Ευγένιος Ανδρικόπουλος Παρακολούθησα την εκπομπή καθ’ επαγγελματική υποχρέωση δεδομένου πως έχω ήδη υποσχεθεί εις εαυτόν, πως τον απαλλάσσω του βασάνου να παρακολουθεί Σταύρο Ψυχάρη –Θεοδωράκη- Μπόμπολα.
Και δικαιώθηκα όπως κάθε φορά.
Ο λόγος δεν βρίσκεται στην όποια χαώδη πολιτική μας διαφορά που άλλωστε προϋπήρχε από τις συνελεύσεις της ΕΣΗΕΑ. Αντιθέτως διαβάζω μετά μεγίστης προσοχής όσα υποστηρίζει η απέναντί μου πλευρά.. Μόνο που θέλω τη θέση της από τα επίσημα χείλη της και όχι δια αντιπροσώπων, ιδία δε στη περίπτωση Θεοδωράκη όπου εξ αιτίας της μειωμένης του πολιτικής αντίληψης, δεν μεταφέρεται πιστά και προκαλεί παρεξηγήσεις.
Επί παραδείγματι είπε χθες:
"Ο πρωθυπουργός πήγε στη διαπραγμάτευση απροετοίμαστος, χωρίς σχέδιο, κι έκανε μεγάλα λάθη, για να προσθέσει ότι «η Ελλάδα είχε μεγάλη ευκαιρία και ο κ. Τσίπρας την χάνει γιατί έχει το αυτί του στις συνιστώσες».
Χονδροειδέστατη προπαγάνδα βρεφονηπιακού επιπέδου. Αν πράγματι είχε το μυαλό του στις συνιστώσες τότε ορθώς πελαγοδρομεί δεδομένου πως και αυτές σε ότι αφορά την Λυκοφωλιά των Βρυξελλών βρίσκονται στο εντός εκτός και επί τ’ αυτά! Στο ίδιο ρυθμό βηματίζουν.. Συνεπώς τι; Συνεπώς έπρεπε να επινοηθεί ένας εχθρός..
«Έγνοια του πρέπει να είναι η κοινωνία, η χώρα και όχι το κόμμα του» συμπλήρωσε εννοιολογικά και πολιτικά.. Το εννοιολογικά παραπέμπει στη φράση, το πολιτικά εστιάζει στη «κοινωνία» που την τοποθέτησε πλάι στη χώρα.
Κάποιος του σφύριξε ότι το αφήγημα του όλα στο όνομα της «χώρας», δεν πείθει κανένα πια, αφού άπαντες πλέον είναι γνώστες των πραγματικών ιδιοκτητών της, που δεν είναι άλλοι από τους εργοδότες του.
Παρένθεσε έτσι και τη κοινωνία ως κουτσουλιά επειδή τόσο αυτός όσο και τ’ αφεντικά του στον όρο «λαός» αντιστρέφουν τη λειτουργία του πεπτικού τους συστήματος.
Συνεχίζοντας στο ίδιο μοτίβο του προβοκατόρικου διαχωρισμού της πρωθυπουργίας από τη κυβέρνηση τόνισε πως «η χώρα έχει πρωθυπουργό κι είναι ο Τσίπρας, κυβέρνηση δεν έχει». Κι αφού επισήμανε δις πως ο ίδιος δεν επιθυμεί να γίνει αντιπρόεδρος ή υπουργός κατέληξε: "Αν (ο Τσίπρας) το αντιληφθεί εγώ θα τον στηρίξω!"
Δεν ξέρω αν αυτός ο πολιτικός χλεχλές το έχει αντιληφθεί, ούτε και το γιατί δεν του το έχουν επισημάνει αυστηρά οι εργοδότες του, αλλά ο Τσίπρας, δεν εξελέγη φωτογραφιζόμενος στη κορυφή ενός λευκού ψηφοδελτίου όπου οι υποψήφιοι θα συμπληρώνονταν εκ των υστέρων και κατά τα αισθητικά του πρότυπα. Αυτό ιστορικά μόνον δύο θα μπορούσαν -ή επί της ουσίας και όχι επί των τύπων- να το έχουν πράξει, αλλά ο Τσίπρας ουδεμία σχέση έχει με αυτούς.
Γιατί επομένως επιμένει στον διαχωρισμό κυβέρνησης και πρωθυπουργίας ως να επρόκειτο περί του αντιστοίχου που παραπέμπει στο κράτος και την εκκλησία;
Μα είναι απλό..
Επειδή στα εκμαγεία της εγχώριας και της διεθνούς τοκογλυφίας των αγορών, πλάθεται τούτη την ώρα η διάδοχος κατάσταση που για λόγους πολιτικής τάξης κοινωνικής ησυχίας και οικονομικής ασφάλειας της ελίτ, προϋποθέτει πρωθυπουργο τον Τσίπρα.
Κάτι που θα συμβεί υπό την στήριξη μέρους του Σύριζα και του συνόλου της αντιπολίτευσης πλην του ΚΚΕ.
Κατά μία ανεξήγητη σε μένα αιτία αντελήφθη όμως το μέγεθος της παπάρας που εκσφενδόνισε κι έσπευσε αυτομάτως να καλυφθεί πίσω από μια ακόμη μεγαλύτερη. Πως αυτός δεν πρόκειται ποτέ να συστρατευτεί με το Πασόκ ή τη ΝΔ για ν’ αφήσει μετέωρη στ’ αυτιά του κοινού την απάντηση του εξής ερωτήματος: κατά ποιο τρόπο θα στηρίξει κάποιον κυβερνητικά με την ισχνή πλειοψηφία του;
Απορία ψάλτου βηξ.
Την όλη επιθεωρησιακή του εικόνα συμπλήρωσε με το γνωστό πλέον μότο των ευρωλάγνων που θέλει την δραχμή ως καταστροφή.
Κάτι που βεβαίως έτσι είναι αν η επιβολή του εθνικού νομίσματος δεν συνοδεύεται από το αυτεξούσιο του λαού σε όλους τους τομείς. Εθνικά, στρατιωτικά, κοινωνικά, πολιτικά και πέρα και πάνω απ’ όλα οικονομικά.
Είναι θέμα κοινής νοημοσύνης η αντίληψη των παραπάνω προϋποθέσεων που στη περίπτωση Θεοδωράκη-Ψυχάρη-Μπόμπολα μάλλον απουσιάζει.
Η τάξη των ΔΟΛ-ίων προαστίων δεν χαρακτηριζόταν ποτέ από την εθνική της συνείδηση και τη κοινωνική της παιδεία για να κατανοήσει πως το περιέχον από το περιεχόμενο μιας χώρας είναι ο λαός.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου