Ο ΑΠΟΠΑΤΟΣ

Ευγένιος Ανδρικόπουλος

Εμφανής η λειψανδρία στη στήριξη  του καθεστώτος με αποκορύφωμα τη χθεσινή εκπομπή του Χατζηνικολάου.. Δεν αναφέρομαι στους ή στις τύπου Πυργιώτη συνήθεις γυρολόγους του καπιταλιστικού συστήματος.. Αυτοί έχουν προ πολλού καεί μαζί με τα όπλα τους στην πυρπολημένη πραγματικότητα για να ομιλούν πλέον σε ώτα μη ακουόντων. 

Και φυσικά δεν συμπεριλαμβάνω στους αλληλοεφαπτόμενους κύκλους της πολιτικής ντροπής φάτσες όπως του Γεωργιάδη ο οποίος κατά συρροή και εξακολούθηση συλλαμβάνεται να ακροβατεί ισορροπώντας μεταξύ της μπουρδολογίας και του ασύστολου ψεύδους. 


Η έκπληκτη διαπίστωσή μου εστιάζεται στη παρουσίαση κάποιου πολιτικά και φυσικά δύσμορφου κυρίου εν ονόματι Μπούργκου ή Μούργου ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων τον οποίο ο Χατζηνικολάου πλάσαρε ως ειδήμονα των γεωστρατηγικών αναλύσεων. 

Πρόκειται περί ενός αδιευκρίνιστου περιπατητή και πολιτικού σουλατσαδόρου της Μιντιακής αυλής, που πάντοτε, εδώ και δυο δεκαετίες, καραδοκούσε για την ευκαιρία που θα του επέτρεπε να «τρουπώσει» κατά την αξέχαστη φράση του Βουτσά, σε κάποιο από τα στούντιο, προκειμένου να ξεδιπλώσει σεντόνια πολιτικών ανοησιών.. 

Ανήκει στο είδος Τζήμερου, εκείνης δηλαδή της συνομοταξίας των κοινωνικών όντων που εκλιπαρούν το σύστημα να τους αγγίξει για να του παραδοθούν. Κάτι φυσικά που ποτέ δεν συνέβη, επειδή το σύστημα δεν είναι σοβαροφανές, αλλά σοβαρό και ορισμένους ως αυτός τους χρησιμοποιεί όπως τα γιαούρτια. Με ημερομηνία λήξης. 

Μην περιμένετε να ασχοληθώ επομένως με όσα εκστόμισε, δεδομένου πως ήταν μια κακοτεχνία συρραφής των απόψεων αμερικανικών ιστοσελίδων - think tanks δεξαμενές σκέψης, που αν είχατε ποτέ την τύχη ή την ατυχία να γνωρίσετε κάποιον από αυτούς θα αντιλαμβανόσασταν ακαριαία το μέγεθος της μαλακίας ή της προβοκάτσιας τους. 

Έχοντας κατά τη περίοδο της πρώτης «καταιγίδας της ερήμου» διαβεί κόκκο τον κόκκο την έρημο της Μέσης Ανατολής κι έχοντας συναντήσει αξιόλογους ανθρώπους και πράγματα εκεί είμαι σε θέση να σας διαβεβαιώσω πως οι άναρθρες κραυγές του ουδεμία έχουν σχέση με τη ιστορική αλήθεια της περιοχής, ιδία δε με τις ασυναρτησίες του σε σχέση με το Αφγανιστάν. Δεν έχετε παρά να παρακολουθήσετε ένα από τα ντοκυμαντέρ του Μουρ για τις πετρελαϊκές κολεγιές Μπιν Λάντεν και Μπους και θα το αντιληφθείτε. 

Θα σταθώ όμως στον αστό Χατζηνικολάου ο οποίος αν μη τι άλλο ως πρότινος προέκρινε με εμβρίθεια τους καλεσμένους του έτσι ώστε η δημοσιογραφική του παραγωγή να διακρίνεται από μια σοβαροφάνεια αφού είχε πάντα κάτι να πει έστω και αν σε αυτό υποκρύπτετο ένα αντιλαϊκό περιεχόμενο. Είχε ωστόσο την αξία του. Και την είχε επειδή σε υποχρέωνε να το αποκαλύψεις και να το αντιμετωπίσεις.. Εδώ και καιρό όμως οι προσκεκλημένοι του είναι από τον σωρό κάτι που υποδηλώνει ότι πρέπει να έξυσε και το πάτο του καθεστωτικού βαρελιού (Λεβέντης και λοιποί συγγενείς) και πια δεν του απομένει παρά ο πολιτικός απόπατος.