ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: ΟΝΕΙΡΟ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΑΕΙ

Ευγένιος Ανδρικόπουλος

Και μετά τι.. διερωτώμεθα χθες για την πιθανή πρόκριση του Ολυμπιακού που ειρήσθω εν παρόδω την άξιζε χθες απέναντι σε μια Άρσεναλ η οποία στις πέντε τελικές της προσπάθειες εξαργύρωσε τις τρεις και μάλιστα ακριβά.. Και διερωτώμεθα εν ονόματι όλων των ελληνικών ομάδων και όχι αποκλειστικά του Ολυμπιακού. Επειδή στη βάση της εικόνας τους, για την αποφυγή του υποβιβασμού τους θα ίδρωναν κάθε χρόνο σε ένα πρωτάθλημα αμιγές ευρωπαϊκό. Αυτά δεν σημαίνουν πως ο Ολυμπιακός χθες ήταν ο κομπάρσος της αναμέτρησης. Ανντιθέτως.. Ως το τριακοστό λεπτό είχε αυξήσει τους καρδιακούς παλμούς του Βεγκέρ αλλά: πρωτίστως εξ αιτίας της κλασσικής ατυχίας του και δευτερευόντως για λόγους ανικανότητας των επιθετικών του και ιδία έναντι ενός τεράστιου γκολκήπερ όπως ο Τσεχ, ήταν θέμα χρόνου να του αρπάξει η Άρσεναλ μέσα από τα χέρια, ότι πίστευε πως κρατούσε σφιχτά. Χθες ωστόσο αποδείχθηκε και κάτι ακόμη.. Πως το να μεταφέρεις προς συνταξιοδότηση διάσημα ποδοσφαιρικά ονόματα της αλλοδαπής ουδεν προσφέρει στο εθνικό πρωτάθλημά σου. Τα ομαδικά αθλήματα και ειδικά το ποδόσφαιρο απαιτούν νιάτα και φυσική κατάσταση προ της ταχείας εκμάθησης του κοντρόλ και των τακτικών. Και από τον Ολυμπιακό εκτός των υπολοίπων απουσίαζαν και αυτά. Καλός επί παραδείγματι ο Ιντέγιε σε αγώνες κικ μπόξινγκ αλλά όταν σε δύο περιπτώσεις απαιτήθηκε να κοντρολάρει και να σκοράρει του πήραν το σορτσάκι οι αντίπαλοι αμυντικοί. Καλές και οι διεισδύσεις των πλάγιων επιθετικών όπως του Πάρντο και του Σεμπά αλλά στο δια ταύτα πετούσαν έντρομοι τη μπάλα από τα πόδια τους ως να κρατούσαν χειροβομβίδα! Καλός θα ήταν και ο Κασάμι επίσης αν αντί της επίθεσής του δεν τροφοδοτούσε την αντίπαλη άμυνα με μπαλιές προπονητικού περιεχομένου.. Λοιπόν παιδιά στα κιλά μας.. Όνειρο ήταν και πάει..