Ευγένιος Ανδρικόπουλος
Ελάχιστες είναι οι περιπτώσεις που ασχολούμαι με την τηλοψία δεδομένου πως –πλην ελαχίστων εξαιρέσεων - ευθύς εξ αρχής εμφανίστηκε ως τερατογένεση σε όλα τα επίπεδα. Από την πληροφορία και τον πολιτισμό ως την επιμόρφωση και την ψυχαγωγία..
Ωστόσο οφείλω να παραδεχθώ πως κατά περιόδους δυο και τρεις ή και περισσότερες αρνήσεις παρουσιάζουν μια κατάφαση. Τέτοια είναι στη σύλληψή της η παραγωγή «φτιάξε καφέ να τα πούμε» αν: Δεν την διαχειριζόταν αυτό το ξυλάγγουρο η Κατερίνα η Καινούργιου ή όπως αλλιώς ονομάζεται και αν η τηλεοπτική της παρέα είχε την ικανότητα να κινείται με ευελιξία στο περί ηθικής αίσθημα και στα πράγματι εντυπωσιακά από κοινωνικό περιεχόμενο ζητήματα που της θέτουν.
Από τα τηλέφωνα (αν δεν είναι στημένα) των ακροατριών – σιγά μην υπάρξει αρσενικό που θα βγει στον αέρα εκθέτοντας εαυτόν και αλλήλους – αποκαλύπτεται μια κοινωνία του τύπου όλη η Ελλάδα από το ίδιο κρεβάτι έχει περάσει!! Μια κοινωνία που αποσυντίθεται. Που σαπίζει. Όπου το κυνήγι του κρυμμένου θησαυρού έχει εξαφανίσει κάθε έννοια παραδοσιακών αρχών και αξιών. Τα πάντα εξαρτώνται από τον επιτυχή εντοπισμό του. Την απόκτησή του με κάθε μέσο.
Πεθερός που βατεύει τη νύφη με το ανόσιο προϊόν να .. εκμαιεύεται σε κάποιο από τα πολυτελή μαιευτήρια.
Ραδιούργα πεθερά που στήνει σκευωρίες για να απομακρύνει τη γυναίκα του κανακάρη της. Νύφη που συνουσιάζεται και με τα δύο αδέλφια αγνοώντας εν κατακλείδει τίνος εκ των δύο είναι το παιδί.
Τριανταπεντάχρονη που επιλέγει τον ογδοντάχρονο εργοδότη του συζύγου της επειδή θέλει επιτέλους να βιώσει τη χλιδή μιας τσάντας Λουίς Βιτόν αλλά διαμαρτύρεται όταν την χαρακτηρίζουν πουτάνα.
Νύφη που ραδιουργεί κατά της κουνιάδας φλερτάροντας με τον άνδρα της επειδή αυτή πρόβαλε ισχυρές ενστάσεις στον γάμο με τον αδελφό της.
Λαϊκή γκόμενα που εισήλθε με όχημα τον στρατιωτικό γιο σε στρατιωτική οικογένεια υπό το ψεύδος πως είχε τελειώσει τη διδασκαλική σχολή και που τώρα ψάχνει τρόπους εκδίκησης επειδή μόλις αποκαλύφθηκε η αλήθεια την μεταχειρίζονται ως οικιακή βοηθό..
Εικοσιπεντάχρονη που αποδέχθηκε την συνύπαρξή της με προικοθήρα υπό το όραμα πως αυτός θα πιάσει κάποια στιγμή τη καλή (προίκα) για να τα «φάνε από κοινού» και το γαϊτανάκι αυτό δεν έχει τέλος.
Ο κοινωνικός αυτός οχετός θα είχε πράγματι διδακτικό χαρακτήρα αν υπήρχε κάποιος πολιτικά και κοινωνικά καταρτισμένος ώστε να τα παρουσιάσει ως παραδείγματα προς αποφυγή. Γιατί ναι μεν καλό είναι να αυτοαποκαλύπτεται μια κοινωνία της υποκρισίας αλλά αν μείνει η εικόνα της γυμνή τότε το μόνο που προσφέρει είναι η τέρψη του φιλοθεάμονος κοινού.
Για να έχει επομένως η παραγωγή χρησιμότητα θα πρέπει να εξηγηθεί με πολιτικά εργαλεία γιατί αυτό το πλήθος των ελλήνων ορθοδόξων χριστιανών – δεν πρόκειται περί λαού – εμφανίζει αυτή τη … καθολική σήψη. Αλλά αυτό δεν ήταν ποτέ το ζήτημα και ζητούμενο. Επειδή θα άνοιγε την αυλαία που το σκηνικό της θα είχε ένα όνομα. ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου