ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΟΖΕΛ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

 

Ευγένιος Ανδρικόπουλος

Του είναι λέει ακατανόητο το γιατί Ελλάδα και Τουρκία βρίσκονται αντιμέτωπες για δέκα χιλιόμετρα θαλάσσιου πλάτους ! Στον Γιουνγκέρ αναφέρομαι τον πρόεδρο ενός κρατιδίου σημαία ευκαιρίας το οποίο έριζε με την Γερμανία για έναν παραπόταμο του Ρήνου αξίας ίσης και μικρότερης από ένα ελβετικό σαλέ.

Κι όμως.

Η συνθήκη Σέγκεν δεν υπογράφηκε το 1985 σε κάποια από τις παράκτιες περιοχές τού συγκεκριμένου παραποτάμου, επειδή τόσο τα νερά του όσο ο πυθμένας και οι όχθες του ήταν διεκδικήσιμα στοιχεία από τρεις χώρες. Τη Γερμανία τη Γαλλία και το Λουξεμβούργο. Επινοήθηκε έτσι η λύση της υπογραφής επί ενός ποταμόπλοιου που θα έπλεε στον Μόζελ. Αυτό είναι το όνομα του παραποτάμου που εξακολουθεί να τελεί υπό την συγκυριαρχία και των τριών κρατών.

Δεδομένου κατ' αντιστοιχία πως η ελληνική υφαλοκρηπίδα αποτελεί στοιχείο των ελληνικών συνόρων, φαντάζει  απορίας άξιον το γιατί ένα εκ των μαντρόσκυλων από την αγέλη των ευρωπαίων τοκογλύφων, είναι τόσο γαλαντόμο με την παράδοση χρυσοφόρου ελληνικού εδάφους σε καθεστώς συγκυριαρχίας με ένα κράτος επίβουλο των εθνικών μας συνόρων διαχρονικά. Ιδία δε όταν το κράτος αυτό κατέχει  μετά την γνωστή εισβολή και παρά τις εναντίον του καταδικαστικές αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ το ήμισυ της Κύπρου και: Αμφισβητεί έμπρακτα καθημερινά ενόπλως και υπό την ανοχή της διεθνούς κοινότητας τον επί τού Αιγαίου εθνικό εναέριο χώρο της Ελλάδας.Δεν είναι ωστόσο  δυσεξήγητο..

Εικοσιπέντε χρόνια πριν, τον Σεπτέμβρη του 1990 όταν ο Σαντάμ εισέβαλε στα εδάφη του Κουβέϊτ που δεν ήταν παρά η 19^η επαρχία του Ιράκ και που στη πραγματικότητα επρόκειτο περί μιας κρατικής οντότητας εφεύρημα των Βρετανών κατά το έτος 1948, οργανώθηκε ολόκληρη επιχείρηση – η καταιγίδα της ερήμου- από την έναρξη της οποίας και μέχρι σήμερα δολοφονήθηκαν δυο μονάρχες και αιματοκυλίστηκε ολόκληρη η Μέση Ανατολή με την σύμφωνη ψήφο της πλειοψηφίας του ΟΗΕ.

 Αντιθέτως δηλαδή της Κύπρου για την οποία δεν ευαισθητοποιείτο ουδείς, παρά το ότι τελούσε κατά το ήμισυ στο μεταξύ υπό την Τουρκική κατοχή, κατά τη διάρκεια τη οποίας ημέρα με την ημέρα η Τουρκική άρχουσα τάξη ενίσχυε ανενόχλητη με εποίκους την ισχνή ως τότε παρουσία των ομοεθνών της στη λεηλατημένη μεγαλόνησο. Οι αποφάσεις επομένως του ΟΗΕ εφαρμόζονταν αλά καρτ.

Δια της στάσης Γιουνγκέρ αποκαλύπτεται ξεκάθαρα, πως τόσο η Κύπρος –και τώρα και η Ελλάδα- όσο και το Κουβέϊτ είχαν κάτι κοινό, γνώστες του οποίου ήταν αποκλειστικά εκείνοι που είχαν την τεχνογνωσία για να το κατέχουν.

Ο ορυκτός τους πλούτος.

Το πετρέλαιο.

Την απαραίτητη δηλαδή ενέργεια που παράγει πλούτο στον καπιταλισμό και που οι δυτικοί γύπες δεν ήταν διατεθειμένοι να αφήσουν την εκμετάλλευσή του σε λιλιπούτειες χώρες όπως η Ελλάς και η Κύπρος, ή χώρες νομικές κατασκευές όπως το Κουβέϊτ. Περιοχή που ουσιαστικά ανήκε στο Ιράκ και που ουδείς θα ενδιαφερόταν για την ύπαρξή της αν η φύση δεν την είχε προικίσει αποταμιεύοντας στα έγκατά της τον μαύρο χρυσό.

 Εγκατέλειψαν έτσι τεχνηέντως το Κυπριακό σε μια πολυετή εκκρεμότητα και το Αιγαίο στον πατριωτισμό των Ελλήνων ο οποίος φαίνεται πως εξαντλήθηκε παραπειστικά στις ταυτότητες του Χριστόδουλου και την ονομασία των Σκοπίων, ή στις ονειρώξεις της ισοπεδωτικής ΟΝΕ και των καταστροφικών Ολυμπιακών Αγώνων.

Ποιος να θυμάται επί παραδείγματι πως κατά το 1987 ο Ανδρέας Παπανδρέου έθεσε τη χώρα σε πολεμικό συναγερμό στη περίπτωση που το Σεισμίκ θα αποπειράτο να δοκιμάσει τη τύχη τού γεωτρύπανού του σε ελληνικές θάλασσες και πως οι Τούρκοι δεν αποτόλμησαν την απ’ ευθείας αναμέτρηση. Κανείς.. Οι έλληνες έχουν ως γνωστό μνήμη χρυσόψαρου.. Παραδόξως στη συνέχεια αντί της ντε φάκτο επικύρωσης της ελληνικής κυριαρχίας στο αρχιπέλαγος, κατέστη αυτό πεδίο βολής των Νατοϊκών δυνάμεων, αφού προηγουμένως ο έλεγχός του είχε άνευ όρων παραδοθεί στους Νατοϊκούς στρατηγούς που εγκαταστάθηκαν στη Λάρισα..

Επιστέγασμα αυτής της πολιτικής διαχείρισης είναι κατά συνέπεια οι δηλώσεις Γιουνγκέρ και απορώ με όσους εξεπλάγησαν. Οι πρώτοι υπαινιγμοί της συνδιαχείρισης του πλούτου από το αρχιπέλαγος έπεσαν ως ψιχάλες επί εποχής Σημίτη.. Εμμέσως πλην σαφώς αρχικά, ωμά  στη συνέχεια, όταν ο αυγοκέφαλος όψη θρέψη πρωθυπουργός ευχαριστούσε δημοσίως τους Αμερικανούς, τους οποίους ο ίδιος έφερε σε θέση επιδιαιτησίας κατά την αποφράδα νύχτα των Ιμίων.

Το μόνο επομένως ατόπημα του Γιουνγκέρ είναι πως υποδύεται τον επί τόπου μεταβάντα και μηδέποτε αντιληφθέντα!  Θέση γνωστή στην οποία συχνά πυκνά καταφεύγουν οι δυτικοί διπλωμάτες όταν πρέπει πάση θυσία να υπεκφύγουν ενός ενοχλητικού ερωτήματος. «Δεν το έχω σπουδάσει» διαμηνύουν.

  Μόνο που ως πρόεδρος της Κομισιόν όφειλε να γνωρίζει πρώτον το διεθνές δίκαιο, δεύτερον την έκταση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας (προσέξτε δεν γράφω ΑΟΖ επειδή είναι εντελώς διαφορετική έννοια η υφαλοκρηπίδα είναι γεωγραφικό όριο η ΑΟΖ είναι έκταση οικονομικής εκμετάλλευσης) και κυρίως την ιμπεριαλιστική δράση της Τουρκίας που εν προκειμένω υποτίθεται πως απειλεί ευρωπαϊκά και όχι αποκλειστικά ελληνικά σύνορα.

Γιατί δεν το κάνει;

Επειδή πρόκειται για τη τελευταία πράξη του δραματικού έργου «η διάλυση της Ελλάδας»..

Διάλυση την οποία συναποφάσισαν η δίχως εθνική συνείδηση και κοινωνική παιδεία ελληνική άρχουσα τάξη και οι ευρωπαίοι τραπεζίτες παραγωγοί του χρήματος δίχως αντίκρυσμα. Αρχής γενομένης της πρωθυπουργίας Σημίτη η χώρα είκοσι χρονια τώρα αποδομείται μεθοδευμένα πολιτικά, οικονομικά, πολιτιστικά και εν τέλει κοινωνικά.

  Μόνο που η Ελλάδα δεν είναι κράτος εφεύρημα των αμερικανικών video games και ο "πληθυσμός" του είναι λαός και όχι υπό τον ίδιο σεΐχη συρραφή φυλών από Βεδουΐνους..Ας το λάβει υπ' όψιν του αυτό ο Γιουνγκέρ και όλη η Ευρώπη γιατί θα βρεθούν προ εκπλήξεων όπως ο Χίτλερ..