ΕΡΝΤΟΓΑΝ Ο ΑΥΤΑΡΧΙΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ

Yπoσχέθηκε καιεπαναφορά της θανατικής ποινής
για τους πραξικοπηματίες

 Η πρόθεση του Ερντιογάν να επαναφέρει την θανατική ποινή μετά το αποτυχημένο στρατιωτικό κίνημα προβάλλεται ιδιαίτερα από τον δυτικό Τύπο, από το ΒΒC όσο και το CNN.  Στο προσκήνιο και από τον τουρκικό Τύπο "το αίτημα της επαναφοράς της θανατικής ποινής για τους προδότες" που έγινε πλέον το σταθερό σύνθημα των οπαδών της κυβέρνησης.
 

  Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε πως θα εξετάσει το ενδεχόμενο της επαναφοράς της θανατικής ποινής για όσους συμμετείχαν στο αποτυχόν πραξικόπημα εναντίον της διακυβέρνησής  του, την ώρα που οι πολιτικοί ηγέτες απ΄ όλο τον κόσμο καταδίκασαν την απόπειρα στην Τουρκία.
  Όπως είπε την Κυριακή ο Ερντογάν,  «δεν πρόκειται  να χρονοτριβήσει με το ζήτημα της θανατικής ποινής», προσθέτοντας πως η κυβέρνηση θα εξετάσει την επαναφορά της «κεφαλικής ποινής» με τη συνεργασία των κομμάτων της αντιπολίτευσης».
 
  Σε δηλώσεις έξω από την κατοικία του στην Κωνσταντινούπολη, απευθυνόμενος στο πλήθος οπαδών του που τον επευφημούσε και φώναζε «θέλουμε θανατικές καταδίκες» τους είπε:

  «Ακούσαμε το αίτημά σας. Σε μια δημοκρατία, αυτό που θέλει ο λαός το παίρνει. Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το αίτημά σας, Δεν θα καθυστερήσουμε να πάρουμε την απόφαση αυτή. Επειδή εκείνοι που αποπειράθηκαν πραξικόπημα σ΄ αυτή τη χώρα, θα πρέπει να πληρώσουν».

 Στην Τουρκία, δεν υπήρξε εκτέλεση καταδικασμένου από το 1984 και επίσημα καταργήθηκε η θανατική καταδίκη στο πλαίσιο των προσπαθειών ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
 Ήδη σήμερα οδηγούνται στο δικαστήριο 27 στρατιωτικοί κατηγορούμενοι ότι σχεδίασαν  το αποτυχημένο πραξικόπημα εναντίον της κυβέρνησης. Ανάμεσά τους κι ο πτέραρχος Akin Ozturk (στρατηγός  τεσσάρων αστέρων όπως γράφει το CNN) και πρώην διοικητής της πολεμικής αεροπορίας που ορισμένες φωτογραφίες δείχνουν να έχει επίδεσμο στο αφτί του και εκδορές στο λαιμό του.
   Αλγεινή εντύπωση προκαλεί το ότι επιδεικνύεται στις κάμερες με χειροπέδες να οδηγείται σε αστυνομικό αυτοκίνητο.
Το Σαββατοκύριακο πολλές ανάλογες φωτογραφίες προκάλεσαν όπως και εκείνη που δείχνει απογυμνωμένους στρατιώτες να υποχρεώνονται να είναι καθισμένοι κατά
 γης.






 

Διεθνή σχόλια
 

Ως «επίθεση αυτοκτονίας των οπαδών του Γκιουλέν» χαρακτηρίζει  ο φιλοκυβερνητικός τουρκικός Τύπος, το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου προβάλλοντας ως αποτέλεσμα τη νίκη της δημοκρατίας, που μεταφράζεται σε νίκη της δημοκρατικής βούλησης του λαού που εξέλεξε τόσο τον Πρόεδρο Ερντογάν όσο και την κυβέρνηση της χώρας.
 

   Οι μεγάλες λαϊκές συγκεντρώσεις που συνεχίσθηκαν και χθες στις μεγάλες πόλεις της Τουρκίας χαρακτηρίζονται ως μαζική υπερκομματική έκφραση του λαϊκού αισθήματος για τη νίκη της δημοκρατίας.
 Όμως στην πραγματικότητα ήταν συγκεντρώσεις ένθερμων οπαδών της ισλαμοσυντηρητικής κυβέρνησης με προφανή δυσανεξία απέναντι σε όποιον δεν συμφωνεί με τις ιδέες τους.
  Τα επεισόδια που ακολούθησαν με επιθέσεις εναντίον καταστημάτων Σύρων μεταναστών ή νέων που κατανάλωναν αλκοόλ σε μπαρ της Κωνσταντινούπολης, κάθε άλλο παρά είναι ενθαρρυντικά.

Ερντογάν, ο αυταρχικός πρόεδρος

 
 
Με αυτό τον τίτλο προβάλει δημοσίευμα το BBC, υποστηρίζοντας ότι ο Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν αναδεικνύεται ως ένας από τους πλέον αποφασιστικούς ηγέτες στη σύγχρονη ιστορία της Τουρκίας. Για τους οπαδούς του είναι ο άνθρωπος που έφερε την οικονομική ανάπτυξη στην χώρα αλλά για τους πολιτικούς αντιπάλους και επικριτές του είναι ένας αυταρχικός ηγέτης που δεν διστάζει να εξοντώσει τους αντιπάλους του.

  Για παράδειγμα, οι επικριτές του προβάλλουν τη σύλληψη 16χρονου που «τόλμησε να προσβάλει τον πρόεδρο», ως την πρώην «Μις Τουρκία» Merve Buyuksarac  που είχε καταδικασθεί σε 14 μήνες φυλάκιση με αναστολή «επειδή είχε προσβάλει την προσωπικότητα του Ερντογάν».

