Ο ΛΑΚΚΟΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΣΚΑΒΑΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΛΑΣΤΟΣ ΑΛΛΑ ΠΕΡΑ ΓΙΑ ΠΕΡΑ ΓΝΗΣΙΟΣ

Ευγένιος Ανδρικόπουλος

Έχει πλέον ξεφύγει κάθε ανεκτού πολιτικά ορίου ο εσμός της διαπλοκής..

Εξέρχεται ένας υπουργός, και μάλιστα κατά το πρωτόκολλο από τους πρώτους τη τάξει και καταγγέλλει με συγκεκριμένα στοιχεία αυτό το Λούμπεν ασκέρι της Μεγαλοαστικής τάξης πως: Όχι απλώς αυθαιρέτησαν επί της ερμηνείας λόγων ή έργων του, αλλά πλαστογράφησαν το περιεχόμενό τους!

Αδίκημα ποινικό, που σύμφωνα με τον κώδικα θα ήταν κακούργημα, αν  (εντελώς συμπτωματικά) επί υπουργίας Βενιζέλου δεν υποβαθμιζόταν σε πλημμέλημα ελάχιστα πριν οδηγηθεί ο γονιός του στο ακροατήριο για να παραγραφεί..

Κι όμως..

Ουδείς ακόμη αισθάνθηκε την ηθική νομική και εν τέλει πολιτισμική ανάγκη να ζητήσει ταπεινά συγνώμη για την άθλια αυτή πράξη.. Ουδείς από αυτούς που σε κάθε ευκαιρία καταγγέλλουν πομπωδώς τη ανίερη συνεργασία των εξεγερμένων εκ του αποκλεισμού τους αντεξουσιαστών και ποινικών, προκειμένου ν’ ανατραπεί το καθεστώς ιδιοκτησίας τούτου του πολύπαθου τόπου. Παρ’ όλο που στη περίπτωσή τους δεν συνέβαλλε κανένας ποινικός..

 Διότι είναι οι ίδιοι πλαστογράφοι..

Πλαστογράφοι της ιστορίας.

Της λαϊκής βούλησης και εντολής.

Πλαστογράφοι της ενημέρωσης και της αλήθειας προκειμένου να διαμορφώσουν συνειδήσεις υποταγμένων..

Πλαστογράφοι της ανεξαρτησίας των εξουσιών γιατί αυτές αποφασίζουν ερήμην του λαού και όχι εν ονόματί του. 

Πλαστογράφοι των στατιστικών στοιχείων όταν αυτά δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα της τάξης τους.

Πλαστογράφοι τέλος της εικόνας ενός λαού που όταν δεν είναι σε θέση να τον χειραγωγήσουν τον συκοφαντούν ασύστολα και κατ’ επανάληψη.

Πρόκειται γι αυτούς που έχουν δημοσίως και από του βήματος της Κυπριακής Βουλής κατηγορηθεί για εμπλοκή στο πραξικόπημα των φονιάδων συνταγματαρχών, αλλά εξακολουθούν να εκδίδονται και να εκδίδουν από τα σκοτεινά «πιεστήρια» πολιτικές αποφάσεις, που θα κανοναρχήσουν τη ζωή του λαού κατά τα συμφέροντά τους..

Είναι οι ίδιοι που από το 1990 και μετά εξαπάτησαν τους εργαζόμενους υπογράφοντας εν ονόματί τους και δια της Λευκής Βίβλου την καταστροφή τους, στο Μάαστριχτ και τη Λισσαβόνα.

Είναι τα ίδια πρόσωπα με άλλα προσωπεία που προέρχονται από τα γνωστά άγνωστα πολιτικά τζάκια από τη δράση των οποίων στήθηκε η παγίδα του χρηματιστηρίου για να λεηλατηθεί ως της τελευταίας δεκάρας του ο λαός.

Αυτές οι μισητές φάτσες που τις συνέδραμε η εργατική αριστοκρατία του τεχνοκρατικού προσωπικού, έστησαν εν τέλει οριστικά τον λαό στο απόσπασμα με το grosso colpoo της ΟΝΕ. Για να έρθουν οι «σωτήριες» Αγορές και το ΔΝΤ και να τον ενταφιάσουν στον λάκκο που χρόνια του έσκαβαν..

Μόνο που ο λάκκος δεν ήταν πλαστός. Ήταν πέρα για πέρα γνήσιος..