ΤΟ ΓΑΡ ΠΟΛΥ ΤΗΣ ΘΛΙΨΕΩΣ ΓΕΝΝΑ ΠΑΡΑΦΡΟΣΥΝΗ

 

 ΤΟ ΓΑΡ ΠΟΛΥ ΤΗΣ ΘΛΙΨΕΩΣ ΓΕΝΝΑ ΠΑΡΑΦΡΟΣΥΝΗ

 

 

 Διαβάστε και φρίξτε.. Η φοιτητική παράταξη του Σύριζα, το Bloco, του 0,9% στις φοιτητικές εκλογές καταγγέλει τη ΠΚΣ (ΚΝΕ) του 25% και τα ΕΑΚ (ανένταχτες αριστερές δυνάμεις) του 17% ως καθεστωτικές ομάδες !! Είναι δύσκολο να προσδιορίσει κανείς ποιο είναι το κυρίαρχο συναίσθημα απέναντι σε αυτά τα καραγκιοζιλίκια. Ο θυμός ή ο οίκτος. Οι μετρημένοι στα δάχτυλα της μιας χειρός πολιτικοί γόνοι εκείνων που ανέλαβαν να ψεκάσουν τα μνημόνια με χρώματα κι αρώματα επιχειρούν την πολιτική εικόνα που βλέπουν στον καθρέφτη τους να την αποδώσουν στους άλλους. Να σας ενημερώσω γενικώς πιθηκοειδή πως όταν θα λάβετε το πτυχίο σας δεν θα έχετε άκρη στο γκοβέρνο για να διεκδικήσετε μια καλή θεσούλα στη δημόσια ζωή, επειδή το κόμμα σας θα έχει τη τύχη των κομμάτων που εμίδησαν. Την αυτοδιάλυσή του. Γιατί το τμήμα του λαού που απευθύνεστε ξέρει να κάνει "μπλόκο" στα σιχαμένα σιχάματα.. Αν ξέρατε να διαβάζετε από αριστερά προς τα δεξιά θα το είχατε μάθει.. 

 

Ολόκληρη η ανακοίνωση:

Την Τετάρτη, 16 Μαϊου χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες συμμετείχαν στις εκλογικές διαδικασίες των φοιτητικών και σπουδαστικών συλλόγων στα Παν/μια και στα Τ.Ε.Ι της χώρας αντίστοιχα. Η φετινή εκλογική διαδικασία στιγματίζεται από την άνευ προηγουμένου αντιδημοκρατική στάση της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ σε δεκάδες συλλόγους της χώρας όπου είτε επιδίωξε να διασπάσει τους φοιτητικούς συλλόγους, πραγματοποιώντας νοθευμένες εκλογικές διαδικασίες,  χωρίς τον έλεγχο πλουραλιστικής εφορετικής επιτροπής και εκτός Παν/κών χώρων, είτε απέκλεισε πολιτικές δυνάμεις από τις εκλογικές διαδικασίες, ενώ παράλληλα έσκιζε κατά τη διάρκεια των καταμετρήσεων ψηφοδέλτια (διαβάστε αναλυτικά). 

Χαρακτηριστικότερα παραδείγματα αποτελούν τα γεγονότα στην Αίγλη Ζαππείου, στο Περιφερειακό Κέντρο Θεσσαλίας στη Λάρισα και στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. Παράλληλα, η ΠΑΣΠ επιδίωξε στον μεγαλύτερο σύλλογο της χώρας να πραγματοποιήσει εκλογές εν κρυπτώ από τον φοιτητικό σύλλογο του Οικονομικού Παν/μίου ΑΘηνών «Σωτήρης Πέτρουλας», το Δ.Σ του οποίου δεν συνεδρίασε ποτέ επί της ουσίας για να ορίσει συλλογικά τον χώρο διεξαγωγής και τον εκλογικό κανονισμό της διαδικασίας μέσα από διαφανείς και δημοκρατικές διαδικασίες. Προφανώς, είχε καθοριστικό σύμμαχο στη εν λόγω ντροπιαστική στάση και τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ η οποία προσπάθησε να αξιοποιήσει τη στάση της ΠΑΣΠ για να πραγματοποιήσει την εκλογική της φιέστα στο Ζάππειο, έξω και μακριά από τους Πανεπιστημιακούς χώρους.

Δεν πρέπει να λησμονηθεί ότι οι εν λόγω συνθήκες ευνόησαν την αποχή. Το γεγονός αυτό έρχεται να αποτυπώσει μια πραγματικότητα μέσα στα Πενεπιστήμια βάσει της οποίας η Δημοκρατία αποσύρεται και ο ατομικός δρόμος κερδίζει έδαφος καθώς οι καθεστωτικές δυνάμεις τόσο εκ δεξιών (ΔΑΠ-ΠΑΣΠ) όσο και «εξ αριστερών» (ΠΚΣ-ΕΑΑΚ) δεν ενδιαφέρονται επί της ουσίας για τις καθημερινές αγωνίες των φοιτητών/τριών αλλά επενδύουν είτε σε πελατειακές λογικές είτε στη μοιρολατρία και την ηττοπάθεια συμβάλλοντας σε ένα συνδικαλιστικό τοπίο γραφειοκρατίας και ανυποληψίας. Την ίδια στιγμή συγκεκριμένες πτυχές του Νόμου Γαβρόγλου ακόμη κι αν κάποιοι προσπαθούν να το αποκρύψουν αποτελούν πηγές οξυγόνου για την αναγκαία ανασυγκρότηση των φοιτητικών συλλόγων. Η συνδιοίκηση είναι παρούσα μετά από πολλά χρόνια και αυτό οφείλουμε να το υπερασπιστούμε για να εκφράσουμε τις αγωνίες και τη φωνή των φοιτητών στα όργανα του πανεπιστημίου, να διεκδικήσουμε τόσο κινηματικά όσο και θεσμικά την επίλυση των καθημερινών τους προβλημάτων και την ικανοποίηση των αναγκών τους.

Το BLOCO Ριζοσπαστικής Αριστεράς, διανύωντας τον 3ο χρόνο ζωής του, σε συνεργασία με ανένταχτους αγωνιστές και αυτόνομα δημοκρατικά και αριστερά σχήματα, επιδίωξε μέσα από τη Ριζοσπαστική Συνεργασία Φοιτητών να δώσει για 2η χρονιά το δικό της στίγμα ως προς την αναγκαία ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος και των διαδικασιών του. Η Ριζοσπαστική Συνεργασία Φοιτητών είχε παρουσία σε 75 συλλόγους στα Παν/μια και 20 στα ΤΕΙ. Το BLOCO Ριζοσπαστικής Αριστεράς μια νέα συνδικαλιστική δύναμη στα ΑΕΙ και στα ΤΕΙ της χώρας δηλώνει παρών, κόντρα στον σάπιο και απαξιωμένο χαρακτήρα της φοιτητικής συνδικαλιστικής πραγματικότητας. Συνεχίζουμε!