ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ ΑΡΙΘΜΗΤΩΝ ΥΠΌ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΚΟΙΝΟ ΠΑΡΑΝΟΜΑΣΤΗ: ΤΗΝ ΕΥΡΩΛΑΓΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΧΟΡΗΓΟ ΤΟΥΣ

Το θέμα με τις μεταγραφές (οι μάνατζερς λείπουν για ν’ αποκτήσουν εικόνα ποδοσφαιριστών) πολιτικών προσώπων μπροστά στις εκλογές, που αναδεικνύει το μέγεθος λαϊκού εμπαιγμού, δεσπόζει αυτές τις πονηρές ημέρες. Το άθλιο πάρε - δώσε θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό αν γινόταν στη βάση μιας πολιτικής μετατόπισης των προσώπων που συμμετέχουν. Όμως φευ! Κινούνται αυτά κατ’ εντολή των επιχειρηματικών εντολών αλλά και των προσωπικών συμφερόντων που τα κατευθύνουν  προς τη μία ή την άλλη πλευρά. Δεν έχει παρά να δει κάποιος έστω αφ’ υψηλού δίχως όμως να το χάνει από τα μάτια του το ελληνικό κοινοβούλιο. Το πόσες φορές και μάλιστα σε ένα διάστημα μόλις δυόμισυ ετών άλλαξε η πολιτική του γεωγραφία. Η σύνθεση της Βουλής τότε (μέσα σε παρένθεση ο αριθμός των βουλευτών πριν την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας) ήταν η εξής: ΝΔ 129 (127), ΣΥΡΙΖΑ 71 (71), ΠΑΣΟΚ 33 (28), ΑΝΕΛ 20 (12), ΔΗΜΑΡ 17 (9), ΚΚΕ 12 (12) και ναζιστική Χρυσή Αυγή 18 (16).  Λίγο πριν όμως από τις προεδρικές εκλογές είχαν ήδη ανεξαρτητοποιηθεί 25 βουλευτές οι οποίοι προκειμένου ν’ αποκτήσουν λόγο στη βουλή συγκρότησαν δύο ομάδες: Τους 17 ανεξάρτητους δημοκρατικούς βουλευτές και τους 8 εντελώς ανεξάρτητους.. Ήταν δε τόσο ανεξάρτητοι όσο το σώμα από το μυαλό που το κατευθύνει. Προηγουμένως είχαν σημειωθεί και μετακινήσεις βουλευτών από κόμμα σε κόμμα κυρίως από τους ΑΝΕΛ προς τη Νέα Δημοκρατία λες και η μεταξύ τους σχέση ήταν ως τα συγκοινωνούντα δοχεία. Ο Νικολόπουλος προς τους Ανέλ αφού διήλθε της στενωπού των ανεξαρτήτων και οι Μαρκόπουλος και αυτό το πολιτικό νούμερο ο Μελάς προς τη ΝΔ σε μια απ’ ευθείας διαδρομή με την Ραχήλ Μακρή να επιλέγει τον Σύριζα μετά από μια πολιτική οδύσσεια. Από την άλλη σε μια κορυφαία απόδειξη της πολιτικής συγγένειας των Πασόκ και ΝΔ ο Οικονόμου μεταγράφηκε πομπωδώς προς τη τελευταία ενώ οι Λυκούδης Ψαριανός και Τατσόπουλος βρήκαν τη πολιτική εξίσωσή τους στο Ποτάμι των πολιτικών αποβλήτων. Και σας βεβαιώ ότι παρά τις προσωπικές διακηρύξεις ενός εκάστου εξ αυτών μια χαρά θα ομονοήσουν στη νέα πολιτική τους ομάδα δεδομένου πως θα εξακολουθούν να λειτουργούν ως αριθμητές του ίδιου και κοινού παρανομαστή. Της ευρωλαγνείας και του κεφαλαίου χορηγού τους.