Ανωνύμου του Έλληνος
Και φέτος το Φεστιβάλ Κ.Ν.Ε. - ΟΔΗΓΗΤΗ σηματοδότησε προοδευτική προοπτική στην νιότη. Δυστυχώς μόνο στο πολιτιστικό και κοινωνικό επίπεδο. Εμείς το αφήσαμε και μέγιστο πολιτικό γεγονός, που πλέον δεν προκύπτει, αν και θα έπρεπε, λόγω έκρυθμων συνθηκών της αποικίας Γκραικυλίας.
Ας όψεται ο απαρχαιωμένος πολιτικός λόγος της ηγεσίας του Κ.Κ.Ε. η προκλητικά αντιλενινιστική τακτική τού «όλοι μαζί και ο ψωριάρης χώρια»! Από τις κορυφαίες στιγμές του Φεστιβάλ η τιμή (ενός λεπτού σιγή δεκάδων χιλιάδων) στην μνήμη του Παύλου Φύσσα, τελευταίου θύματος του Νεοναζισμού. Άστραψαν στον νου η Βασιλακοπούλου και άλλοι σύντροφοι, σύγχρονα θύματα του κεφαλαίου.
Η νεολαία συνεχίζει όπως τότε, όπως πάντα. Έστω το πρωτοπόρο, πολιτικοποιημένο κομμάτι, που θέλει και παλεύει, αλλά αξίζει σύντομα να την αγκαλιάσει ολόκληρη στον αγώνα, γιατί δεν υπάρχει άλλος δρόμος να απαλλαγεί η χώρα από την υποτέλεια και τον βαρβαρισμό του Δ΄ Γερμανικού Ράιχ, που κατ’ ευφημισμόν Ευρωπαϊκή Ένωση αποκαλείται.
Όσο κι αν ο πολιτισμός μόνος δεν κάνει επανάσταση, ιδιαίτερα σε μαραγκιασμένη κοινωνία βολεμένων ραγιάδων, είναι πια καιρός η κομμουνιστική, εν γένει η εναπομείνασα πολιτικοποιημένη νεολαία της χώρας να αρχίσει επιτέλους δραστικά να διαφοροποιείται από τα πάσης φύσεως συμβιβασμένα «γερόντια» της ηγεσίας του όποιου, βαριά τραυματισμένου σήμερα, λαϊκού κινήματος, να ανιχνεύσει αυτόνομους ριζοσπαστικούς πολιτικούς, ταξικούς δρόμους ενάντια στον κοιμισμένο όχλο και τους ποικίλους νταβατζήδες του.
Δύσκολα πράγματα. Δεν τα καταφέραμε εμείς τότε σε πιο ηρωικές συνθήκες, παρότι ήμασταν πιο μπροστά ταξικά και πολιτικά από την σημερινή νεολαία και το λαϊκό κίνημα. Δεν τα καταφέραμε, αλλά συγκρουστήκαμε σκληρά με τους κομματικούς βούδες, που έκαναν το Κόμμα ουρά του ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Τώρα ελλοχεύει ο ακριβώς αντίθετος κίνδυνος, η μοναξιά και η αποξένωση από τον κόσμο, γιατί όχι από τον ηλίθιο, διεφθαρμένο, ψεκασμένο δια της οθόνης όχλο, με πρόσχημα την πλατωνική καθαρότητα της γραμμής. Η νεολαία, το Φεστιβάλ Κ.Ν.Ε. – ΟΔΗΓΗΤΗ δεν έχουν άλλη προοπτική από το να προχωρήσουν σε πρωτοποριακούς, αιρετικούς δρόμους.
Γιατί δεν υπάρχει άλλη πολιτική και ταξική λύση από το να μετατραπεί ο όχλος σε λαό, αυτό είναι προϋπόθεση κάθε μάχης.
Θα το πω κυνικά: Ας γίνουν η νεολαία και η Κ.Ν.Ε. επιτέλους πατροκτόνοι, ας χωρίσουν τσανάκια από το γέρικο, συντηρητικό, κομματικά κατεστημένο, από τον οπορτουνισμό με πρόσχημα την καθαρότητα της γραμμής, είναι ο χειρότερος. Ας ανιχνεύσει στην ταξική πάλη καινούριους δρόμους χωρίς εμάς, που κι αν ξεκινήσαμε την γιορτή πριν 40 χρόνια γίναμε πια το παλιό, το βαθιά συντηρητικό. Και όπου βγει!
Τότε μόνο οι πρωτοπόροι «συνταξιούχοι» από μας θα πηγαίνουμε στα Φεστιβάλ της Κ.Ν.Ε. και στους ταξικούς αγώνες, να καμαρώνουμε όχι την γραμμική συνέχεια της κληρονομιάς μας, αλλά την ευπρόσδεκτη δυναμική, επαναστατική ανατροπή της. Γιατί έτσι προχωρά το σύμπαν, η ζωή: Σαρώνεται βίαια το παλιό για να φυτρώσει στην θέση του το νέο...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου