ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΕΡΓΟ ΘΕΑΤΕΣ

 Όταν η ιστορία επαναλαμβάνεται, επαναλαμβάνεται ως φάρσα.. Μόνο που κανείς δεν γελάει..

Στο ίδιο έργο θεατές. Μπους - ο πρεσβύτερος και Μπλερ -το ορφανό του Θατσερισμού- είχαν εξαπολύσει την καταιγίδα της ερήμου κατά του "διαβολικού" Σαντάμ Χουσείν γιατί στη πραγματικότητα διαφέντευε τα κοιτάσματα του κατω κόσμου -τους υδραγονάνθρακες- και όχι γιατί όπως κατηγορείτο προσχηματικά κατείχε χημικά. 

Τα χημικά όπλα δεν βρέθηκαν βεβαίως ποτέ, και ο Μπλερ υποχρεώθηκε μετά από χρόνια και αφού η Μέση Ανατολή είχε πνιγεί στο αίμα και τυλιχτεί στις φλόγες, με οδυνηρές συνέπειες που προεκτείνονται μέχρι σήμερα, να ζητήσει μάταιη συγγνώμη που όμως: Δεν επανέφερε στη ζωή τις αδικοχαμένες ψυχές και κυρίως δεν αποκατέστησε τη κυριαρχία του κράτους του Ιράκ.

Μοιάζει όμως η συγνώμη να χρησιμοποιείται μόνον και μόνον για το δικαίωμα των πολιτικών του απογόνων στην υποτροπή του  ίδιου εγκλήματος. Επειδή και σήμερα ο ψυχασθενής Πρόεδρος Τραμπ χρησιμοποιεί το ίδιο πρόσχημα, με διαφορετικό όμως βαστάζο, τώρα, το εν ονόματι Μακρόν αξιοθρήνητο ζιγκολό..  Επινοεί χρήση χημικών στη Ντούμα από τον Άσσαντ. Χρήση που κανένα στοιχείο δεν την αποδεικνύει. Και το κάνει για να εξαπολύσει κι αυτός την δική του φονική επίθεση με φόντο πάντα τα πετρέλαια της Μέσης Ανατολής. Και το μονο που θα πετύχει είναι να τυλίξει στις φλόγες τη πολυπαθη περιοχή πυρπολώντας όμως και ολόκληρη την υφήλιο.

Θα τον αφήσουμε;