ΤΟ ΠΕΝΤΑΓΩΝΟ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΤΗΤΑ ΜΕ ΤΗ ΡΩΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΚΙΝΑ (Κ. ΜΠΕΤΙΝΑΚΗΣ)

 
Οικονομικά συμφέροντα
με αμυντικές βιομηχανίες
προωθούν τον Ψυχρό Πόλεμο 

 

Αρκεί μια απλή περιήγηση στον κυβερνοχώρο με τους πολυάριθμους ιστότοπους αμερικάνικων «δεξαμενών σκέψης», για να διαπιστώσει κάποιος ότι «κάνουν καλά τη δουλειά τους». Οι περισσότερες χρηματοδοτούνται από αμυντικές βιομηχανίες.

  Προωθούν κάθε είδους  σενάρια για ψυχρό και θερμό πόλεμο με τη Ρωσία αλλά και τρόπου «αναπόφευκτης σύγκρουσης» με την Κίνα. Προς το παρόν, έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα η αντιπαράθεση με το Ιράν. Προς το παρόν, όμως.

  Για το αμερικανικό Πεντάγωνο, αυτή τη στιγμή υπάρχουν οι "κορυφαίες απειλές" για τις ΗΠΑ:

 

1. Η Ρωσική

2. Η κινεζική

3. Της τρομοκρατίας από το Ισλαμικό Χαλιφάτο (Daesh) και

4. Του Ιράν.

  Με αιχμή του δόρατος το ΝΑΤΟ, και πειθήνιους πελάτες στην Ευρώπη, οι ΗΠΑ μετέφεραν το αμερικανικό «αμυντικό σύστημα» Aegis από τη θάλασσα στη στεριά και ειδικότερα στην ανατολική Ευρώπη, μια και οι «Πάτριοτ» θεωρούνται πλέον ξεπερασμένοι. Αλλά και για έναν ακόμη λόγο:   Το Aegis μπορεί να μετατραπεί εύκολα από αμυντικό σε επιθετικό όπλο.

  Αλλά πάνω απ΄ όλα, για να διατηρήσει το πρόγραμμα της αέναης χρηματοδότησής του το Πεντάγωνο χρειάζεται εχθρούς και απειλές. Και πάντα βρίσκονται πρόθυμα Μέσα να το  βοηθούν σ΄αυτό το επικοινωνιακό του παιχνίδι.

Για ορισμένες χώρες (πρώην του ανατολικού μπλοκ , όπως Πολωνία και χώρες της Βαλτικής) υπάρχει ιστορική διαμάχη με τη Ρωσία. Αυτή την εκμεταλλεύονται στο έπακρο οι ΗΠΑ με τα πρόθυμα ευρωπαϊκά γεράκια στο ΝΑΤΟ.

 Με τον τρόπο αυτό προσπαθούν να δικαιοογήσουν την ύπαρξη του ΝΑΤΟ.

 

Το δεύτερο Μέτωπο, της Κίνας

 Εδώ υπάρχει πρώτα απ΄όλα ο οικονομικός ανταγωνισμός. Χωρίς να ξεχνάμε τα σενάρια τύπου «πολέμου της Κορέας».

  Η Κίνα αυτή τη στιγμή, διαθέτει περισσότερα από $ τρία τρισεκατομμύρια αποθεματικά, (μαζί με ευρωπαϊκά χαρτονομίσματα- ευρώ, στερλίνες κλπ) έχοντας απομακρύνει την δομή της οικονομίας της από τον «Οίκο των Χαρτιών» την οικονομία του αμερικάνικου $ δηλαδή.

 

 Για την Κίνα, δεν σημαίνει κάτι το εξωτερικό της χρέος, επειδή ανα πάσα στιγμή –αν και δεν το έχει κάνει ακόμη, μπορεί να τυπώσει τόσα γουάν ώστε να το εξαγοράσει. Την ώρα που η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ECB) απαιτεί από πειθήνια ΝΑΤΟΪκά ευρωπαϊκά κράτη να περιορίσουν το μερίδιό τους σε ευρώ, για λόγους λιτότητας.

  Εκεί εντάσσεται και ο (αμερικανικός) οικονομικός πόλεμος στον αδύναμο κρίκο των BRICS (βλέπε Βραζιλία και πολιτική αστάθεια).

 

  Η διαμάχη στη θάλασσα της Νότια Κίνας

 

  Η ετήσια συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών, Εμπορίου και άλλων αξιωματούχων ξεκίνησε χτες στο Πεκίνο. Πρωταρχικός στόχος να ηρεμήσει την τεταμένη ατμόσφαιρα με αφορμή τα όσα συμβαίνουν στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, αλλά και να βελτιώσει τις συνθήκες για συνεργασία ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Πεκίνο.

  Κι όλα αυτά χωρίς να έχει ξεπεράσει την εκρηκτική ατμόσφαιρα που έχει δημιουργηθεί ανάμεσα στην Κίνα και τους συμμάχους της Ουάσιγκτον που επιμένουν ότι το Πεκίνο παραβιάζει τα διεθνή ύδατα δημιουργώντας τεχνητά νησιά.

 

  Όπως δήλωσε στην εναρκτήρια ομιλάι του ο πρόεδρος της Κίνας Xi Jinping, Ουάσιγκτον και Πεκίνο «χρειάζεται να δημιουργήσουν καλύτερη ατμόσφαιρα εμπιστοσύνης μεταξύ τους και να αποφεύγονται οι στρατηγικές παρεξηγήσεις».

   Η Κίνα κατήγγειλε τις αμερικανικές “προκλήσεις” στις εδαφικές διεκδικήσεων που το Πεκίνο προβάλει στη Νότια Σινική Θάλασσα και προειδοποίησε ότι δεν φοβάται “προβλήματα” στην περιοχή αυτή. 

  “Οι εξωτερικές χώρες θα έπρεπε να διαδραματίσουν έναν εποικοδομητικό ρόλο σε αυτό το θέμα. 

 

  Το πρόβλημα  της Νότιας Σινικής Θάλασσας επιδεινώνεται εξαιτίας των προκλήσεων ορισμένων χωρών που επιδιώκουν τα ιδιοτελή συμφέροντά τους”, δήλωσε ο ναύαρχος Σουν Τζιανγκουό κατά τη διάρκεια του «Shangri-La Dialogue», της ετήσιας συνάντησης για την ασφάλεια στην οποία μετέχουν οι υπουργοί Άμυνας της περιοχής Ασίας-Ειρηνικού και πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα στη Σιγκαπούρη. 

  Η Κίνα κατηγορείται πως διεκδικεί σχεδόν το σύνολο της Νότιας Σινικής Θάλασσας, όπου πραγματοποιεί σημαντικές εργασίες επιχωμάτωσης, παρά τη δυσαρέσκεια γειτόνων της, όπως το Βιετνάμ, οι Φιλιππίνες, το Μπρουνέι και η Μαλαισία. 

 

  Οι ΗΠΑ έχουν επανειλημμένα δηλώσει ότι θα πρέπει να διεξάγεται ελεύθερα η ναυσιπλοΐα σε αυτήν την στρατηγικής σημασία περιοχή, που αποτελεί σημαντική θαλάσσια οδό για τη μεταφορά εμπορευμάτων και υδρογονανθράκων. 

  Η Ουάσινγκτον πιστεύει ότι οι εδαφικές διαφορές πρέπει να επιλυθούν μέσω της διπλωματίας και όχι της πολιτικής του τετελεσμένου γεγονότος που ακολουθεί η Κίνα.  Αλλά, οι ΗΠΑ έστειλαν τους τελευταίους μήνες πολεμικά πλοία στην περιοχή, τα οποία πλέουν κοντά στα νησιά που ελέγχονται από το Πεκίνο.

 Το κινεζικό τεχνητό νησί

 

   Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Άστον Κάρτερ στη συνάντηση της Σιγκαπούρης προειδοποίησε το Πεκίνο για τον κίνδυνο “απομόνωσής” του κατά την ομιλία του στην ίδια συνάντηση και τόνισε ότι η πολιτική της Κίνας στη Νότια Σινική Θάλασσα την εκθέτει, “σε ενέργειες των ΗΠΑ και χωρών της περιοχής”.

 

 Αστον Κάρτερ

 

   «Δεν δημιουργούμε προβλήματα, ούτε όμως φοβόμαστε τα προβλήματα”, απάντησε ο κινέζος ναύαρχος. “Επαναλαμβάνω ότι η πολιτική μας στη Νότια Σινική Θάλασσα δεν έχει αλλάξει.  Η Κίνα έχει τη σοφία και την υπομονή που απαιτούνται για να επιλύει τις διαφορές μέσω ειρηνικών διαπραγματεύσεων. Πιστεύουμε επίσης ότι και οι άλλες χώρες στις οποίες αφορά το θέμα έχουν την ίδια σοφία και την ίδια υπομονή για να βαδίσουν μαζί με την Κίνα στο δρόμο της ειρήνης. Οι χώρες που δεν εμπλέκονται άμεσα δεν επιτρέπεται να σαμποτάρουν για ιδιοτελή οφέλη τον δρόμο μας της ειρήνης». 

 

  Η Μανίλα έχει προσφύγει στο Μόνιμο Διαιτητικό Δικαστήριο της Χάγης για να εξετάσει την εδαφική αυτή διαφορά, αλλά το Πεκίνο αμφισβητεί τη νομιμότητα της διαδικασίας αυτής. Η προοπτική μιας προσεχούς απόφασης της διεθνούς δικαιοσύνης συμβάλλει στην αναζωπύρωση της ρητορικής μεταξύ των αντιπάλων.