Τραγούδια που απηχούσαν τον κοινωνικό συναισθηματισμό.. Τα κοινωνικά βιώματα. Τη κοινωνική οδύνη από την μεταναστευτική απώλεια. Τραγούδια που αντανακλούσαν την ερωτική ευαισθησία και όχι το one night stand για να διερωτάσαι την επομένη αν είχε κάποια σημασία αυτό που στα όρθια έγινε τη προηγούμενη. Τραγούδια δομημένα πάνω στα εννιά όγδοα για να δίνουν τη δυνατότητα έκφρασης στο σώμα μέσα από τον ρυθμό τους. Τραγούδια εμποτισμένα στη λαχτάρα της μεγαλειώδους συνάντησης με το λατρεμένο πρόσωπο. Τραγούδια μεταφοράς του ειδικού στο γενικό. Γραμμένα από έναν για όλους. Και από τη στιγμή της σύλληψής τους στην αιωνιότητα. Τραγούδια για τη βίαιη μετανάστευση των δεκαετιών του πενήντα και του εξήντα που αγγίζουν χιλιάδες σύγχρονα σπίτια στην εξ’ ίσου βίαιη της δεκαετίας του 2010. Μείον εξακόσιες χιλιάδες νεανικά μυαλά μετράει ο λαός.. Που κι αυτά με τη σειρά τους μετρούν τις ώρες της απουσίας.. Γαμημένο καθεστώς..
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου