Μουσική καταγγελία.. Που ακυρώνει μέσα σε τρία λεπτά όλα τα κυριακάτικα σεντόνια των πολιτικών αναλύσεων κατά της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.. Που την αναπαριστά, την απεικονίζει, και εν τέλει την κονιορτοποιεί . Με στίχους ξυράφια.. Που τεμαχίζουν το σάπιο απάνθρωπο σώμα της. Με ενορχήστρωση επιβλητική σχεδόν επική για να υπογραμμίζεται κάθε λέξη από τα μπάσα. Και να αναδεικνύεται η οξύτητα από την κραυγή απόγνωσης ενός από τα θύματά της, το ρόλο του οποίου ανέλαβε η Indila. Κυνηγημένη και μπροστά στον προκλητικό πλούτο και την ανελέητη φτώχεια αυτή διαλέγει να δραπετεύει με τον νου. Je vole (πετώ) επαναλαμβάνει σε όλους τους τόνους υπαινισσόμενη πως δεν φυλακίζεται. .. Λάθος. Επειδή πάντα υπάρχει ο άλλος δρόμος . Της ανατροπής..
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου