IL POLITICO: Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΕΝΑΣ ΕΚ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠHΡΡΕΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ !

Το πόθεν έσχες της δήλωσης αυτής προκύπτει από την ομιλία του Προέδρου της ΝΔ σύμφωνα με την οποία η απόσταση μεταξύ των υποστηρικτών και μη των μνημονίων είναι πλασματική!! 


Κλυδ: Αυτός δείχνει να υπερβαίνει τον πατέρα του στην παραχάραξη της αλήθειας


Σε άρθρο του ο Dalibor Rohac επισημαίνει πως κανείς «δεν πρέπει να υποτιμήσει την επιρροή που μπορεί να έχουν νέοι και φιλόδοξοι πολιτικοί στην Ευρώπη», τονίζοντας πως «καθώς η Ευρώπη αργά, αλλά σταθερά, ξεμένει από επιλογές, η τάση θα είναι προς μια αναγέννηση μεταρρυθμιστικής σκέψης και ηγεσίας».
Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, αυτό συμβαίνει στην περίπτωση του Ματέο Ρέντσι στην Ιταλία και του Εμανουέλ Μακρόν στην Γαλλία, ο οποίος θα είναι και ένας από τους βασικούς διεκδικητές της προεδρίας της χώρας, αλλά και του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Ελλάδα.
Ο αρθρογράφος αναφέρεται σε ομιλία του προέδρου της ΝΔ όπου είχε τονίσει πως η απόσταση μεταξύ υποστηρικτών και μη των μνημονίων ήταν πλασματική και πως το πραγματικό πρόβλημα ήταν ότι ως χώρα είχαμε χρεοκοπήσει, κάτι που αποτελεί για τον ίδιο λογική συνέχεια μιας συνολικής μεταρρυθμιστικής ατζέντας και πεποίθησης που διακατέχει τον αρχηγό του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Τι στη πραγματικότητα συμβαίνει: Για τα μάτια του Κεφαλαίου

 Το «χαρτί» που προσπαθεί να παίξει η ΝΔ στον ανταγωνισμό της με τον ΣΥΡΙΖΑ για τα μάτια του κεφαλαίου  άρχισε να διαγράφεται όλο και πιο καθαρά τις προηγούμενες μέρες, μετά τις ομιλίες του  στο συνέδριο του κόμματός του και την Ολομέλεια της Βουλής, αλλά και με τις πρώτες «προτάσεις» για το κυβερνητικό πρόγραμμα της ΝΔ που παρουσιάστηκαν κατά το συνέδριό της.

Με συστηματικό τρόπο και χαρακτηριστικές αναφορές - «αιχμές» που επαναλαμβάνει συνεχώς ο πρόεδρός της, η ΝΔ επιχειρεί να κατοχυρωθεί ως εκείνο το καθεστωτικό «κόμμα εξουσίας» που θα προβάλλει πιο επιθετικά τη στήριξη του μεγάλου κεφαλαίου ως «μονόδρομο» και τη «διαταξική συνεννόηση» για την καπιταλιστική ανάκαμψη ως μόνη διέξοδο «για τη χώρα». 

Για να μη χαλάει, μάλιστα, η σούπα των «μονοδρόμων» και των «διεξόδων» του κεφαλαίου, η ΝΔ και ο πρόεδρός της δηλώνουν πρόθυμοι να σηκώσουν και τον αντικομμουνισμό, μέσω της επαναφοράς της «θεωρίας των άκρων», καθώς και συνολικότερα την επίθεση ενάντια στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, μέσω του τσουβαλιάσματός του με την τρομοκρατία, τις προβοκάτσιες κ.ο.κ.

Χαρακτηριστικά, σε ό,τι αφορά την πιο επιθετική προβολή της στήριξης του μεγάλου κεφαλαίου... «χωρίς ενοχές», χωρίς δηλαδή τα προσχήματα περί «κοινωνικής δικαιοσύνης», «στήριξης των αδυνάτων» κ.ο.κ., ο Κυρ. Μητσοτάκης, μιλώντας στο συνέδριο της ΝΔ, τόνισε μεταξύ άλλων:  

«Ανάπτυξη για μας σημαίνει ιδιωτική πρωτοβουλία, σημαίνει επενδύσεις, σημαίνει στήριξη του έντιμου και ευσυνείδητου επιχειρηματία, σημαίνει απενοχοποίηση της έννοιας του κέρδους και της επιχειρηματικότητας (...) σημαίνει άρση των εμποδίων».

Από την λεηλασία του λαού

Αντίστοιχα, το ίδιο «επιθετικό» πνεύμα υπέρ των μονοπωλίων διαπνέει και τις «25 προτάσεις» για το κυβερνητικό πρόγραμμα της ΝΔ που παρουσιάστηκαν στο πλαίσιο του συνεδρίου της, προτάσεις κομμένες και ραμμένες στην προσπάθεια του εγχώριου κεφαλαίου να τονώσει τα κέρδη και την ανταγωνιστικότητά του, με την παροχή νέων προνομίων, άνοιγμα νέων πεδίων κερδοφορίας και παραπέρα προσαρμογή του αστικού κράτους στις σύγχρονες ανάγκες του. Και φυσικά όλα αυτά θα προκύψουν από την λεηλασία του λαού..

Μεταξύ άλλων, οι «προτάσεις» αυτές περιλαμβάνουν: Φορολογικά κίνητρα για νέες επενδύσεις. Εφαρμογή του Νόμου Πλαισίου για την απλοποίηση στις αδειοδοτήσεις των επιχειρήσεων. Ενεργοποίηση του Ελληνικού Επενδυτικού Ταμείου κεφαλαιακών συμμετοχών. Επίσπευση των ΣΔΙΤ για τη διαχείριση απορριμμάτων. Αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων από το ΑΣΕΠ. Εξοικείωση με την έννοια της επιχειρηματικότητας στην Εκπαίδευση. Ξενόγλωσσα προπτυχιακά προγράμματα με δυνατότητα καθιέρωσης διδάκτρων...

Γνωρίζοντας, βέβαια, πολύ καλά ότι την ίδια αντιλαϊκή στρατηγική υπέρ του κεφαλαίου ακολουθεί και ο ΣΥΡΙΖΑ, ο Κυρ. Μητσοτάκης προσπαθεί να αναδείξει την «αναξιοπιστία» του κυβερνώντος κόμματος ως προς την υλοποίησή της, εστιάζοντας στις δυσκολίες του ΣΥΡΙΖΑ να «ισορροπήσει» ανάμεσα στην προώθηση των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων και τη διατήρηση ενός «φιλολαϊκού» και «αριστερού» τάχα προσωπείου. Σε αυτό το πλαίσιο, χαρακτηρίζει τον πρωθυπουργό «φυλακισμένο στις ιδεοληψίες του αριστερού εξισωτισμού» και τον κατηγορεί ότι έχει φέρει τη χώρα (δηλ. το εγχώριο κεφάλαιο) «σε πολύ χειρότερη διαπραγματευτική θέση», επειδή «λοξοκοιτάει με το ένα μάτι τους πιστωτές και με το άλλο τους 53 της εσωκομματικής του αντιπολίτευσης»...