Πρόταση Κλύδωνα: Εκδώστε τους προσωρινά έγγραφα και στείλτε τους στα Γερμανικά οικονομικά γκέτο... Σε δύο βασικούς άξονες κινούνται οι διεργασίες στις αστικές πολιτικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης. Ο ένας, η ενδεχόμενη σύμπηξη ενός κοινού μετώπου ενάντια στη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, προκειμένου να εμφανιστούν ικανές να αναλάβουν εκ νέου τα ηνία διαχείρισης της αστικής εξουσίας.
Ο δεύτερος, η προπαγάνδιση από μέρους τους μιας τέτοιας ατζέντας, ώστε να πιέσουν ή και να απελευθερώσουν την κυβέρνηση, εξασφαλίζοντάς της την ευρύτερη δυνατή συναίνεση στην εφαρμογή των αναδιαρθρώσεων που έχει ανάγκη το κεφάλαιο προς αναθέρμανση της οικονομίας του.
Ευρωπαϊκό Μέτωπο
Σε αυτήν τη βάση, λέγεται ότι ο Αντ. Σαμαρας θα επιχειρήσει εκ νέου να εξασφαλίσει τη σύμφωνη γνώμη του Στ. Θεοδωράκη από το Ποτάμι και του Ευ. Βενιζέλου από το ΠΑΣΟΚ, ώστε να προχωρήσει η συγκρότηση ενός μετώπου «φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων» και να υπάρχει συντονισμένη αντιπολιτευτική τακτική απέναντι στην κυβέρνηση. Αλλωστε, και τα τρία αυτά αστικά κόμματα συγκλίνουν ολοένα και πιο ανοικτά, τελευταία, στην κριτική τους απέναντι στην κυβέρνηση στα ζητήματα διαχείρισης των ζητημάτων της καπιταλιστικής οικονομίας, το μεταναστευτικό, και τη λεγόμενη δημόσια ασφάλεια.
Βέβαια, όλα δείχνουν ότι ο Σαμαράς έχει κατ' αρχάς να αντιμετωπίσει και τις εξελίξεις στο εσωκομματικό μέτωπο της ΝΔ, καθώς συνεχίζονται οι φωνές που θέλουν αλλαγή ηγεσίας και αλλαγή τακτικής του κόμματος. Και όπως φαίνεται, στο επόμενο διάστημα, αναμένονται και σε αυτό το ζήτημα εξελίξεις.
Επίσης, είναι αμφίβολο αν ο Σαμαράς εξασφαλίσει την τέτοια συναίνεση από Ποτάμι και ΠΑΣΟΚ, την οποία του αρνήθηκαν και προηγούμενα, εφόσον δεν θέλουν να κλείσουν την πόρτα σε μια ενδεχόμενη κυβερνητική συνεργασία τους με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Οι επαναστάτες του ρεαλισμού
Δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο στις ουρανομήκεις μαλακίες που εκτοξεύονται κατά του λαού εσχάτως .. Ο Θεοδωράκης -αυτό το πολιτικό απόπλυμα του κεφαλαίου επί παραδείγματι- δεν θέλει να ταυτιστεί με τα πεπραγμένα της προηγούμενης διακυβέρνησης, (πολιτικό λαμόγιο είναι μαλάκας δεν είναι) και προτιμά να μιλά για μια «Επαναστατική κυβέρνηση ρεαλιστών», όπως είπε χαρακτηριστικά σε συνέντευξή του στη «Real Νews» το προηγούμενο Σάββατο, δίνοντας και αυτός το «εποικοδομητικό σπρώξιμο» στην κυβέρνηση, ώστε να προχωρήσει τάχιστα ο αγωγός των αναδιαρθρώσεων που θα μεταγγίσει χρήμα ζεστό στο κεφάλαιο από τη λαική φλέβα.
Αλλωστε, κάλεσε τον πρωθυπουργό «να γίνει πιο ενεργός. Να μην αφήνει τις εκκρεμότητες να σέρνονται». Επίσης, «να μην καθυστερεί άλλο τον έντιμο συμβιβασμό, στον οποίο αναφέρθηκε. Και να πάψουν οι υπουργοί του να μαλώνουν μεταξύ τους και να πάρουν αποφάσεις για το κοινό καλό και όχι για τις συντεχνίες, τα συμφέροντα και τις συνιστώσες τους (...) Η κυβέρνηση είναι ένα συγκοινωνούν δοχείο. Δεν μπορεί ο αντιπρόεδρος να λέει "θα παραχωρήσουμε τον ΟΛΠ στους Κινέζους" και ο υπουργός να απαντάει "εγώ και οι συνδικαλιστές δε θέλουμε τους Κινέζους". Αυτά πρέπει να λύσει ο πρωθυπουργός και δεν τα λύνει. Προχτές ο Κινέζος πρέσβης με ρωτούσε "τι θα γίνει επιτέλους με το λιμάνι;". Πείτε μου εσείς τι πρέπει να του απαντήσω»...(ω ναι ο κινέζος πρέσβυς ρωτούσε τον Θεοδωράκη τι θα γίνει με το λιμάνι!! Κι αφού εχει αυτού του τύπου τις υπαρξιακές απορίες ο Κινέζος γιατί δεν απευθύνεται απ' ευθείας στη μεταμοντέρνα κυβέρνηση και προστρέχει στις διακλαδώσεις της..)
Και κατόπιν αυτών απεφάνθη: «δεν είμαστε ούτε με τη λιτότητα του παρελθόντος ούτε με τον κρατισμό του παρόντος. Εμείς είμαστε το κόμμα των μεγάλων αλλαγών. Αυτό δεν μπορούν να καταλάβουν αριστεροί και δεξιοί συντηρητικοί εγκέφαλοι». Ένας λαός που έχει φτάσει να ακούει τους διάφορους Θεοδωράκηδες να του μιλούν από θέση θεσμική για μεγάλες αλλαγές μοιάζει με τον σύζυγο που έκοψε τ' αρχίδια του επειδή η γυναίκα του τον απειλούσε πως θα κρεμαστεί απ' αυτά..
«Κυβέρνηση με όλες τις ευρωπαϊκές δυνάμεις»
Με το «φιλοευρωπαϊκό μέτωπο» φλερτάρει, εκτός του Σαμαρά, και ο Βενιζέλος, το παρουσιάζει ωστόσο ως πρόταση για κυβέρνηση από όλες τις «ευρωπαϊκές» πολιτικές δυνάμεις. Ετσι, τουλάχιστον, είπε την προηγούμενη βδομάδα, μιλώντας στο «Βήμα fm», αφήνοντας περιθώρια για μια κυβέρνηση όπου θα μετέχουν και ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ ή έστω τα μεγαλύτερα κομμάτια τους. Σενάριο που διακινείται σε διάφορα κέντρα και παράκεντρα του συστήματος και θέλει το σχηματισμό μιας τέτοιας κυβέρνησης «εθνικού σκοπού», «εθνικής σωτηρίας» ή "εθνικής ελλάδας γειά σου" και όπως αλλιώς ονομαστεί, με πρωθυπουργό έναν εκ των Δ. Αβραμόπουλου, Γ, Στουρνάρα, Γ. Προβόπουλου ή Στ. Δήμα. (οι δεύτερος και τρίτος φυγοδικούν για τη λαϊκή συνείδηση, οι δε πρώτος και δεύτερος είναι από τους εξέχοντες υπαλλήλους των ευρωπαϊκών ιερατείων τους οποίους κάποτε ο παππούς Χαραλαμπόπουλος είχε βαφτίσει φιλλέληνες του απολύτως τίποτα..)
Εκτιμώντας ο Βενιζέλος ότι τον Ιούνη έρχεται και τρίτο μνημόνιο, έστειλε μήνυμα στην κυβέρνηση, και όπου αλλού, να μη θεωρούν δεδομένη τη θετική ψήφο των 13 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, έχοντας προφανώς και το φόβο της εξαΰλωσης ότινος απέμεινε από το ΠΑΣΟΚ: «Δηλαδή τους 13 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ θέλουν τώρα; Αυτό τους μάρανε;», «Δηλαδή, 13 θέλουν κι αυτούς να τους πνίξουν; Να μη μείνει τίποτε;», «Θέλουν να θυσιάσουμε τα πάντα, επειδή αυτοί είναι ανεύθυνοι και δεν αναλαμβάνουν κόστος;» ήταν μερικές από τις φράσεις που χρησιμοποίησε.(ξεχνά πως προηγήθηκε το πολιτικό ναυάγιο του κόμματός του και πως αυτοί οι δεκατρείς είναι από τους διασωθέντες της ευρωπαϊκής ευθύνης...)
Τι αντιπρότεινε για να ψηφιστεί το επερχόμενο τρίτο μνημόνιο, να εφαρμοστούν τα αντιλαϊκά μέτρα που χρειάζονται τα μονοπώλια για να ξεπεράσουν την κρίση τους; «Εμείς λέμε την άποψή μας, εμείς λέμε "ελάτε να γίνει μια κυβέρνηση με όλες τις ευρωπαϊκές δυνάμεις οι οποίες είναι υπεύθυνες...", από την αρχή το λέγαμε. Εμείς λέγαμε ότι πρέπει να υιοθετηθεί η εθνική στρατηγική».
Οπου ως «εθνική στρατηγική» ο Βενιζέλος εννοεί την τάχιστη προσαρμογή της κυβέρνησης στα ζητούμενα της καπιταλιστικής οικονομίας. Επ' αυτού έλεγε την Πέμπτη στη Βουλή βάζοντας ζήτημα ανικανότητας της κυβέρνησης να χειριστεί όλα τα φλέγοντα ζητήματα της εγχώριας αστικής τάξης: «Η εντύπωσή μου είναι ότι η κυβέρνηση έχει χάσει τον έλεγχο σε όλα τα κρίσιμα μέτωπα. Φυσικά, στο μέτωπο της οικονομίας και της διαπραγμάτευσης, στο μέτωπο της ασφάλειας, της μεταναστευτικής πολιτικής και των θεσμών συνολικά συμπεριλαμβανομένης και της Δικαιοσύνης και του σωφρονιστικού συστήματος. Και δεν αναφέρω, για την οικονομία του λόγου, την εξωτερική πολιτική και τη θέση της χώρας στους διεθνείς συσχετισμούς».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου