Ανωνύμου του ΈλληνοςΚαλά, που δε γίναμε Βενεζουέλα! Πώς να γίνουμε, ηλίθιε, διεφθαρμένε, πολλαπλώς ψεκασμένε δια της οθόνης όχλε; Θέλει τσαγανό, τεράστια ψυχική ρώμη, δέκα κιλά αρ@@δια για να πεις, προπαντός να κάνεις πράξη:
Προτιμώ να πεινάω, να στέκομαι στην ουρά, να παλεύω στον δρόμο στερημένος για να μην είμαι ραγιάς, για να έχω εθνική ανεξαρτησία, πολιτική κυριαρχία, περηφάνια, αξιοπρέπεια, για να είμαι, τουλάχιστον να προσπαθώ να γίνω συνειδητός λαός! Πού να βρεις αυτά τα ψυχικά αποθέματα, τα προφανή προσόντα, τις πιο σημαντικές προϋποθέσεις της κοινωνικής υπόστασης, εσύ τιποτένιε ραγιά, που δίποδο σκουλήκι παλαιόθεν σέρνεσαι στα τέσσερα στις λάσπες, να μην πω στα σκατά, της υποτέλειας, του δοσιλογισμού, της εθνικής αναξιοπρέπειας, του βολέματος σε βάρος του διπλανού, που κοιμάσαι βαθιά, όταν όλα γύρω κυοφορούν το καινούριο, που έρχεται πάντα με θυσίες;
Γνήσιος στρουθοκάμηλος σε παρατεταμένο λήθαργο δεν πήρες χαμπάρι, δεν θέλεις να συνειδητοποιήσεις: Όχι μόνο δεν θα γίνουμε ποτέ Βενεζουέλα (είμαστε πάντα πολύ χειρότερα), αλλά και έχουμε από ιδρύσεως Γκραικυλίας χρεοκοπήσει δια μιαν εισέτι φορά και την τελευταία πενταετία με συνενοχή όλων γίναμε πειραματόζωο του Δ’ Γερμανικού Ράιχ, που κατ’ ευφημισμόν λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση. Το πείραμα είναι πια θανατηφόρο.
Όχι μόνο έχουμε στην πραγματικότητα γυρίσει στην ΔΡΑΧΜΗ, αλλά και ποτέ δεν μπήκαμε με οικονομικούς όρους στο Ευρώ των Νεοναζί ρεβανσιστών του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Προτεκτοράτο και Αποικία με όλη την σημασία του όρου, 400 χρόνια σκλάβοι σε Οθωμανούς και άλλα 200 σε «Βησιγότθους», «Οστρογότθους» και λοιπούς νεοβάρβαρους Ευρωπαίους, με την υψηλή κυριαρχία των Αμερικάνων ιμπεριαλιστών, μεταπολεμικώς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου