Αποδεσμεύτηκε της θέσης της κι έγινε εξαιρετικά καλή..
«Η γνώμη μας είναι ότι κάθε μέρα που περνάει η αντιπαράθεση και ο
ανταγωνισμός ανάμεσα στη ΝΔ και το ΣΥΡΙΖΑ παίρνουν τα χαρακτηριστικά
εξαχρείωσης», κατήγγειλε χτες η Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, μιλώντας στη Βουλή.Εξηγώντας ότι η εξαχρείωση δεν αφορά τους χαρακτηρισμούς που ανταλλάσσουν μεταξύ τους, αλλά την ουσία την αντιπαράθεσής τους, επικαλέστηκε ως παράδειγμα τις καπιταλιστικές κρίσεις που προϋπήρξαν, σημειώνοντας πως αυτές πάντα συνοδεύονται από επεξεργασμένα μέτρα υποτίμησης, πλήρους απαξίωσης της αξίας της εργατικής δύναμης, από αφαίρεση κατακτήσεων της εργατικής τάξης, πλήγματα στα φτωχά λαϊκά στρώματα, αλλά κι από καταστροφή και ενός μέρος του κεφαλαίου, και ενός μέρους των καπιταλιστικών επιχειρήσεων.
«Δηλαδή, κλασικά συνυφασμένα φαινόμενα με την οικονομική καπιταλιστική κρίση ο ένας τα αποδίδει στον άλλο» σημείωσε η Αλ. Παπαρήγα.
Σε άλλο σημείο της παρέμβασής της κατέρριψε τον ισχυρισμό ότι τα δάνεια και τα χρέη προκλήθηκαν γιατί ο ελληνικός λαός κατανάλωνε περισσότερα απ' όσα παρήγαγε. «Μα δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα. Πείτε μου πάλι ένα παράδειγμα που η καπιταλιστική ανάπτυξη έγινε χωρίς δάνεια και χωρίς χρέη», ανέφερε και πρόσθεσε: «Μια σειρά δηλαδή φαινόμενα, τάσεις, που είναι συνυφασμένες με το σύστημα, και η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλα κόμματα τα εμφανίζουν σαν ελληνικές ιδιορρυθμίες (...) Η μεν ΝΔ χειραγωγεί και υποτάσσει το λαό με την τρομοκρατία, τον αντικομμουνισμό, τη θεωρία των "δύο άκρων", διάφορα, και ο ΣΥΡΙΖΑ με χίμαιρες, ονειρώξεις και ονειροφαντασιώσεις».
Αναφερόμενη στην υποχώρηση του κινήματος σημείωσε ότι τα δύο τελευταία χρόνια το κίνημα έχει πάει πολύ πιο κάτω από ό,τι ήταν πριν και η ανάκαμψη θα είναι πολύ επίπονη. Κι απευθυνόμενη στον ΣΥΡΙΖΑ σημείωσε ότι ενώ πήρε 2,5 εκατομμύρια ψήφους και ενώ θα έπρεπε τα συνδικάτα να είναι κυψέλες, τίποτα τέτοιο δε συμβαίνει. «Γιατί; Τι λέτε; Εκεί που λέτε ανατροπή από κάτω, λέτε να τα ανατρέψουμε όλα εμπρός για την κάλπη, εμπρός για εκλογές. Αυτή την ανατροπή θα κάνετε; Λέτε, εμείς θα συγκρουστούμε. Μα, αν ήταν να συγκρουστείτε, θα έπρεπε να έχετε ετοιμάσει αυτόν τον κόσμο κι όχι να περιορίζετε, πήγαινε ψήφισε», σημείωσε.
Διαφορετικές συνταγές διαχείρισης, ίδιο αντιλαϊκό αποτέλεσμα
Σε ό,τι αφορά τα μείγματα διαχείρισης που υπερασπίζονται κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ, τόνισε: «Εχετε διαφορετικές συνταγές, ναι. Η ΝΔ είναι λιτότητα και ανάπτυξη και εσείς λέτε ανάπτυξη και λιτότητα. Τέτοιες διαφορετικές συνταγές υπήρχαν πάντα. Πάντα. Στα πλαίσια του καπιταλισμού, δεν είναι καινούργιες. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Αν θέλετε, με διαφορετικούς χειρισμούς καταλήγει στο ίδιο αποτέλεσμα, να εξασφαλίσουμε ρευστότητα για την ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας... Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, υπάρχουν κάποιες διαφορές, ποιος θα πληρώσει όμως; Ο λαός θα πληρώσει».
