ΟΙ ΝΕΟΝΑΖΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΧΤΙΖΟΥΝ ΠΑΛΙ ΤΕΙΧΗ ΚΑΙ ΦΡΑΧΤΕΣ

 Ανωνύμου του Έλληνος

Για να μην υπάρχουν αυταπάτες, οι γραφειοκράτες του Δ΄ Ράιχ διατυμπανίζουν υπογείως, πλην σαφέστατα, ότι το Βερολίνο αποκλείει την Αθήνα από τον γερμανικό άξονα στα Βαλκάνια. Αυτό συνδυάστε το με το «Grexit» και θα έχετε ολόκληρη την εικόνα. Θα γεμίσεις πρόσφυγες κι άμα δυσκολευτούν σκληρά το Δ’ Γερμανικό Ράιχ κι οι υπόλοιποι νεοβάρβαροι, θα σε πετάξουν έξω με οικονομικά προσχήματα, θα σε αποκόψει σαν καρκίνωμα από την «Ευρώπη», που ποτέ, άλλωστε, δεν ήσουν. 


 Οι νεοναζί της Ευρώπης χτίζουν πάλι τείχη και φράκτες, την ξηρά την ελέγχεις με στρατό κι άλλες δυνάμεις καταστολής αποτελεσματικά, στην θάλασσα δεν μπαίνουν σύνορα! Θα μείνεις απέραντη αποθήκη ξεγραμμένων ψυχών κυρίως υπό αμερικανική εποπτεία. Ούτε τώρα κατάλαβες για ποιους γεωπολιτικούς λόγους ο Ιμπεριαλισμός «πιέζει» την Frau Hitler να σε κρατήσει στο Ράιχ της;

Αυτά δεν αλλάζουν, όσο κάθεσαι αποχαυνωμένος, χοντρά μαστουρωμένος στην οθόνη και χύνεις κροκοδείλια δάκρυα για τα καημένα τα πνιγμένα τα παιδάκια. Είναι τελευταίας εσοδείας και μόδας τηλεοπτικό «σίριαλ», που σου σερβίρουν τα βρωμοκάναλα μαζί με φτηνιάρικους αντιπερισπασμούς: Γενοκτονία ή εθνοκάθαρση των Ποντίων; 

Σε κοινωνικό λήθαργο ξαπλώνεις στον καναπέ, πλην χαρούμενος, που δεν είσαι σαν τα κακόμοιρα παιδάκια! Μετά ξεσπαθώνεις κατά «προδοτών» του ένδοξου έθνους, που δεν σέβονται τα ιερά και τα όσια της φυλής. Πώς αλλιώς θα χάψεις αμάσητα, σαν «πόντιος», τα ιμπεριαλιστικά σχέδια; Πώς θα ξεχάσεις ότι δεν έχεις δουλειά, είσαι ραγιάς, η χώρα σου είναι μόνη σκλαβωμένη στην Ευρώπη; Πώς θα περάσουν αδιαμαρτύρητα τα νέα μέτρα για φέρετρο του Τρίτου Μνημονίου;

Αυτά δεν αλλάζουν, εκτός εάν... Κατάλαβες, τώρα, γιατί είμαι πολύ, πάρα πολύ αισιόδοξος, γιατί πιστεύω ότι η επανάσταση (δεν ξέρουμε το ποιόν της) προχωρά πόντο – πόντο, κι ας με θεωρούν κάποιοι γραφικό ή ακραίο; Οι ακραίοι προχωράνε την ζωή, οι άλλοι είναι τα μπάζα της ιστορίας! Είμαι αισιόδοξος γιατί συσπάται όλο και πιο δυναμικά η μήτρα της ιστορίας! Και πριν με ρουφήξει πασχίζω το έργο μου κληρονομιά ν’ αφήσω!