Θα είμαι ΕΚΕΙ.. Όρκοι που πλην ηχηρών εξαιρέσεων δίνονται
για να καταπατηθούν.. Όμως οι συναισθηματικά αλλοπαρμένες μειοψηφίες δίνουν νόημα στη ζωή..
Είναι γιατί αποδεικνύουν την ύπαρξη της υλικά αμφισβητούμενης ψυχής.. Το
νιώθεις από τα μπάσα της ξεψυχισμένης φωνής. Από τις σταγόνες του πόνου στα
μάτια καθώς ψάχνουν στα συρτάρια ξεθωριασμένες ασπρόμαυρες φωτογραφίες μιας
πολύχρωμης εποχής. Από ένα αδιόρατο τρέμουλο στο κάτω χείλος, στην οδυνηρή
προσπάθεια να ιχνογραφήσουν ένα πρόσωπο προφέροντας συλλαβιστά το όνομά του. Στην
επιπόλαιη μετάφραση αυτής εικόνας διαπιστώνεις πως δεν θα γυρίσουν ΕΚΕΙ. Λάθος.
Γιατί δεν έφυγαν ποτέ από ΕΚΕΙ…
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου