Η ΝΑΤΟΪΚΗ ΦΡΕΓΑΤΑ ΕΛΛΗ

Κι άλλη μια ιστορία εξαγωγής πολιτικών συμπερασμάτων αυτή τη φορά τη φορά σε σχέση με τη διάδοχο κατάσταση του καταδρομικού Έλλη από τη φρεγάτα Έλλη. Είναι Νοέμβρης του 1982 δημοσιογράφος νηπιακού επιπέδου εγώ και καλούμαι με κάποιους συναδέλφους από τα έντυπα μέσα να καλύψουμε την πανηγυρική άφιξη και ένταξη στο πολεμικό ναυτικό της πρώτης από τις δύο φρεγάτες την Έλλη. Η παραλαβή για λόγους ιστορικούς θα γινόταν στην Τήνο και μεταξύ των δημοσιογράφων θυμάμαι μόνον τους πιο έμπειρους εμού, τον φίλο Αρη Σκιαδόπουλο και τον αποβιώσαντα και ως τότε επίσης καλό φίλο τον Αλέξανδρο Βέλιο. Μαζί μας ο έλληνας υπουργός άμυνας ο ολλανδός ομόλογός του οι πρέσβεις της ολλανδίας στην αθήνα και της Ελλάδας στο Άμστερνταμ και φυσικά ο αρχηγός του ναυτικού Κονοφάος συγχωρείστε με δεν θυμάμαι το ονομά του.

Στο γεύμα που μας παρέθεσε ο αρχηγός κατά το ταξίδι μας με το εκπαιδευτικό Άρης προς την Τήνο ειπώθηκαν διάφορα τα περισσότερα εξαιρετικά ενδιαφέροντα και όχι όλα ανακοινώσιμα, αλλά ένα ήταν αυτό που μου έκανε τρομακτική εντύπωση. Περιγράφοντας τις "μετακοσμικές" τεχνολογικά για την εποχή δυνατότητες της φρεγάτας -τις οποίες επιβεβαιώσαμε ιδίοις όμασι - και στο ερώτημα που του έθεσα αν καλύπτεται η άμυνα της χώρας με αυτές τις δύο απάντησε ως εξής: "Αλλες δύο (σύνολο 4 δηλαδή)να είχα ούτε κουνούπι δεν θα βγει στο Αιγαίο !!!!!!!!! "   Ποιο κουνούπι με  τσίμπησε και το θυμήθηκα; Αυτό που θέλει να διαθέτουμε σήμερα  14 ή 16 αν δεν κάνω λάθος αλλά πάλι τίθενται ζητήματα ανεπάρκειάς τους. Γιατί ; Επειδή το 1990 διασταυρώθηκα με την Έλλη να κάνει νηοψίες κατα του Σαντάμ -που μας χορηγούσε πετρέλαιο στη μισή τιμή και με το σαράντα επί τοις εκατό προκαταβολή- στον κόλπο του Ιράκ στο όνομα του Νάτο. Γι αυτό..