ΡΙΟ: ΣΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ ΕΝΤΟΣ ΣΤΟ ΣΑΦΑΡΙ ΤΟΥ ΦΤΩΧΟΥ ΕΚΤΟΣ..

 

Ευγένιος Ανδρικόπουλος

Για τις αστραπές των στιγμιαίων φλας ρίχτηκαν χιλιάδες αθλητές στον στίβο του εμπορευματοποιημένου αθλητισμού. Κάπως όπως οι μονομάχοι στο Κολοσσαίο της Ρώμης. Το χρυσό σύμβολο της κοινωνικής τους κυριαρχίας στο στόχαστρο των πρώτων, η πανάκριβη εξαγορά χρόνου επιβίωσης σκοπός των δεύτερων.. 


Τηρουμένων έτσι των αναλογιών μεταξύ των δύο εικόνων οι διαφορές είναι ελάχιστες αφού η βασική αξία παραμένει αναλλοίωτη στο χρόνο, επειδή ο ηττημένος αντιμετωπίζει είτε τον κοινωνικό είτε τον βιολογικό θάνατο.. 

Οι πρώτοι είναι πρώτοι και οι δεύτεροι είναι τίποτα κατά κυριολεξία και κατά τα καπιταλιστικά ειωθότα . Αυτά που ιστορικά έχουν δεσμεύσει όλους τους τριτοδεύτερους στα γκέτο (και εν προκειμένω στις φαβέλες) των παιδιών  ενός κατώτερου θεού. Οικονομικά.. Κοινωνικά.  Και βιολογικά ως εξ αυτών, αφού τα δύο πρώτα προσδιορίζουν την σωματική και νοητική τους ευρωστία. 

Κατά συνέπεια οι Ολυμπιακοί Αγώνες της οικονομικής χλιδής είναι ένα γεγονός που έτσι κι αλλιώς δεν τα αφορά.. Τουλάχιστον ως προς το μέτρο που επιδιώκει δια μιας κυματίζουσας σημαίας να τα πείσει η διοργανώτρια διεθνής καμόρα, πως οφείλουν ν’ αναταχθούν εθνικά με τις προσωπικές και ολόφωτες νίκες των ομοεθνών τους, την ίδια στιγμή που αυτοί βυθίζονται στο σκοτάδι της απόγνωσης..

Μέχρι και ο εκ της Χαβάης Ομπάμα επιστρατεύθηκε να προπαγανδίσει τον made in USA πατριωτισμό του τονίζοντας ότι «ενδέχεται να δακρύσει στη περίπτωση που η αστερόεσσα υψωθεί πάνω απ’ όλες τις σημαίες».. Διόλου παράξενο.. Εδώ δεν δίστασαν να τυπώσουν το άφθαρτο επαναστατικό πρόσωπο με το καθάριο και υπερήφανο βλέμμα του Τσε σε t-shirt, στον διατεταγμένο λαϊκισμό για την κολακεία των ταπεινότερων ενστίκτων ενός εθνολογικού μωσαϊκού όπως είναι οι ΗΠΑ θα κολλούσαν; 

Μόνο που οι Βραζιλιάνοι δεν μάσησαν ούτε με τις αλαβάστρινες γάμπες της Ζιζέλ ούτε με τα καθεστωτικά σάλια εκείνου του δημοσιοσχεσίτη Πελέ που αν έπαιζε σήμερα θα παρακολουθούσε τον αγώνα από video wall γιατί δεν θα προλάβαινε ούτε τη μπάλα να δει. 

Κι αφού δεν μάσησαν,  βγήκαν στους δρόμους της φωτιάς, όταν οι άλλοι οι εντός των απόρθητων τειχών των ειδικά διαμορφωμένων σταδίων, φλέγονταν για νίκες που θα τους πρόσθεταν πλούτο και αίγλη στα βιογραφικά τους, ή στη περίπτωση των διακεκριμένων θέσεων τη πιστοποίηση «πως ήταν κι αυτοί εκεί».. Κάτι σαν πολυτελής λεζάντα. 

Τι επομένως ζητούσαν οι «μολυσματικοί» αρουραίοι από τα απόβλητα των φαβελών στα γιορτινά σαλόνια των μεγάρων της ΔΟΕ; Την ευκαιρία μιας αξιοπρεπούς ζωής. Μιας ζωής που θα τους ανήγαγε σε κατόχους της αθλητικής ιδέας και όχι  σε δουλοπάροικούς της. Επειδή η τέχνη και ο αθλητισμός μόλις πάρουν μορφή και σώμα καταγράφονται αυτομάτως στα υποθηκοφυλακεία της ανθρωπότητας ως κτήμα της. 

Όπως οι Ολυμπιακοί επί παραδείγματι για τους οποίους ο σχολιαστής του NBC εκστόμισε ατιμωρητί προς το παρόν, πως είχε τρις ανακηρυχθεί νικητής ο εκ Σκοπίων Φίλιππος ο Μακεδών ! Τα έργα τέχνης και αθλητισμού παύουν να ανήκουν ακόμη και στον εμπνευστή τους πολλώ δε μάλλον στις αθλητικές συμμορίες της International Olympic Committee.. 

Η αμφισβήτηση της ηγεμονίας τους έτσι από την εξεγερμένη Βραζιλιάνικη νεολαία εξισούται με  έγκλημα καθοσιώσεως κατά του μεσαιωνικά ταξικού καθεστώτος γι αυτό και διήγειρε τα ανασταλτικά αντανακλαστικά του. 

Από εδώ η κυρία μου- η άρχουσα τάξη της αμύθητης χλιδής- και από εδώ το αίσθημά μου- ο  εργάτης του καφέ και της παράγκας από τρύπιο τσίγκο- ήταν σαν να μας διαμήνυαν από το σκοτεινό παρασκήνιο της απαστράπτουσας σκηνής οι αγωνιστές της ζωής. 

Αφορμή επαρκής για ν' αρχίσει από τους ένστολους προστάτες του συστήματος εξουσίας, η απηνής δίωξη των εξαθλιωμένων.. Κάπου εκεί, στα σοκάκια γύρω από το Μαρακανά .Μακριά φυσικά από το άρωμα των βασιλικών κήπων των ελίτ που θα κινδύνευαν να μαραθούν από τα χημικά και με τα κλείστρα των φακών των ΜΜΕ ένοχα κλειστά. 

Για να μην θιγεί το προϊόν και αποσυρθούν οι χορηγοί μαζί με τους επίσημους προσκεκλημένους των αριθμημένων θέσεων. Θεάματος αλλά και εργασίας.. 
Επειδή κατά τα ιερατεία τα εργατικά χέρια τελούν εν αφθονία. 
Οι καθεστωτικοί κώλοι είναι δυσεύρετοι..