Follow me - Demis Roussos

Don’t follow me.. I’ m lost too !! Θα ήταν πιο ειλικρινής η απάντηση αυτή.. Γιατί κάθε ερωτευμένος χάνει την επαφή με το περιβάλλον. Βυθίζεται στα βαθιά ενός εντυπωσιακού κοραλιογενούς υφάλου δίχως τον αναπνευστήρα της πραγματικότητας. Ότι βλέπει ακούει γεύεται μυρίζει ή αγγίζει δεν υπάρχει παρά μόνον μέσα από αυτή ή αυτόν. Κάτι σαν τη διασκευή που σας χαϊδεύει τ αυτιά. Που δεν θα υπήρχε αν δεν υπήρχε ο πρωτότυπο. Η μαγεία του Aranjuez mon amour. Κι όμως δεν είναι λίγοι εκείνοι που συστήθηκαν μαζί του με προξενητή τον υπέροχο και κάποτε μέντορα του συγκροτήματός μας Ντέμη Ρούσσο.. Πριν ευτυχώς πάρει το ρίσκο του Παρισιού. Γιατί του βγήκε.. Στα αλησμόνητα χρόνια της πρώτης εφηβείας.. Σα μια στιγμή μου φαίνεται η διάρκειά της τώρα.. Μα μια στιγμή ήταν.. Το πιστοποιούν τ’ ανεκπλήρωτα όνειρά μας.. Και κυρίως ο αγχωτικός και λαθραίος έρωτας στο δασάκι του Φιλοπάππου με τα παντελόνια μισοκατεβασμένα. Που σαν καρφί έχει σφηνωθεί στο μυαλό.. Ακόμη. Γιατι; Επειδή αν τραβήξεις το καρφί θα χάσκει μια μεγαλειώδης τρύπα που θα προβάλλει επώδυνα τη χαμένη νιότη..