   Πρόσφατα δικαστήριο της Άγκυρας είχε καταδικάσει τον αρχηγό του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κεμάλ Κιλιτζντάρογλου να πληρώσει πρόστιμο 50 χιλιάδων τουρκικών λιρών, επειδή είχε  προσβάλει τον πρόεδρο σε ομιλία του χαρακτηρίζοντάς τον «δικτατορίσκο».
 

  Αλλά ποιος μπορεί να αμφισβητήσει, ότι από τις ημέρες του «πατέρα» της σύγχρονης Τουρκικής Δημοκρατίας Μουσταφά Κεμάλ, δεν υπήρξε άλλη προσωπικότητα που να κυριαρχήσει στην πολιτική σκηνή της χώρας, επί τόσο καιρό;
Όπως αναμφισβήτητη είναι η αμέριστη υποστήριξη που έχει ο πρόεδρος της Τουρκίας, από το συντηρητικό μουσουλμανικό στοιχείο της τουρκικής κοινωνίας που αδιαφορεί για τις επιθέσεις που έχει κάνει ο ηγέτης του, στους επικριτές δημοσιογράφους ή τον αντικυβερνητικό Τύπο.

  Αλλά ο Ερντογάν δεν διστάζει να επιδεικνύει την προσωπικότητά του ακόμη και σε επιθέσεις εναντίον των θεωρούμενων ισχυρών της Γης, διεκδικώντας ηγετικό ρόλο στον χώρο της Μέσης Ανατολής.
  Έτσι είδαμε να διατάζει κατάρριψη ρωσικού μαχητικού, προκαλώντας το Κρεμλίνο, να τα βάζει με τις ΗΠΑ, που φιλοξενούν πολιτικό του αντίπαλο αλλά και την Γερμανία, επειδή ψήφισε την Γενοκτονία των Αρμενίων.

  Ο ηλικίας 61 χρόνων Ερντογάν, ανήλθε στην εξουσία το 2002, ένα χρόνο μετά την δημιουργία του κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ). Κι αφού παρέμεινε 11 χρόνια πρωθυπουργός, έγινε και ο πρώτος απευθείας εκλεγμένος πρόεδρος τον Αύγουστο του 2014, σε έναν υποτίθεται τελετουργικό ρόλο.    Μετά τον θρίαμβο του κόμματός του στις εκλογές του Νοεμβρίου 2015, προσπαθεί να μετατρέψει την προεδρευόμενη Δημοκρατία, σε προεδρική, ώστε να κυριαρχεί απόλυτα και επίσημα πλέον, στην πολιτική ζωή της χώρας του.
Για να κερδίσει τις εκλογές του Νοεμβρίου, δεν είχε διστάσει να κλιμακώσει και πάλι τον πόλεμο εναντίον του κουρδικού αυτονομιστικού κινήματος ΡΚΚ , με πρόφαση πολύνεκρη βομβιστική επίθεση.
 
Η μάχη εναντίον των στρατιωτικών
 

  Στις δεκαετίες πριν την άνοδο του ΑΚΡ στην εξουσία οι στρατιωτικοί είχαν παρέμβει τέσσερις φορές στα πολιτικά πράγματα, για να περιορίσουν την ισλαμική επιρροή και να διατηρήσουν την κοσμική εξουσία στο κράτος.
 
  Το 2013, ο Ερντογάν θριάμβευσε απέναντι στην στρατιωτική ελίτ όταν 17 ανώτεροι αξιωματικοί ήταν ανάμεσα σε εκείνους που είχαν καταδικασθεί σε ισόβια με την κατηγορία της συνωμοσίας "Ergenekon" για την ανατροπή της κυβέρνησης του ΑΚΡ. Ήταν και η πρώτη φορά που ήρθε στην επιφάνεια η αντιπαλότητα με τον αυτοεξόριστο στις ΗΠΑ ιμάμη Γκιουλέν που κάποτε υπήρξε «πνευματικός πατέρας του».
 

  Οι οπαδοί του προέδρου, αγνόησαν και τότε τις κατηγορίες για νάμειξη στελεχών του σε σκάνδαλα διαφθοράς.
  Ο Ερντογάν, που δεν διστάζει να κλείσει αντιπολιτευόμενες  εφημερίδες –όπως στην περίπτωση της μεγάλης κυκλοφορίας ΖΑΜΑΝ- είχε διατάξει και την βίαιη καταστολή της λαϊκής εξέγερσης του πάρκου Γκεζί στην Κωνσταντινούπολη τον Ιούνιο του 2013


  Επίσης κατά καιρούς είχε διατάξει να κλείσουν τα κοινωνικά δίκτυα, που - σε μια ειρωνική συγκυρία - τόσο τον βοήθησαν στην επικοινωνία του με τους οπαδούς του τις δύσκολες ώρες του στρατιωτικού κινήματος, που τελικά απέτυχε.
  Στις ισλαμικές προθέσεις  του Ερντογάν, επίσης περιλαμβάνονται η ποινικοποίηση της μοιχείας και η δημιουργία «ελεύθερης ζώνης από το αλκοόλ».
  Οι αυτοκρατορικές βλέψεις του όμως, είχαν διαφανεί μετά την ανέγερση του περιβόητου προεδρικού μεγάρου - παλατιού Ak Saray (Λευκό Παλάτι) σε προάστιο της Άγκυρας με 1.000 δωμάτια πολύ μεγαλύτερο από τον Λευκό Οίκο.