Πίσω από τις σημαιούλες του εθνικοτσαρλατανισμού τρίβουν τα χέρια τους ΝΑΤΟ ΗΠΑ ΕΕ και οι Έλληνες ολιγάρχες..
Ανάμεσα στα στοιχεία που ξεχωρίζουν στη συμφωνία, επιβεβαιώνοντας και από μια ακόμα πλευρά το βασικό της περιεχόμενο, τα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ στην περιοχή, είναι και αυτό της «περαιτέρω οικονομικής συνεργασίας σε όλους τους τομείς».
Στα σχετικά άρθρα της συμφωνίας, εύκολα διακρίνει κανείς ατόφιους τους σχεδιασμούς ΗΠΑ και ΕΕ για το πέρασμα από την περιοχή και τον έλεγχο των δρόμων μεταφοράς Ενέργειας και εμπορευμάτων, στην αντιπαράθεση με τα σχέδια άλλων ιμπεριαλιστικών κέντρων, βασικά της Ρωσίας και της Κίνας.
Χαρακτηριστικά είναι όσα καταγράφονται στο άρθρο 14, όπου τα δυο μέρη δεσμεύονται «να προσδώσουν ιδιαίτερη έμφαση στη συνεργασία μεταξύ εκατέρωθεν εταιρειών, επιχειρήσεων και βιομηχανιών», παίρνοντας μέτρα και για την άρση γραφειοκρατικών και άλλων εμποδίων.
Ξεχωριστές αναφορές υπάρχουν στα σχέδια για την ενεργειακή και μεταφορική «διασύνδεση» μεταξύ των δύο χωρών, με βάση τα αντίστοιχα σχέδια ΗΠΑ - ΕΕ.
Οπως λέγεται, «τα δύο μέρη θα αναπτύξουν και θα ενισχύσουν τη συνεργασία τους όσον αφορά στην Ενέργεια, ιδίως διά της κατασκευής, συντήρησης και χρήσης διασυνδεομένων αγωγών φυσικού αερίου και πετρελαίου (υφιστάμενων, υπό κατασκευή και σχεδιαζόμενων) και όσον αφορά στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, περιλαμβανομένων των φωτοβολταϊκών, της αιολικής και της υδροηλεκτρικής ενέργειας. Πιθανά εκκρεμή ζητήματα θα αντιμετωπιστούν χωρίς καθυστέρηση (...) λαμβάνοντας σοβαρά υπόψιν την Ευρωπαϊκή Ενεργειακή Πολιτική (...)».
Επίσης, η συμφωνία προβλέπει ότι «τα μέρη θα προωθούν, θα επεκτείνουν και θα βελτιώνουν συνέργειες στους τομείς των υποδομών και των μεταφορών, καθώς και (...) στους τομείς των οδικών, σιδηροδρομικών, θαλάσσιων, αεροπορικών και επικοινωνιακών διασυνδέσεων (...) Θα διευκολύνουν, επίσης, τη μεταξύ τους διαμετακόμιση αγαθών, φορτίων και προϊόντων...».
Σε ό,τι αφορά, τέλος, τις εμπορικές ονομασίες και τα εμπορικά σήματα, «τα δύο μέρη ενθαρρύνουν τις επιχειρηματικές τους κοινότητες να θεσμοθετήσουν έναν ειλικρινή και με καλή πίστη διάλογο για να βρουν αμοιβαίως αποδεκτές λύσεις».
Τα σχέδια αυτά υπηρετούν το όραμα της ελληνικής αστικής τάξης για αναβάθμιση του ρόλου της στην περιοχή, ανταγωνιστικά προς την Τουρκία και άλλα κράτη, ενώ κάνουν τους επιχειρηματικούς ομίλους να τρίβουν τα χέρια τους και να οραματίζονται τη μεγαλύτερη διείσδυση στην «οικονομική ενδοχώρα», όπως αντιλαμβάνονται τα Βαλκάνια και ιδιαίτερα την ΠΓΔΜ, όπου ήδη δραστηριοποιούνται μεγάλες εταιρείες ελληνικών συμφερόντων.
Κυρίως βέβαια αποτελούν αντικειμενικά πηγή μεγάλων κινδύνων για τους λαούς και «μαγνήτη» ανταγωνισμών, όπως δείχνει συνολικά και η κατάσταση στην περιοχή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου