Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΩΣ ΣΗΜΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΩΣ ΣΗΜΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ

Ευγένιος Ανδρικόπουλος

Υποπτη αλλά όχι και ανεξήγητη επιμονή στο ότι είναι η μόνη αυθεντική ρεαλιστική και προσγειωμένη αριστερά εμφανίζουν τα στελέχη του Σύριζα. Και το κάνουν θεωρώντας πως τα μεσοστρώματα παρά τη μείωσή τους εξακολουθούν να τους στηρίζουν απλώς επειδή δεν τους παρέχεται καμιά άλλη επιλογή. Διαφορετικά θα είχαν εγκαταλείψει προ πολλού το παραμύθι της αριστερής σταχτοπούτας και θα διεκδικούσαν και τύποις άλλη πολιτική ταυτότητα. Επειδή κατ' ουσία έχει ήδη καταγραφεί.. Έτσι κι αλλιώς έχει εντάξει στο σώμα του στελέχη ακόμη και της δεξιάς η οποία για λόγους ίδιου συμφέροντος, εξακολουθεί να καλεί τον κυβερνών κόμμα αριστερά, προκειμένου όπως συχνά πυκνά επισημαίνω, να συνδέσει τον επιθετικό αυτό προσδιορισμό με την πολιτική ευτέλεια..
Τον πολιτικό οπορτουνισμό και την πολιτική υποταγή στους ολιγάρχες και τους τραπεζίτες που έχουν εξαπολύσει πογκρόμ κατά του λαού σε όλα τα επίπεδα. Από τις συνθήκες εργασίας και την ασφάλιση ως την πρόνοια την περίθαλψη και τη παιδεία της συντριπτικής πλειοψηφίας του. Και το επιτυγχάνει με την κοινωνία απέναντί του επειδή προβάλλει την «αριστερή διανόηση» ως άλλοθί του. Αυτούς δηλαδή που είναι ως τον λαιμό βουτηγμένοι στο καθεστώς με δοσοληψίες κυρίως οικονομικές.. Γιατί είναι “in” να είσαι αριστερός με δεξιές τσέπες. Όμως τι ακριβώς σημαίνει αριστερά; Πρόκειται περί γεωγραφικού, κοινωνικού ή πολιτικού προσδιορισμού; Τίποτα απ’ όλ’ αυτά. Μια συγκεκριμένου περιεχομένου προμετωπίδα ήταν σε περιόδους μαύρες κατά τη διάρκεια των οποίων οι γνήσιοι κομμουνιστές διώκονταν ανελέητα. Τότε δηλαδή που ο αναγνώστης τύλιγε την εφημερίδα που αγόραζε από διαφορετικά κιόσκια για να μην χαρακτηριστεί. Μόνο που οι εποχές αυτές πέρασαν στο υποσυνείδητο ως δυσάρεστες αναμνήσεις, η Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά διαλύθηκε, το «ενιαία» διαγράφηκε εξ αντικειμένου, το δημοκρατική κατέστη του συρμού αφού το εγκολπώθηκαν σχεδόν άπαντα τα καθεστωτικά συνονθυλεύματα και μας ξέμεινε ορφανό το αριστερά, που είναι ευρύτατο και όλους τους «καλούς χωρά». Από τους επαναστάτες ως τους ..νοικοκυραίους.. Ιδού ο ιστορικός συμβιβασμός έτσι όπως τον οραματίστηκε ο Γκράμσι. Οι γέφυρες χτίστηκαν και χέρια συναντήθηκαν και σφίχτηκαν μεταξύ του ολιγάρχη και του υποψήφιου λακέ του. Τούτων δοθέντων το εξωμήτριο βρέφος γεννήθηκε. Και το όνομα αυτού ΚΚΕ εσωτερικού.. Ένα πολιτικό μόρφωμα που γαλουχήθηκε μέσα στο καθεστώς για να μετεξελιχθεί στο alter ego της. Τη πεφωτισμένη δεξιά. Από αυτό το σοσιαλφιλεύθερο δίκτυο παρήχθησαν τα σημερινά στελέχη του μεταρρυθμιστικού ολέθρου. Θα πρέπει ωστόσο να γνωρίζουν πως απέναντί τους βρίσκεται μια κοινωνία εν βρασμώ ψυχής και όταν θα τους εγκαταλείψουν οι διεθνείς τους πάτρωνες θα κληθούν από αυτή να λογοδοτήσουν. Και τότε οι επικλήσεις στο "αναγκαίο κακό" δεν θα πείσουν ούτε και εκείνους που ίσως ως χθες τους εκτιμούσαν για τους όποιους αγώνες τους. Γιατί δεν θα μπορούν να δικαιολογήσουν πως από αγνοί αγωνιστές του δρόμου ή κήρυκες του πούρου Μαρξισμού ενσάρκωσαν το ευρώ και τους τοκογλύφους στα ιδεολογικά τους τσιτάτα.