Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2017

Η ΚΟΝΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΓΡΑΙΚΥΛΩΝ

news322b 
 Ανωνύμου του Έλληνος

Τα νεώτερα... ιστορικά ιωβηλαία είναι πιο γνωστά στην αποικία, που ο όχλος έχει μνήμη ψαριού. Από το πραξικόπημα στην Κύπρο, την σκανδαλώδη προβολή του νερού του Καματερού, το δεύτερο βιολί στον Καραμανλισμό και στην ΠΑΣΟΚική απάτη, μέχρι τα επανειλημμένα Μνημονιακά κρεσέντα, διότι ως γνωστό ανήκομεν εις την Δύση, δώσαμε τα φώτα εις την Ευρώπη (και μείναμε θεοσκότεινοι πεινάλες)! 


Η μεταπολίτευση του 1974 ήταν ένα εντελώς διαφορετικό πείραμα των Αμερικάνων. Πολλάκις τα εξηγήσαμε, μη μακρηγορούμε. Πλην όμως, τα ξένα αφεντικά θέλανε προπαγανδιστικά μέσα να το περάσουν στο όχλο, που έφθασε στην σημαντικότερη μεταπολεμική πράξη, στην εξέγερση του Πολυτεχνείου (και για αυτό μιλήσαμε αιρετικώς). Με ποιες εφημερίδες θα στήριζε ο Αμερικάνικος Ιμπεριαλισμός το πείραμα Μεταπολίτευση, αλλά και το ξεδόντιασμα και τον εκχυδαϊσμό του ηρωικού και ταξικού μηνύματος του Νοέμβρη;

Όχι βέβαια με έντυπα του ΔΟΛ, που ήταν, από την Αποστασία και από την, αν όχι αποδοχή, τουλάχιστον συνύπαρξη με την Χούντα, δεινά απαξιωμένα. Έτσι στήθηκε το παραμύθι «Ελευθεροτυπία». Εκμεταλλεύθηκαν την απεργία της Ε.Σ.Η.Ε.Α. και σε μια νύχτα η απεργιακή «Αδέσμευτη Γνώμη», έγινε «Ελευθεροτυπία», που τάχα ήταν μέτοχοι οι δημοσιογράφοι της και παπαγάλιζε τον μύθο του μεταμελημένου και εις Παρισίους... δημοκρατικά μετεκπαιδευθέντος Κ. Καραμανλή! 

Είπαμε, όχλος με μνήμη ιχθύος! 

Στο μεταξύ, δόθηκε ο χρόνος να ξεπλυθούν στην κολυμβήθρα Σιλωάμ της Μεταπολίτευσης ο ΔΟΛ, η «Καθημερινή» και άλλα παλιά και νεώτερα έντυπα. Εξυπηρετήθηκε καλά και το κόλπο «17η Νοέμβρη», της υποτιθέμενης τρομοκρατίας, πρωτοστατούσης της «Ελευθεροτυπίας».
Επί τροχάδην, γιατί είναι ζητήματα βιβλίου! Το 1980 γύρισε η σελίδα, έγραφε «μίστερ Άντριου Παπάντριου». 

Χρειάζονταν νέο δημοσιογραφικό όργανο. Από την «Ελευθεροτυπία» αποπεμφθείς επειδή δεν μοιράστηκαν κέρδη στους συντάκτες, πήρε το «Έθνος» στα χέρια του, και να το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση και ο λαός στην εξουσία ( η καινούρια απάτη), με την βοήθεια του ΔΟΛ και άλλων εφημερίδων, που ανέβαιναν κυκλοφοριακώς και αποπροσανατολιστικώς στον διεφθαρμένο, ηλίθιο και άρτι τότε ψεκασμένο δια της οθόνης όχλο! 

Γύρισε πάλι το φύλλο και από το 1993 ετοιμαζόταν ο τωρινός θαλαμάρχης Γκραικυλίας. Η «πρώτη φορά αριστερά» ήθελε μαζική προβολή πέρα από την «Αυγούλα». Να σου η «Φωνή των Συντακτών»! Με ίδιο παραμύθι: Ανήκει μόνο στους συντάκτες της! Είπαμε, ψαριού μνήμη!

Δεν υπάρχουν σχόλια: