Κατακτητική η δύναμη αυτής της μελωδίας.. Εμπνευσμένη η μουσική διεισδυτικός ο στίχος.. Φράση τη φράση τίθεσαι αμετάκλητα εμπρός στο δίλημμα Ή παρουσιάζεσαι με καύσιμο ύλη τις ευχές των αγίων ενώπιον του θεού ζητώντας το έλεός του, ή μαραίνεσαι μέρα με την ημέρα. Μόνος γονυπετής και δια ζώσης, όχι δι αντιπροσώπων. Μα οι θεοί στις περιπτώσεις αυτές σηκώνουν τα χέρια ψηλά. Οι κρυφές πληγές δεν είναι της δικαιοδοσίας τους. Κι επιστρέφεις στη πραγματικότητα με το δάκρυ της απογοήτευσης στα βλέφαρα της καρδιάς. Για να μάθεις πως μόνο αυτοί που τις άνοιξαν μπορούν να τις κλείσουν. Αυτοί κι ο χρόνος..
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου