ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΔΥΣΑΡΕΣΤΗΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΤΡΑΜΠ

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΔΥΣΑΡΕΣΤΗΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΤΡΑΜΠ

Προσπάθεια ανίχνευσης 

των επόμενων κινήσεων

του απρόβλεπτου προέδρου 

 

 Εικοσιτέσσερις ώρες μετά την απρόσμενη για τα δυτικά ΜΜΕ εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ όλοι προσπαθούν να προβλέψουν τις κινήσεις του «ανεπιθύμητου» νικητή. Του Ντόναλντ Τραμπ, ενός ανθρώπου που ουδέποτε ήταν στο παρελθόν υποψήφιος για οποιοδήποτε αξίωμα.

Ποικίλες είναι οι αναλύσεις για το «φαινόμενο Τραμπ».

 

Το παρομοιάζουν με  τυφώνα που ήρθε να σαρώσει τα πάντα και να αλλάξει τα δεδομένα σε παγκόσμιο επίπεδο.

 Οι περισσότεροι αναλυτές επιχειρούν να εξηγήσουν την ψήφο των Αμερικανών, τι ήταν αυτό που τους ώθησε στη στήριξη ενός ζάμπλουτου με μηδαμινή εμπειρία στην πολιτική.

  Το ερώτημα παραμένει: Μπορούμε να να υποστηρίξουμε άραγε πως ήρθε  το τέλος της ευτυχισμένης παγκοσμιοποίησης; Ή μήπως  το μόνο που μπορούμε να λέμε είναι ότι ουδέποτε η παγκοσμιοποίηση έιχε γίνει θετικά αποδεκτή από τις μικρομεσαίες λαϊκές τάξεις. 

 

 

  Ας μην υπερβάλλουμε όμως. Διότι παρ΄όλο που θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι «ένας κόσμος μοιάζει να πεθαίνει κι ένας άλλος μοιάζει να γεννιέται»,  η «επανάσταση Τραμπ» δεν ήταν για τους Αμερικάνους παρά ένα είδος δημοψηφίσματος εναντίον του συστήματος -με την Χίλαρι Κλίντον να εκπροσωπεί αυτό ακριβώς, το ανυπόφορο για πολλούς σύστημα των ελίτ. . Αυτή η απαξίωση των μεσαίων και λαϊκών τάξεων γύρισε μπούμερανγκ στο μιντιακό και πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ.

 

  Εκείνο που δεν μας έχουν πει ακόμη όσοι ψάχνουν να εξηγήσουν το φαινόμενο Τραμπ είναι το πλέον συγκλονιστικό:  Ότι κατόρθωσε να αναμορφώσει συθέμελα όχι μόνον τον αμερικανικό πολιτικό χάρτη. 

 

  Η προεκλογική εκστρατεία του Τραμπ ήταν ακόμη και εναντίον του Ρεπουμπλικανικού κατεστημένου, το οποίο κατηγόρησε ότι δεν καταλαβαίνει τις αλλαγές που γίνονται όχι μόνο στο κόμμα, αλλά σε ολόκληρη τη χώρα. Και απέδειξε ότι η βιομηχανία των δημοσκοπήσεων και των πολιτικών συμβούλων πρέπει να επανεξετασθεί ριζικά. 

 

  Το αποτέλσμα της εκλογικής νίκης του Τραμπ θα αποτελέσει λοιπόν σειρά αναλύσεων ώσπου να αναλάβει τα καθήκοντά του επίσημα.   Τι θα κάνει ως πρόεδρος είναι κάτι που ουδείς μπορεί ακόμη να προβλέψει.

 

Τι βλέπουν οι παρατηρητές

 

  Ο Αιγύπτιος καθηγητής Διεθνών Σχέσεων Ayman Samir, είπε στο ρωσικό πρακτορείο Sputnik, ότι πιστεύει πως η ανέλπιστη εκλογή  Ντόναλντ Τραμπ «αποτελεί επιλογή του αμερικάνικου λαού για ιστορική μεταστροφή στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ».

 

  Ο έμπειρος σχολιαστής Paul Craig Roberts (είχε διατελέσει και βοηθός υπουργός Οικονομικών επί Ρήγκαν) σε άρθρο του υποστηρίζει πως «o αμερικανικός λαός κατόρθωσε να νικήσει τους ολιγάρχες. Η Χίλαρι Κλίντον πράκτορας της ολιγαρχίας νικήθηκε παρά την δόλια εκστρατεία των Μέσων και του πολιτικού κατεστημένου και των κομμάτων με βαθιές ρίζες».

  Η επίσκεψη στις ιστοσελίδες των αμερικάνικων πολιτικών περιοδικών, δίνει μια πρώτη απάντηση γιατί οι ψηφοφόροι προτίμησαν τον «αντισυστημικό  επιχειρηματία, με την διόλου πρότερη πολιτική ή στρατιωτική εμπειρία» .

 

  «Η πλειοψηφία των ψηφοφόρων είναι αηδιασμένοι από την κατάσταση της αμερικάνικης πολιτικής σκηνής, αλλά και την πορεία της πλέον άσχημης  προεδρικής εκστρατείας». Οκτώ στους δέκα δήλωσαν πως η προεκλογική εκστρατεία τους απώθησε και διόλου ενδιαφέρουσα ήταν»,  όπως επισημαίνει το “Vanity Fair.

 

  «Δεν έχουμε ψευδαισθήσεις για τις επιπτώσεις από τη νίκη του Τραμπ. Πρόκειται για καταστροφή. Η προοπτική μιας κυβέρνησης της ενωμένης Δεξιάς, με επικεφαλής έναν αυταρχικό λαϊκιστή, αντιπροσωπεύει την καταστροφή για τους εργαζόμενους. Και υπάρχουν δύο τρόποι να αντιμετωπισθεί η κατάσταση:   Η πρώτη να τα βάλεις με το λαό των ΗΠΑ. Η άλλη να κατηγορήσεις την ελίτ της χώρας», περιγράφει το εκλογικό αποτέλεσμα το περιοδικό «Jacobin».

 

  Στο «ΝΑΤΙΟΝ» περιγράφεται το φαινόμενο Τραμπ με την παραδοχή της «αριστερής άποψης» πως «ο Ρεπουμπλικάνος νεοεκλεγείς για την προεδρία αντιπροσωπεύει επαναστατική οικονομική πολιτική, όπως και ο Μπέρνι Σόντερς – αυτό τουλάχιστον πίστευαν οι ψηφοφόροι του, αλλά και πολλοί από τους ψηφοφόρους της Κλίντον». «Η αλήθεια όμως είναι πως υπήρξε μια θορυβώδης άποψη λευκών οι οποίοι άρχισαν να θεωρούν τους εαυτούς τους μειοψηφία, και να δρουν ως μειοψηφική συνειδητοποιημένη οντότητα που θέλει να διαχωρίσει τη θέση της από τους άλλους». «Οι λευκοί εθνικιστές που στήριξαν Τραμπ, μπορεί στην πραγματικότητα να αποτελούν μειοψηφία, αλλά κατόρθωσαν να συσπειρώσουν την πλειοψηφία των λευκών ψηφοφόρων».

 

  Ο Robert L. Borosage, επίσης στο ΝΑΤΙΟΝ, κάτω από τον τίτλο «Γιατί κέρδισε ο Τραμπ», υποστηρίζει πως «ο συνασπισμός Ομπάμα λειτουργεί μόνον όταν οι Δημοκρατικοί δεν πετάνε τους λευκούς εργαζόμενους από τη βάρκα».

  Και γράφει πως ο Τραμπ κέρδισε, χωρίς υποστήριξη από τα ΜΜΕ, όχι επειδή οι Αμερικάνοι θέλουν να αναγείρουν τείχος, να απελάσουν εκατομμύρια, να κλείσουν τους γκέι πίσω στα ντουλάπια, και τις γυναίκες στις κουζίνες. Τον ψήφισαν μόνο και μόνο επειδή υποσχέθηκε πως θ΄αλλάξει τη χώρα. Κάτι το οποίο όλοι επιθυμούν απεγνωσμένα».

 

Ο ρωσικός παράγοντας

 

 

  Αν και πολλοί Ρώσοι πολιτικοί θεωρούν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα είναι καλύτερος εταίρος για τη Ρωσία, ο Leonid Slutsky επικεφαλής της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων της ρωσικής κρατικής Δούμα, δήλωσε στην οικονομική εφημερίδα «Kommersant» ότι η κατάστση στις αμερικανο-ρωσικές σχέσεις παραμένει ζήτημα σοβαρής ανησυχίας».

 

  Για να συμπληρώσει: «Ακόμη περιμένουμε κάποια αντίδραση –χωρείς να έχουμε πολλές ελπίδες- πς η Γερουσία και η Βουλή των Αντιπροσώπων θα συνεδριάσουν με τις τέσσερις επιτροπ΄ς διεθνών σχέσεων για να εξετάσουν την κατάσταση αυτή».

 

  O Vyacheslav Novikov, πρώτος αντιπρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων της Δούμα, υποστήριξε: Είναι μη ρεαλιστικό να αναμένονται γρήγορες αλλαγές μετά την νίκη Τραμπ, που αποτελεί σημάδι ότι τα προβλήματα στις ΗΠΑ έχουν διογκωθεί».

  Ο Sergei Mironov, επικεφαλής του κόμματος «Δίκαιη Ρωσία» εξέφρασε την άποψη: «Οι δηλώσεις των υποψηφίων είναι ένα πράγμα και η πραγματική ζωή ένα άλλο», αναφερόμενος στις δηλώσεις Τραμπ για τις σχέσεις με τη Ρωσία. Εξέφρασε πάντως την ελπίδα ότι στις σχέσεις των δύο χωρών θα σημειωθεί πρόοδος».

 

 

  Παρά τις προεκλογικές εξαγγελίες του Τραμπ, ακόμη και οι Ρώσοι αναλυτές θεωρούν πως είναι λάθος να αναμένονται δραματικές εξελίξεις στα προγράμματα εξοπλισμών του Πεντάγωνου και του ΝΑΤΟ, με δεδομένη τη σημαντική γεωπολιτική στρατηγική των ΗΠΑ.

  Ο πολιτικός αναλυτής του RIA Novosti, Alexander Khrolenko, υποστηρίζει πως «η προοπτική βελτίωσης  στις σχέσεις της Ουάσιγκτον και του ΝΑΤΟ με τη Ρωσία που έχουν χειροτερεύσει δραματικά μετά την εξάπλωση προς Ανατολάς της Ατλαντικής Συμμαχίας και τις ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις να τείνουν να περικυκλώσουν τη Ρωσία κρίνεται μη ρεαλιστική».

 

  Ο πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στη Ρωσία, Michael McFaul έγραψε στο Twitter του: “Ο Πούτιν αναμείχθηκε στις εκλογές μας και επέτυχε. Καλό και τούτο».

  Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Maria Zakharova αντέδρασε από το Facebook: «Η κυβέρνηση Ομπάμα διόρισε τον McFaul σε υπεύθυνες θέσεις να αντιμετωπίσει υποθέσεις όχι μόνο της δική του χώρας αλλά και άλλων, αλλά όταν η κατάσταση του ξέφυγε άρχισε να φωνάζει-φταίει η Μόσχα».

 

Τι αναμένεται λοιπόν;

 

   Γεγονός παραμένει πως ο Τραμπ προς το παρόν παραμένει ένας αινιγματικός παράγοντας. Πέρα από ελάχιστες ιδεολογικές εμμονές –αντίθεση στο διεθνές εμπόριο και τους μετανάστες για παράδειγμα- είναι δύσκολο να προβλέψουν οι αναλυτές πως ακρτιβώς σχεδιάζει να κυβερνήσει.

   Απομένει να δούμε κατά πόσον ένας δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας μπορεί να αναστατώσει την παγκοσμιοποίηση της Γουόλ Στρητ, και δεν αποτελεί ένα ακόμη παιχνίδι για την διαιώνιση των ανισοτήτων.