Η ΑΜΑΡΤΩΛΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΟΦΤΕΞ

Ανήκει και αυτή στην υπερεκατοστή ομάδα των προβληματικών (το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως του νεοελληνικού κράτους) που ανέδειξε τους 123 ευτυχείς βιομηχανους των 128 δυστυχούντων βιομηχανιών.. 

Χαίρε λαέ λάτρη .. της υγιούς επιχειρηματικότητας..

Η ιστορία της Σόφτεξ ξεπηδάει μέσα από την ιστορία της μεταπολεμικής Ελλάδας και ουσιαστικά πρόκειται για μια ιστορία καρμπόν που έχει εκτυλιχτεί και αλλού με την ίδια αρχή, μέση και, κυρίως, με το ίδιο τέλος: εγχώριοι καπιταλιστές, κλειστές επιχειρηματικές οικογένειες, διαπλοκή με πολιτικά πρόσωπα, υπόγεια διαπραγμάτευση και συνενοχή, ανορθολογική οργάνωση της παραγωγής, τεράστια επιχειρηματικά δάνεια που δεν κατέληξαν στη βελτίωση της παραγωγικής διαδικασίας και σε στοχευμένες επενδύσεις αλλά στις τσέπες κάποιων λίγων μετόχων.

 Διαβάζοντας βρίσκουμε αναφορές και στα Wikileaks!!  στην Goldman Sacks!! , εκβιασμούς που θυμίζουν Eldorado Gold ... αλλά και 1200 υπεράριθμους εργαζόμενους, που επέβαλλε το αλισβερλισι ανάμεσα στα θαλασσοδάνεια, τους εκβιασμούς, και τα πολιτικά και οικονομικά παιχνίδια.

  Το 1937, άναψαν οι μηχανές της Σόφτεξ στο Βοτανικό.

  Η ιστορία της “Αθηναϊκής Χαρτοποιίας-Γ. Γιαννουλάτος, Κ. Κεφάλας και Σία Ο.Ε.” μόλις ξεκινούσε. Με συνεχή δάνεια, που δεν κατέληγαν πάντα σε επενδύσεις και στην ίδια τη βιομηχανική παραγωγή, η εταιρεία θα φτάσει λίγο πριν τη μεταπολίτευση να έχει εννέα κύριες μηχανές και να παράγει κάθε είδους χαρτί: κραφτ, εκτύπωσης-γραφής, χαρτιά υγείας Σόφτεξ.

 Οι 88 εργατοϋπάλληλοι του 1945, έφτασαν τους 1.030 το 1969, και οι 1.250 τόνοι χαρτιού του 1950 εκτινάχθηκαν στους 59.000 το 1968 και τους 94.000 το 1972.

 

 Το 1984 -και ενώ τα χρέη της έτρεχαν με ιλιγγιώδη ταχύτητα- εντάχθηκε στον διαβόητο Οργανισμό Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων. Δέκα χρόνια αργότερα λειτούργησε μία παραγωγική μονάδα της στις εγκαταστάσεις μιας άλλης ιστορικής όσο και αμαρτωλής επιχείρησης, της Πειραϊκής–Πατραϊκής, στο Μεγάλο Πεύκο, και πέντε χρόνια μετά, το 1999, πουλήθηκε σε όμιλο εταιρειών. - Bolton Group, (Goldman Sachs, Lochridge, Bain και Forlin) -.

 Το 2005 κατέληξε να λειτουργεί με προσωπικό 175 ατόμων. Αλλά το τελευταίο κεφάλαιο της ιστορίας της δεν είχε ακόμα γραφτεί. 

“Η γνωστή Σόφτεξ, η εταιρεία που πριν από μερικές δεκαετίες έθεσε τις

 βάσεις για την ανάπτυξη της εγχώριας βιομηχανίας χάρτου αλλά 

στηρίχθηκε στον δανεισμό και σε ανορθολογικές επενδύσεις, εκβιάζοντας 

συχνά το ελληνικό Δημόσιο, έφθασε να απασχολεί υπερδιπλάσιο 

προσωπικό από το αναγκαίο, πράγμα που «μεταφράζεται» σε ετήσια 

επιβάρυνση  του ύψους που προαναφέρθηκε.

 

 Ενώ το απαραίτητο προσωπικό, σύμφωνα με όλες τις μελέτες, σε καμιά περίπτωση δεν ξεπερνούσε τα 1.200 άτομα, ως πρόσφατα ήταν ακριβώς διπλάσιο: 2.400 άτομα. Σαν να μην έφθανε αυτό, στα 12 χρόνια όπου

 βρίσκεται κάτω από τον έλεγχο του ΟΑΕ, η εταιρεία δεν κατόρθωσε

 να εξυγιάνει τη σταθερά ζημιογόνα μονάδα χαρτοπολτού που διαθέτει στη Δράμα, μονάδα που προκαλεί ζημιές επίσης της τάξεως των 3-4 δισ. δραχμών ετησίως. Οι διοικήσεις που “παρήλασαν” από τη Σόφτεξ τα τελευταία χρόνια

 δεν μπόρεσαν παρά να ακολουθήσουν, με μικρά διαλείμματα, τον δρόμο

 του ξέφρενου τραπεζικού δανεισμού, δηλαδή τον δρόμο που είχε ακολουθήσει από τη δεκαετία του 1970 η οικογένεια Κεφάλα οδηγώντας την επιχείρηση 

σε αδιέξοδο. Το 1984, όταν η Αθηναϊκή Χαρτοποιία εντάχθηκε

 στον ΟΑΕ, χρειάστηκε να επιδοτηθεί ουσιαστικά με περίπου 25 δισ. δραχμές

 για να μπορέσει να συνεχίσει να λειτουργεί, ως μέλος του ΟΑΕ πλέον. 

Σήμερα, 12 χρόνια μετά, (σ.σ. 1997) βρίσκεται σε ανάλογη θέση.

 Το ευτύχημα είναι ότι αυτή τη φορά είναι πιθανόν να γίνει κάτι καλύτερο

 από ό,τι έγινε το 1984”.[1]

 Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, και συγκεκριμένα το 2014, οι ερευνητές των “Luxleaks” φέρνουν στο φως σημαντικές συμφωνίες φοροαποφυγής που επεξεργάστηκαν μεγάλες ελεγκτικές εταιρείες (PWC, KPMG και Deloitte). 

 Ανάμεσα σε αυτές, και μια συμφωνία που αφορούσε στην πολύπαθη Αθηναϊκή Χαρτοποιία.

 Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Τα Νέα[2], από τα έγγραφα προκύπτει ότι η εταιρεία Greek Paper Manufacturing Sarl[3], με έδρα το Λουξεμβούργο, χρησιμοποιήθηκε ως “κανάλι” από τη μητρική εταιρεία Bolton Group (Bolton Group, (Goldman Sachs, Lochridge, Bain και Forlin) για να μεταβιβαστούν 33 εκατομμύρια ευρώ σε άλλες εταιρείες του ομίλου. Η μεταφορά των κεφαλαίων πραγματοποιήθηκε με αύξηση μετοχικού κεφαλαίου και αγοραπωλησίες μετοχών με ενδιάμεσες εταιρείες του ομίλου Bolton. 

Τα χρήματα πέρασαν στην GPM με αύξηση κεφαλαίου από τη μητρική στην Ολλανδία και εν συνεχεία αγοράστηκαν μετοχές άλλης θυγατρικής στο Λουξεμβούργο, της BGI Brands. H συμφωνία εγκρίθηκε το καλοκαίρι του 2010 και προέβλεπε ότι θα περνούσαν κεφάλαια από την BGI Brands στη Manitoba France στη Γαλλία.

Η ιταλικών συμφερόντων Bolton Group, που σήμερα εδρεύει στο Άστερνταμ, είναι γνωστή στη χώρα μας όχι μόνο από την εξαγορά της Softex, αλλά και από το χαρτοφυλάκιο των προϊόντων που εμπορεύεται, όπως οι μάρκες UHU, Merito, Overlay, η Rio Mare, η Neutro Roberts κ.ά.

“Στα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ, και ειδικά

 την τριετία 1985-1988, θυμάμαι αρκετές κινητοποιήσεις των λεγόμενων “προβληματικών επιχειρήσεων”, που είχαν ενταχθεί στον Οργανισμό Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων. 

 Μάλιστα, είχα καλύψει μια συνάντηση αντιπροσωπείας εργαζομένων από “προβληματικές” με εκπροσώπους του ΟΑΕ (πρέπει να ήταν το 1985). 

Αν και νέος και άπειρος τότε στη δημοσιογραφία, είχα εντυπωσιαστεί 

από τις διαφορετικές “γλώσσες” και το διαφορετικό μήκος κύματος στον

 λόγο και τη σκέψη των δύο πλευρών. Από τη μια, άκουγα γλώσσα “γιάπικη” 

από ανθρώπους που η έννοια του μεροκάματου ήταν εμφανώς άγνωστη σε αυτούς, σε αντίθεση με το προφίλ και τη γλώσσα της εργατικής αντιπροσωπείας που τους επισκέφτηκε. 

 Σε κάθε περίπτωση, ήταν έντονη η πολιτικο-συνδικαλιστική αντιπαράθεση

 για τον ρόλο του ΟΑΕ, με τις κατηγορίες σε βάρος του να του αποδίδουν

 ότι επιμέριζε τα χρέη των “προβληματικών” στο κοινωνικό σύνολο, με τους πρώην ιδιοκτήτες τους να “βγαίνουν λάδι”, οι οποίοι σε μερικές περιπτώσεις διεκδικούσαν να πάρουν πάλι “καθαρή” την επιχείρηση που είχαν.

 Όλα αυτά εν μέσω απολύσεων, διαθεσιμοτήτων και άλλων αρνητικών καταστάσεων σε βάρος των εργαζομένων.

Στα πλαίσια πολιτικών & κοινωνικών δραστηριοτήτων συμπαράστασης 

προς τους εργαζόμενους στις “προβληματικές”, είχα πάρει μέρος εκείνα 

τα χρόνια (1986-1987) σε εξορμήσεις στη Σόφτεξ, στην ΠΥΡΚΑΛ, 

στα Ναυπηγεία Ελευσίνας, στην Πειραϊκή Πατραϊκή, αλλά και σε μικρότερες επιχειρήσεις που οι εργαζόμενοί τους αντιμετώπιζαν προβλήματα, όπως για παράδειγμα η επιχείρηση ΕΤΟΥΑΛ στον Ταύρο, το 1986. 

 Η Σόφτεξ (εργοστάσιο Βοτανικού) μου έμεινε πάντως έντονα στη μνήμη.

 

Όσες φορές βρέθηκα στην πύλη της, παρατήρησα ότι στο σχόλασμα τη

ς βάρδιας οι εργαζόμενες (υπήρχε σημαντικός αριθμός γυναικών στο 

δυναμικό της), πλησιάζοντας στην πύλη άνοιγαν αυτοβούλως τις 

τσάντες τους και έδειχναν στον φύλακα το περιεχόμενό τους.

 

 Προφανώς είχαν λάβει ανάλογη εντολή. Σκέφτηκα τότε ότι η επιχείρηση φοβάται μην πέσει έξω αν κάποιοι εκ των εργαζομένων κρύψουν ένα

 ρολό χαρτί υγείας στην τσάντα τους -από άποψης όγκου αυτό ήταν το μεγαλύτερο- ή κάποια πακέτα χαρτομάντιλα. 

 

Ενώ οι φύλακες της Σόφτεξ έλεγχαν τις τσάντες των εργαζομένων, την ίδια στιγμή χαρίζονταν χρέη ιδιοκτητών, επιμερίζονταν ζημιές στην πλάτη της κοινωνίας, δίνονταν επιχειρήσεις σε νέους και -όπως αποδείχτηκε στη συνέχεια- αφερέγγυους εργοδότες.

 

 Ειδικά στη Σόφτεξ εκδηλώθηκαν πυρκαγιές σε διαφορετικά χρονικά σημεία της ιστορικής διαδρομής της, για τις οποίες ο καθένας δικαιούται να σκεφτεί ό,τι θέλει”.[4]

*Απόσπασμα από την ερευνητική εργασία «Αγίου Πολυκάρπου, παράλληλες σχέσεις και ροές», για λογαριασμό του ΠΜΣ «Ανθρωπογεωγραφίας» του Παν/νμίου Αιγαίου και η οποία σύντομα θα εκδοθεί και σε βιβλίο.

[1] “Η κατάρρευση της Σόφτεξ”, άρθρο του Χρήστου Κορφιάτη στην εφημερίδα Το Βήμα, φύλλο της 5ης Ιανουαρίου 1997. 

[2] Το δημοσίευμα υπογράφει ο δημοσιογράφος Χάρης Καρανίκας. Περισσότερα στο άρθρο “Luxleaks 2: Νέα διαρροή απόρρητων εγγράφων για τον φορο-παράδεισο του Λουξεμβούργου”, εφημερίδα Τα Νέα, φύλλος της 10ης Δεκεμβρίου 2014. 

[3] Η συγκεκριμένη εταιρεία εξαγόρασε το 2002 την προβληματική Αθηναϊκή Χαρτοποιία από το ελληνικό δημόσιο.

[4] Προφορική μαρτυρία του δημοσιογράφου της ΕΡΤ Νάσου Μπράτσου.

Αναδημοσίευση από: trenomag.wordpress.com

Η Bolton Group *  είναι μία από τις επενδύσεις που θα "έσωναν" την Ελλάδα δημιουργώντας μια εταιρεία που θα προμήθευε χαρτί ... όλη την Ευρώπη..

* Bolton Group, (Goldman Sachs, Lochridge, Bain και Forlin).

 Η συμφωνία μεταβίβασης της υπό τον έλεγχο του Δημοσίου Softex στους νέους ιδιοκτήτες είχε υπογραφεί τον Ιούνιο του 1999. Οι αγοραστές κατέβαλαν ποσόν 8 δισ. δρχ. (περίπου 26 εκατ. δολάρια) στους πιστωτές, ενώ πιστοποιήθηκε η καταβολή του κεφαλαίου κινήσεως 10 δισ. δρχ. στην κοινοπραξία NewCo, η οποία και λειτουργεί την Αθηναϊκή Χαρτοποιία.

 

Η υποχρέωση που είχαν οι ιδιοκτήτες από τη σύμβαση είναι να διατηρήσουν όλα τα εργοστάσια ανοιχτά για τουλάχιστον τρία χρόνια, από την ημερομηνία ολοκλήρωσης της συναλλαγής δηλαδή ως τις 2 Ιουνίου του 2002, και να πραγματοποιήσουν επενδύσεις τις οποίες ουδέποτε έκαναν

 

 Η εταιρεία είχε συμβατική υποχρέωση για ελάχιστες επενδύσεις 55 εκατ. δολαρίων μέσα σε έξι χρόνια, εκ των οποίων 25 εκατ. δολάρια τα πρώτα τρία χρόνια.

 Από όλα αυτά δεν έγινε τίποτα. Μόνο μια καταγραφή της αγοράς με τα φιλοδοξα σχέδια που απέφερε - από ότι λέγεται - χρηματιστηριακά κέρδη πολύ μεγαλύτερα από αυτά που κατέβαλε η εταιρεία για την εξαγορά.

 

  Η αλλοπρόσαλλη διοικητική συμπεριφορά με τις συνεχείς αλλαγές αναπτυξιακού σχεδίου προκάλεσε συρρίκνωση πωλήσεων ενώ εμπορικά δεν καταγράφηκε κανένα άνοιγμα στην αγορά, παρ' όλο που δόθηκαν ακόμη και απευθείας παραγγελίες σχολικών βιβλίων για τη στήριξη της επιχείρησης και παρ' όλο που η μία μηχανή του εργοστασίου (η γνωστή Χ1) εργάζόταν συνεχώς για την Elpack του επίδοξου αγοραστή κ. Σπυράκη.  

 

Το 2002 βρίσκει την εταιρεία να θέλει να απολύσει 500 εργαζόμενους. Μετά από κινητοποιήσεις και απεργίες η εταιρεία απολύει 190 τους πιο μεγάλους σε ηλικία, που μπαίνουν σε ειδικό πρόγραμμα συνταξιοδότησης.

 

 Το 2016 η εταιρεία έχει πλέον 200 εργαζόμενους και ανακοινώνει το οριστικό κλείσιμο της, λόγω .. πυρκαγιάς.

1. tovima.gr/finance/article/?aid=143058

 2. http://dasarxeio.com/2016/01/16/308-4/