Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017

Η ΕΥΡΩΠΗ ΕΝ ΚΑΜΙΝΩ

Ευγένιος Ανδρικόπουλος

Κάθε μέρα νέα μέρα αδέλφια ή μήπως μια τα ίδια όπως παλιά.. Το ευρω – χαμαιτυπείο επί παραδείγματι έχει εισέλθει για τα καλά σε τροχιά αμφισβήτησης της ύπαρξής του. Κάτι που μας παραπέμπει σε μια προ δύο ετών φράση του Πούτιν.. 

Πως ως το 2020 αυτό το παρά φύσιν  μόρφωμα θα έχει εξαφανιστεί. 

Σενάριο που για τους υποψιασμένους βρισκόταν σε επίπεδο ασκήσεων επί χάρτου εδώ και καιρό. Ο κύριος λόγος της ύπαρξής του εξέλιπε από τη στιγμή της καπιταλιστικής παλινόρθωσης στη Ρωσία. 


Η κομμουνιστική απειλή σχεδόν εκμηδενίστηκε και πια τα καπιταλιστικά κάστρα δεν κινδυνεύουν από τη λαϊκή άλωσή τους. Οι νεοσυσταθέντες καπιταλιστικοί όμιλοι σαρώνουν ανενόχλητα τα όποια κοινωνικά ή ανθρώπινα δικαιώματα είχαν υπό τον φόβο της Σοβιετικής Ένωσης μοστράρει επί δεκαετίες στη βιτρίνα για να υπνωτίσουν τους λαούς..

 Τα εθνικά κράτη -που συστήθηκαν στη βάση της Συνθήκης της Λωζάνης- υπονομεύονται από κοινού με τον ΟΗΕ ο οποίος: 

Δέχεται εσχάτως αλλεπάλληλα κατεδαφιστικά πυρά και η πολιτική παρουσία όπου δεν έχει περάσει απ’ ευθείας στα χέρια των ολιγαρχών, εκπροσωπείται από φαιδρές μαριονέτες. 

Τώρα πλέον διάγουμε τη τρίτη και τελευταία φάση της καπιταλιστικής κρίσης κατά την οποία συγκρούονται τα βουβάλια για το ποιος θα φορτωθεί τα βάρη της απαξίωσης του συσσωρευμένου κεφαλαίου, προκειμένου δια της εργασίας των σκλάβων να περάσει το σύστημα στην ανάπτυξη. 

Ποια ανάπτυξη; 

Αυτή που θα υπερχειλίσει νομοτελειακά τα σεντούκια των ολιγαρχών για να περάσουμε ξανά στην επόμενη κρίση κατά τη διάρκεια της οποίας:   
Θα εξακολουθήσει η ψαλίδα μεταξύ πλούτου και φτώχειας ν' ανοίγει (πόσο ακόμη;) δραματικά. 

Μόνο που όλ’ αυτά δεν συντρέχουν εν ειρήνη.. Εν αρχή αναδύεται του καπιταλιστικού βούρκου ο οικονομικός πόλεμος με όλες τις γνωστές πλέον στους Έλληνες παράπλευρες απώλειές του. Από τη μετανάστευση ως τις αυτοκτονίες και τον βουβό θάνατο χιλιάδων αβοήθητων συμπατριωτών μας. 

Στη συνέχεια και υπό την προϋπόθεση πως τα κοράκια δεν θα συναινέσουν ως προς τη διανομή των λαϊκών ιματίων ή στην ελαχιστοποίηση της ζημιάς ενός εκάστου εξ αυτών, θα προκληθεί ο ηφαιστειακός σεισμός του τρίτου –κατά την άποψή τους απολύτως ελεγχόμενου- παγκοσμίου πολέμου.. Κάτι που ωστόσο ουδείς είναι σε θέση να τους εξασφαλίσει δεδομένου πως ο πυρηνικός όλεθρος δεν αποτελεί πλέον το προνόμιο ενός ή δύο αυτοκρατοριών. 

Πέφτουν έτσι στο τραπέζι βροχή οι ιδέες για την ευρωπαϊκή συνύπαρξη ανομοίων κοινωνιών και κρατικών οντοτήτων μεταξύ των οποίων είναι και η Ευρώπη των πολλαπλών ταχυτήτων και των πολλαπλών νομισμάτων, που αν τα προσέξει κανείς θα διακρίνει και τα συμφέροντα που εκπροσωπούνται σε αυτές. Δυστυχώς για τους αφελείς λαούς οι συμβιβασμοί κορυφής είναι από ανέφικτοι ως αδύνατοι δεδομένης της καπιταλιστικής απληστίας μιας εκάστης των ελίτ των ευρωπαϊκών κρατών.

 Το καράβι έχει έτσι αρχίσει να μπατάρει κι όσο νερό κι αν αντληθεί αυτό θα βουλιάξει και το μόνο ζήτημα που παραμένει ανοιχτό είναι ο αριθμός των επιβατών που θα χαθεί από τα λαϊκά καταστρώματα. Επειδή οι ένοικοι των υψηλών έχουν ήδη πάρει θέση στις σωσίβιες λέμβους…

Δεν υπάρχουν σχόλια: