Ευγένιος Ανδρικόπουλος
Θίχτηκε το καθεστώς και τα πολιτικά υποχείριά του από το πράγματι σκληρό, αλλά απολύτως αντιπροσωπευτικό του απεχθούς του προσώπου, κείμενο, που υπογράφει μια συνδικαλιστική οργάνωση των εκπαιδευτικών. Η 5η ΕΛΜΕ. Και πότε; Όταν μόλις σήμερα το απόγευμα ένα τετράχρονο αγοράκι ήταν το τελευταίο θύμα της δράσης του, επειδή δεν είχαν ως όφειλαν καλύψει τις ανάγκες των νοσοκομείων σε υποδομές. Προηγουμένως ο Ελληνικός λαός έχει θρηνήσει εκατόμβες θυμάτων δίχως να έχει κληθεί να υπερασπίσει εμπολέμως την πατρίδα του, γιατί ο εχθρός μοιάζει με τον καρκίνο. Έχοντας αυτός μασκαρευτεί της ίδιας κυτταρικής δομής με το θύμα του, παραπλανεί το σώμα έτσι ώστε να μην θέτει αυτό σε επιφυλακή την αμυντική του λειτουργία για να τον αντιμετωπίσει. Περί αυτού πρόκειται. Απόδειξη αυτό το φαιδρό πολιτικό πρόσωπο, ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος μόλις προ ολίγου δήλωσε στη Βουλή ότι: "Θα καταθέσω ερώτηση. Είναι δυνατόν δημόσιοι υπάλληλοι
να έχουν γράψει τέτοιο κείμενο; Εάν είναι αληθινό, υπάρχουν αναγκαστικές
διοικητικές κυρώσεις και πειθαρχικά παραπτώματα, που τους οδηγούν στην
έξοδο". Ουσιαστικά προανήγγειλε διώξεις κατά των εκπαιδευτικών οι οποίοι ως είχαν υποχρέωση και δικαίωμα, κατέθεσαν τη πολιτική άποψή τους, έναντι της κατά τις παγκόσμιες δημοσκοπήσεις πλέον μισητής κυβέρνησης του πλανήτη. Προφανώς το πολιτικό αυτό απόπλυμα, το πολιτικό αυτό ούγκανο, αναγνώρισε στο κείμενο των εκπαιδευτικών τη φωτογραφία τόσο του ιδίου όσο και εκείνων του ιδίου φυράματος με αυτόν. Συνεπώς ορθώς εξεμάνη αφού αποκαλύφθηκε. Με την Βούλτεψη - οποία η κατάντια της- να τον ακολουθεί κατά πόδας στην κατολίσθησή του δηλώνοντας -με ή χωρίς χλαμύδα- πως: "Είναι αδιανόητο, άνθρωποι που θέλουν να αποκαλούνται εκπαιδευτικοί να χρησιμοποιούν τη γλώσσα του μίσους, να επιβραβεύουν εγκλήματα, να ξεσηκώνουν τη νεολαία, να υπερασπίζονται την τρομοκρατία και να αμφισβητούν τους νόμους." Το να εξηγήσεις σε αμφότερους τη διαφορά μεταξύ του "νόμου" και του "δικαίου" ή μεταξύ του νοητού και του αδιανόητου, είναι σαν να υποχρεώνεις ευρωπαίο στην ακρόαση μιας κινεζικής όπερας. Απλώς διότι πρόκειται περί μανδαρίνων. Θα περιοριστώ έτσι να παραθέσω το κείμενο των εκπαιδευτικών αυτούσιο και ο μόνος λόγος είναι πως εκφράζει σε μια κορυφαία οργανική σχέση αρμονίας το συναίσθημα και το νου όλων των Ελλήνων. Την καρδιά με το μυαλό.. Είδικα όταν χαρακτηρίζει το κράτος των ολιγαρχών ως κράτος δολοφόνων. Γράφουν:
"Όλο αυτό το διάστημα της φυλάκισης και των κακοποιήσεων, ο Νίκος
αρνήθηκε να προσκυνήσει. Κράτησε ψηλά το κεφάλι, αντιστάθηκε, έφτυσε στα
μούτρα τους βασανιστές του και τους πολιτικούς τους προϊσταμένους, που
φτάνουν μέχρι και τον «αγωνιστή» Πρόεδρο της σημερινής «Δημοκρατίας».
Για τον λόγο αυτό, το κράτος των δολοφόνων τον τιμώρησε με έναν ακόμα
τρόπο, που παραβιάζει τους ίδιους του τους νόμους: Του στέρησε το
δικαίωμα στις εκπαιδευτικές άδειες, μην αφήνοντάς του την παραμικρή
χαραμάδα ανάσας στις απάνθρωπες συνθήκες που ζει. Ούτε αυτή η τιμωρία
τον τσάκισε".
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου