Με συνάρπασαν οι κοινωνικές και κυρίως οι μουσικές ευαισθησίες του.. Του άρεσαν τα κείμενά μου..
Κολλήσαμε.
Γιατί δεν γράφεις ποίηση μου επισήμανε μάλλον σοβαρά μετά την συνέντευξη.
Γέλασα.
Προηγήθηκε εσού η Λιάνα (Κανέλλη) που κατά την καθημερινή πρωινή μας εκπομπή και διαβάζοντας τα σενάρια που έγραφα και για τους δύο, επέμενε πως όφειλα να γράψω έργο θεατρικό. Και γιατί δεν το έκανες με πίεσε ο Δημήτρης.
Γιατί πας μετά τους Ελύτη Ρίτσο Βρεττάκο Καβάφη Σεφέρη Σολωμό Σικελιανό και Αναγνωστάκη ποιητής, ίσον γάϊδαρος του είπα και χαμογέλασε. Μάλλον πικρά και τον παρεξήγησα.
Υπήρξα τόσο αλαζόνας που σχεδόν εκβίαζα το γέλιο με τ’ αστεία μου. Αργότερα έμαθα από το περιβάλλον του πως μόλις προ ολίγων μηνών του είχε ανακοινωθεί ότι ο μοναχικός του δρόμος είχε διασταυρωθεί με εκείνον της επάρατης νόσου..
«Όχι ρε πούστη μου» έβρισα θυμωμένος.. Τόσα τομάρια ζουν και κοπρίζουν τον πλανήτη. Αυτόν βρήκες!!! Ναι. Γιατί αυτός ξεχώριζε σαν άστρο. Έγραφε μουσική λουσμένη στο συναίσθημα και όχι καλτσοβιομηχανία.. Από την έντασή του προκύπτουν οι ατέλειες της ..τελειότητας και όχι από την αυστηρή απόδοση της καραντίνας ενός ωδείου.
Αν δοκιμάσετε να ζωγραφίσετε ένα τέλειο πρόσωπο μας είχε πει κάποτε στα Κυριακάτικα με τον Δημήτρη τον Κωσταντάρα ο Γιάννης ο Τσαρούχης, θα πρέπει αυτό να είναι ένα ισόπλευρο τρίγωνο που οι γωνίες του θα περιλαμβάνουν τις άκρες των ματιών και το σαγόνι. Τότε θα έχετε ένα τέλειο τέρας.
Αυτός είναι ο καρκίνος που τον χτύπησε. ΄Ένα τέλειο τέρας. Και έσβησε σαν χθες πριν από 27 χρόνια. Για να ακολουθήσει η τσιφτετελορόκ των αυτιστικών. Και να βουλιάξουμε στη λάσπη της..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου