ΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΣΥΡΜΟΥ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΨΕΜΑΤΑ

Όχι μόνο για τη Συρία
αλλά και στα πιο  πολλά
διεθνή γεγονότα
 



   
Αν και οι Σαουδάραβες υποσχέθηκαν σε υψηλού επιπέδου αντιπροσωπεία των ΗΠΑ να ερευνήσουν τις περιπτώσεις που προκλήθηκαν απώλειες αμάχων κατά τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς στην Υεμένη, συνεχίζουν να πλήττουν στόχους  πολιτών προκαλώντας αναρίθμητα θύματα και μεγάλες καταστροφές.
 
   Το διάβασα στην ιστοσελίδα "Huffington Post" χωρίς να το δω –φυσικά(;)- στις τηλεοπτικές ειδήσεις.
 

Το θεώρησα απόλυτα φυσικό επειδή γνωρίζω πως οι ημέτεροι συντάκτες των λεγόμενων «ενημερωτικών» εκπομπών, παρακολουθούν αποκλειστικά τα Μέσα του συρμού -ίδε Μπιμπισί, Σινινί, και πάει λέγοντας, μια και δεν χρειάζεται να υπάρχει πολλά διεθνή εκτός αν πρόκειται φυσικά για κοσμογονικά γεγονότα, όπως η απονομή των Όσκαρ ή των Γκράμι.
  «Η κάλυψη του πολέμου στη Συρία θα μείνει στη μνήμη μας ως ένα από τα πιο ντροπιαστικά επεισόδια στην ιστορία του αμερικάνικου Τύπου». Το δημοσίευμα ανήκει στην αμερικανική εφημερίδα  "Boston Globe", που θέτει το δάχτυλο «επί των τύπων των ήλων». Σε άρθρο του Stephen Kinzer, επί χρόνια ανταποκριτή στο εξωτερικό, προειδοποιεί ότι «τα Μέσα δεν μας λένε την αλήθεια για τη Συρία».





  «Επί τρία χρόνια ήταν ελλιπής η πληροφόρηση για όσα συνέβαιναν στο Χαλέπι οι σφαγές κι όλα εκείνα. Όπως η βίαιη συμπεριφορά  των μαχητών που είχαν καταλάβει την πόλη και την καταπίεση στους πολίτες της τους οποίους προειδοποιούσαν: ’’Μην στέλνετε τα παιδιά σας σχολείο. Αν  τα στείλετε μπορεί να τα παραλάβετε κατόπιν σε φέρετρο’’. Ύστερα κατέστρεψαν τα εργοστάσια ώστε να υποχρεωθούν οι άνεργοι εργάτες να στρατευθούν με τους μαχητές. Χώρια τη λεία σε μηχανήματα και άλλο πολύτιμο υλικό που λεηλάτησαν και με φορτηγά μετέφεραν και πούλησαν στην Τουρκία. Μόλις αυτό τον μήνα ήρθε η ελπίδα για τους κατοίκους της πόλης αυτής όταν οι κυβερνητικές δυνάμεις με τους συμμάχους τους άρχισαν να εκδιώκουν τους αντάρτες».

 
  Και το δημοσίευμα επικαλείται τον αναλυτή Marwa Osma με έδρα τη Βηρυτό που είπε πως «ο Συριακός Αραβικός στρατός (του Μπασάρ Άσαντ) είναι η μόνη χερσαία δύναμη μαζί με τους συμμάχους του που μάχονται εναντίον των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Χαλιφάτου. Αυτό όμως δεν συμβαδίζει με το σκεπτικό της Ουάσιγκτον. Έτσι η μεγάλη μερίδα του Τύπου μεταδίδει τα αντίθετα: Ότι δηλαδή ότι η Ρώσοι και Ιρανοί σύμμαχοι του Άσαντ μάχονται λάθος πλευρά και ότι οι Αμερικάνοι, οι Τούρκοι, οι Σαουδάραβες και οι Κούρδοι μαζί με τους «μετριοπαθείς αντάρτες» θα βγουν νικητές».
 
  Η εικόνα κάθε άλλο είναι ξεκάθαρη. Επειδή οι Τούρκοι τώρα βομβαρδίζουν τις κουρδικές δυνάμεις στη Συρία, που απειλούν να εξοντώσουν τους  τζιχαντιστές οι οποίοι υποστηρίζονται από τους Σαουδάραβες. Αλλιώς όμως μεταδίδουν τα πράγματα οι ρεπόρτερς που έχουν βάση την Ουάσιγκτον και εκφράζουν την επίσημη γραμμή του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
 
Τα γεγονότα διαστρέβλωσε κι η υποψήφια για το χρίσμα των Δημοκρατικών Χίλαρι Κλίντον, που σε προεκλογική ομιλία της στο Μιλγουόκι, υποστήριξε: «Η συμφωνία για την κατάπαυση του πυρός στη Συρία υπήρξε καρπός της διαπραγμάτευσης στη Γενεύη τον Ιούνιο του 2012».
 
 Η αλήθεια είναι το αντίθετο ακριβώς: Το 2012 η τότε υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον, με τη βοήθεια της Τουρκίας, της Σαουδικής Αραβίας και του Ισραήλ κατάφεραν να αδρανοποιήσουν το ειρηνευτικό σχέδιο του τότε γραμματέα του ΟΗΕ Κόφι Ανάν, επειδή πρόβλεπε τη συμμετοχή του Ιράν και την παραμονή του Άσαντ  στην εξουσία, έστω προσωρινά. Ουδείς όμως στο Μιλγουόκι γνώριζε τι ακριβώς είχε συμβεί τότε ώστε να την διαψεύσει. Επειδή η πληροφόρηση που είχε δοθεί τότε ήταν ελλιπής και μπουρδουκλωμένη.
 
Και καλά οι πολιτικοί. Αλλά οι δημοσιογράφοι που πρέπει κανονικά να παραμένουν απόμακροι στις σειρήνες της εξουσίας και της ελίτ των ισχυρών…
  Στους αμερικανούς πολίτες είναι εξίσου άγνωστο το τι συμβαίνει στον κόσμο, όπως και στα άλλα κράτη όπου τα λεγόμενα Μέσα του συρμού, προσφέρουν απόλυτα ελεγχόμενη ενημέρωση.
 
Εκτός αν πιστεύεται ότι τα CNN, BBC κλπ μεταδίδουν αντικειμενικά διεθνείς ειδήσεις, και όχι ελεγχόμενες από την εξωτερική πολιτική των χωρών τους.
Επόμενο είναι επίσης, αφού οι περισσότερες εφημερίδες και τηλεοράσεις λόγω οικονομικών περικοπών, βασίζονται στην πληροφόρηση ορισμένων μεγάλων ειδησεογραφικών οργανισμών, μια και έχουν περιορίσει σε ελάχιστους ανταποκριτές σε ξένες χώρες.
 
  Μην ξεχνάμε τι είχε γίνει με τον βομβαρδισμό του ξενοδοχείου «Μπαγκντάντ» στο Ιράκ, όπου διέμεναν δημοσιογράφοι, από τους Αμερικανούς, επειδή ήθελαν ο κόσμος να πληροφορείται από τους «παρακοιμώμενους» στα αμερικανικά στρατεύματα ανταποκριτές.
  Άλλωστε εδώ και μερικά χρόνια ο Νόαμ Τσόμσκι, στο βιβλίο του «Κατασκευάζοντας την αποδοχή», γράφει ότι «τα Μέσα του Συρμού αντικατοπτρίζουν τον έλεγχο της εξουσίας».
 
 Ο Jonathan Cook, βραβευμένος δημοσιογράφος από τη Ναζαρέτ σε άρθρο του στην ιστοσελίδα "Information Clearing House" υποστηρίζει:
 
«Έτσι οι δημοσιογράφοι που επιλέγονται από τα Μέσα του συρμού ώστε να ικανοποιούν τις απαιτήσεις τους, έχουν περάσει από συνεχείς ενδελεχείς ελέγχους του ιστορικού της ζωής του που πηγαίνουν πίσω στην εκπαίδευση που έχουν λάβει και τις θέσεις που είχαν εκφράσει ακόμη και σε κείμενα που είχαν γράψει ακόμη και ως φοιτητές.
Μόνον όσων δημοσιογράφων οι γεωστρατηγικές απόψεις συμφωνούν με τους κυβερνώντες  μπορούν να φτάσουν στην κορυφή».
 
  Για να θυμηθούμε πάλι τον Τσόμσκι, που κάποτε είχε πει στον γνωστό Βρετανό δημοσιογράφο Andrew Marr: “Δεν λέω πως αυτολογοκρίνεσαι, αλλά ότι πιστεύεις όσα περιγράφεις. Γιατί αν δεν τα πίστευες, δεν θα βρισκόσουν εκεί να τα λες».