ΣΕ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ Ο ΣΚΑΛΟΥΜΠΑΚΑΣ

Ιδού τα επίχειρα του νέου λόγου και των νεων έργων σου Μίκη..Αν νιώσεις μια βοή κάτω από τα πόδια σου να τρομάξεις.Θα είναι τα κόκαλα των συντρόφων σου που τρίζουν..

Περήφανος για τα... κατορθώματα του πατέρα του δηλώνει ο γιος του αρχιβασαντιστή της Μακρονήσου Παναγιώτη Σκαλούμπακα, Χρήστος, που ήρθε στην επικαιρότητα μετά τη
«συγκίνησή» του με την ομιλία του Μίκη Θεοδωράκη στο συλλαλητήριο για τη Μακεδονία.

Αφού λοιπόν εξύμνησε, με τον δικό του πάντα τρόπο, τον Μίκη Θεοδωράκη για τον οποίο είπε ότι «ήταν σαν να άκουγα τον πατέρα μου» και μετά τη δημοσιότητα που έλαβαν οι αναρτήσεις του, φαίνεται πως πήρε θάρρος.

Σε νέες αναρτήσεις κάνει λογοπαίγνια με τους βασανισμούς αναφέροντας ότι θα αναρτά βίντεο με τη δράση του πατέρα του «αυτή τη φορά ένα - ένα.... αργά και ΒΑΣΑΝΙΣΤΙΚΑ...wink». Επίσης αρνείται ότι έγιναν βασανισμοί στη Μακρόνησο βάζοντας σε εισαγωγικά την φράση «βασανισμοί» και καθυβρίζοντας όσους αναφέρονται σε αυτά.

Σε άλλη ανάρτηση υμνεί τους βασανισμούς που επέβλεπε ο πατέρας του, λέγοντας ότι «έκανε πολύ καλή δουλειά».

Ποιος ήταν ο Παναγιώτης Σκαλούμπακας

Σύμφωνα με το Wikipedia, ο Παναγιώτης Σκαλούμπακας (1918 - 5 Ιανουαρίου 2010) ήταν ανώτατος αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, γνωστός κυρίως ως σκληρός αντικομμουνιστής και από τη βίαιη δράση του ως διοικητής τάγματος στη Μακρόνησο (Οργανισμός Αναμορφωτηρίων Μακρονήσου).

Ο Παναγιώτης Σκαλούμπακας γεννήθηκε στην Επισκοπή Τεγέας της Τρίπολης το 1918. Ήταν γιος πολυμελούς αγροτικής οικογένειας δημοκρατικών πεποιθήσεων (οπαδοί του Αλ. Παπαναστασίου) και είχε άλλα τέσσερα αδέλφια, τρία μεγαλύτερα και ένα μικρότερο. Αποφοίτησε το 1938 από την Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και έλαβε μέρος στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940, όπου τιμήθηκε με το Χρυσό Αριστείο Ανδρείας. Κατά τη διάρκεια της κατοχής ιδιώτευσε.

Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας από τον τριπλή κατοχή, στις 4 Αυγούστου 1946, επελέγη ως Διοικητής του 4ου Λόχου Σκαπανέων υπό το Γ΄ Σώμα Στρατού στην Θεσσαλονίκη, σαν ικανός, αυστηρός και φανατικός εθνικόφρων. Εκεί, εφαρμόζοντας σκληρές μεθόδους και πάσης φύσεως βασανιστήρια, επιδόθηκε στην λεγόμενη «ανάνηψη» των κομμουνιστών και των «συνοδοιπόρων» τους οπλιτών (δηλώσεις μετανοίας). Η μονάδα, με την προσθήκη τριών επιπλέον λόχων, αναδιοργανώθηκε ως Γ΄ Τάγμα Σκαπανέων, πάντα υπό τη διοίκηση του Σκαλούμπακα.

Στις 14 Ιουνίου 1947 το τάγμα μεταστάθμευσε στη Μακρόνησο ως Γ΄Ειδικό Τάγμα Οπλιτών (Γ΄ ΕΤΟ), υπό την Β-XI Διεύθυνση του ΓΕΣ. Εκεί ο λοχαγός Σκαλούμπακας συνέχισε τη λεγόμενη «εθνική διαπαιδαγώγηση» των οπλιτών του, θεωρούμενος έτσι ως «στυλοβάτης του πρώτου αναμορφωτηρίου στη Μακρόνησο», αρχικά ως διοικητής του τάγματος και κατόπιν, με τον ερχομό αρχαιότερου αξιωματικού, ως υποδιοικητής. Πλήθος μαρτυριών αναφέρουν τα απάνθρωπα βασανιστήρια που υπέστησαν οι υπηρετούντες εκεί (Γελαδόπουλος, Φλούντζης κ.α). Για τους «σκαπανείς» της Μακρονήσου, το Γ΄ ΕΤΟ ήταν συνώνυμο της φρίκης, το τάγμα «που ο Σκαλούμπακας το 'χε κάνει αληθινό εξοντωτήριο», σύμφωνα με τη μαρτυρία του συγγραφέα Γιώργη Πικρού (1919-2008).

Το Γ΄ ΕΤΟ ως υπόδειγμα αποτελεσματικής βίας

Το Γ΄ ΕΤΟ υπήρξε το πειραματικό πεδίο για τη δοκιμή επί 2.500-3.000 ατόμων των μεθόδων για «επιτυχή» αναμόρφωση των οπλιτών, δηλαδή την υπογραφή «δηλώσεων μετανοίας». Yπήρξε το πρότυπο πάνω στο οποίο αναπτύχθηκαν οι μέθοδοι πίεσης εναντίον των οπλιτών-κρατουμένων όταν, υπό την καθοδήγηση του Σκαλούμπακα ως διοικητή, «επιβλήθηκε ένα καθεστώς διαρκούς σωματικής και ψυχολογικής βίας», με συνεχείς αγγαρείες, στέρηση τροφής και νερού, διαπόμπευση των «αμετανόητων», διαταραχή του ύπνου των οπλιτών, ξυλοδαρμούς και «πέταγμα στη θάλασσα».

H σωματική και ψυχολογική βία στους οπλίτες του τάγματος συμπληρωνόταν με «ηθική» διαπαιδαγώγηση σε καθημερινή βάση, όπου «ανανήψαντες» στρατιώτες διάβαζαν δημόσια επιστολές «αποκήρυξης του κομμουνισμού» και έβγαζαν λόγους αντίστοιχου περιεχομένου. Εξαιτίας των βασανιστηρίων και της ψυχολογικής βίας, παρά πολλοί κρατούμενοι κατέληξαν στο νοσοκομείο της Μακρονήσου σωματικές κακώσεις, άλλοι εμφάνισαν ψυχικά νοσήματα και, σε πολλές περιπτώσεις επιχείρησαν να αυτοκτονήσουν. Η επιτυχία των μεθόδων του λοχαγού Σκαλούμπακα στην εξάντληση στης φυσικής αντοχής και στο τσάκισμα του ηθικού των οπλιτών- κρατουμένων του Γ΄ ΕΤΟ αποτυπώθηκε στο προσωνύμιο «γαλάζιο τάγμα», με το οποίο υπονοούταν η μεταστροφή των «κόκκινων» κρατουμένων προς την «εθνικοφροσύνη».

thecaller