ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΑ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΑΣΤΕΝΑΖΕΙ

ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΑ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΑΣΤΕΝΑΖΕΙ


 Ευγένιος Ανδρικόπουλος

 Σοβεί η πολιτική στο ποδόσφαιρο εδώ και χρόνια πολλά.
Κυρίως από τότε που εισέβαλαν σε αυτό οι
μεγιστάνες του πλούτου για να αποκτήσουν ανέξοδα μισθοφορικούς στρατούς.. Υπό τη πίεση αυτού του κοινωνικού μωσαϊκού διαπραγματεύονταν από ισχυρότερη θέση τις κρατικές εργολαβίες στους κατ’ επίφαση διαγωνισμούς ανάληψής τους.
Ώσπου να καταστούν ολιγάρχες στον κλάδο τους.


Ο έλεγχος των χλιμίτζουρων κάθε ποδοσφαιρικού συλλόγου είχε παραδοθεί στα τύπου τσουκαλάδων ή ραπτόπουλων κοινωνικά κατακάθια έτσι ώστε ο «πρόεδρος» να μην αμφισβητείται ούτε κατ’ ελάχιστο.. Ακόμη και αν εμπλεκόταν σε ταπεινωτικά εγκλήματα όπως η μεταφορά παραισθητικών ουσιών που καίει κυρίως τα φρέσκα μυαλά μιας χώρας. Ή ακόμη ακόμη αν είχε εμπλακεί σε υποθέσεις ενεργειακής λαθρεμπορίας ή μετείχε ως μεσάζοντας στην εκποίηση κερδοφόρας δημόσιας περιουσίας όπως τζόγος ή κυκλοφορούσε ένοπλος εντός του αγωνιστικού χώρου ως νταής του μεσοπολέμου.

Μας διαπαιδαγώγησε όμως η ιδιωτική τηλεόραση να τα αντιμετωπίζουμε όλα αυτά  με το μάτι του ψόφιου ψαριού. Σαν να ήταν εκ θεού.

Δεν είναι όμως εκ θεού θεόσταλτα αλλά εκ του καπιταλισμού.

Και δεν είναι ούτε αυθύπαρκτα μα μήτε και αυτοτελή. Συνδέονται όλα μεταξύ τους σε ένα ασύλληπτο σύστημα διαπλοκής που μαστίζει εδώ και δεκαετίες τις λεγόμενες και ανεπτυγμένες κοινωνίες αν και προσωπικά δίνω διαφορετική διάσταση στον συγκεκριμένο όρο. Κι αυτό φάνηκε ολοκάθαρα από την αποκάλυψη ότι όλοι κατέχουν μετοχές όλων.
Οι πρόεδροι μπορεί να είναι μέτοχοι των ΜΜΕ και ταυτοχρόνως τραπεζών και άλλων ομίλων δίχως να υφίσταται ο παραμικρός θεσμικός δισταγμός.

Με δεδομένο πως ελεήμων καπιταλισμός δεν υπάρχει μετέρχονται αυτοί όλων των μέσων, θεμιτών και αθέμιτων προκειμένου στη βάση ενός ανελέητου ανταγωνισμού να εξοντώσουν τους αντιπάλους για ν’ απολαύσουν την μοναξιά της κορυφής. Χθες έτσι εκτυλίχθηκε εμπρός στα μάτια όλης φίλαθλης ελλάδας μια από τις οικονομικές μάχες αλλά στο χορτάρι και δια αντιπροσώπων.

Σε μια φάση πράγματι διπλής ανάγνωσης επί του αγώνα ΠΑΟΚ-ΑΕΚ όπου σε ένα ερασιτεχνικό πρωτάθλημα οι ενστάσεις ή επιβεβαιώσεις θα είχαν ξεχαστεί στο γήπεδο, χύθηκε με την ευρεία έννοια του ουσιαστικού αίμα. Αίμα οικονομικό. Επειδή κατά την άποψη των διοικήσεων των δύο ομάδων από αυτή τη φάση θα κρινόταν το πρωτάθλημα. Στη πραγματικότητα αυτό που θα κρινόταν δεν ήταν το πρωτάθλημα αλλά τα είκοσι εκατομμύρια από την συμμετοχή του πρωταθλητή στο τσάμπιον λινγκ..

Πλέον ο κίνδυνος να εξελιχθεί η διαμάχη σε πολιτική σύγκρουση με όρους εξέδρας είναι κάτι περισσότερο από υπαρκτός. Μην αιφνιδιαστείτε αν κοινωνικά και οικονομικά ολέθριες αποφάσεις περάσουν στη σκιά και στο φως ανέλθει όχι ένας ποδοσφαιρικός διχασμός αλλά ένας εθνικός διχασμός, με τις αντιμαχόμενες παρατάξεις να συστρατεύονται πίσω από συνθήματα βορά νότου. Προνομιακό πεδίο άσκησης της πολιτικής από τα καθεστωτικά κόμματα που δεν ορρωδούν προ ουδενός.

Το ευφυολόγημα Τσίπρα ας πάρει και ένα πρωτάθλημα ο ΠΑΟΚ μασιέται σαν τσίχλα στα δόντια των χουλιγκάνων που το έχουν κάνει βυσσοδομώντας σημαία για να κρυφτούν πίσω από τον κυματισμό της ανίερες δράσεις των διοικήσεων των ομάδων τους.

Η κατάσταση λίγο απέχει από τα να ξεφύγει και καλά θα κάνει η κυβέρνηση αν πέρα από τη διακοπή του πρωταθλήματος έχει πρόταση συνολική για τον ελληνικό αθλητισμό.. Διαφορετικά ας δηλώσει αδυναμία και ας παραιτηθεί γιατί στα γήπεδα η Ελλάδα αναστενάζει..