Σχετικά με τη συζήτηση περί ανάκαμψης, η Αλ. Παπαρήγα επεσήμανε την ανάγκη ο λαός «να ζητήσει, την επιστροφή όλων των απωλειών, όλων» και τόνισε ότι «τη μεγαλύτερη ζημιά που κάνετε και τα δύο κόμματα και οι συν αυτώ, γιατί είναι και οι σύμμαχοι, είναι ότι καλλιεργείτε στο λαό την έκπτωση των απαιτήσεών του. Καλλιεργείτε τη λογική ότι πρέπει να αρκείται στα ψίχουλα. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα».
Σκωπτικά, τέλος, σχολίασε τις κατηγορίες που η κυβέρνηση προσάπτει στον ΣΥΡΙΖΑ, αναφέροντας: «...νομίζω ότι πρέπει να εκφράσουμε τη συμπαράστασή μας στον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί τον κατηγορούν ότι θέλει κοινωνικοποίηση μέσων παραγωγής, σοσιαλιστική επανάσταση και σοσιαλισμό. Ε, όχι. Είστε αχάριστοι, κύριοι της ΝΔ. Αυτά δεν πρόκειται να τα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Τα έχει στο πρόγραμμά του ο κ. Βορίδης, είναι σαν την άχνη στον κουραμπιέ, μόλις τον τινάξεις δεν μένει τίποτα, είναι απλό το πράγμα. Είστε αχάριστοι για τον εξής λόγο, γιατί σας έχει προσφέρει πάρα πολλές υπηρεσίες ... Αρα, λοιπόν, αυτό είναι εξαχρείωση, γιατί ξέρετε με ποιους έχετε να κάνετε».
Καταλήγοντας, η Αλ. Παπαρήγα έθεσε το πραγματικό δίλημμα σήμερα: «Κοιτάξτε να δείτε, είτε έχεις επαναστατική κατάσταση, είτε έχεις ήττα, είτε συμμετέχεις στον πόλεμο, είτε έχεις δεχτεί πόλεμο και κατοχή στη χώρα σου, είτε έχεις ταχύρυθμη καπιταλιστική ανάπτυξη είτε όχι, το θέμα μπαίνει: Με τα μονοπώλια ή το λαό; Με την ΕΕ και το ΝΑΤΟ ή εκτός ΕΕ και ΝΑΤΟ; (...), ο λαός ένα πράγμα δεν πρέπει να δεχτεί, να έχει μειωμένες απαιτήσεις, πρέπει να κάνει άλλη ιεράρχηση στα αιτήματά του. Και, τέλος, να σκεφτεί το εξής: Αν είναι ρεαλιστικό να γυρίσει το βιοτικό επίπεδο 50 χρόνια πίσω, γιατί δεν είναι ρεαλιστικό να ξεκινήσει μια πορεία για να νικήσει. Εμείς αυτό το ερώτημα βάζουμε στο λαό, και το ΚΚΕ αυτό θα προσπαθήσει να κάνει. Δεν εξαρτώνται όλα απ' το ΚΚΕ, αλλά το ΚΚΕ, αν δεν υπήρχε, δεν ξέρω αν θα υπήρχε σήμερα η κρίσιμη μάζα του ριζοσπαστισμού. Εάν είχε μπει στη λογική της συμμετοχής σε κυβερνήσεις, δεν ξέρω αν θα μπορούσαμε σήμερα να μιλάμε ότι είναι ρεαλιστικό να νικήσει ο λαός».
2 σχόλια:
Καλέ μου φίλε,
αποδεσμεύτηκε από την ανθρωπιστική καταστροφή στην Ελλάδα, την οποία εσύ καθημερινά αναδεικνύεις!
Από αυτό αποδεσμεύτηκε, όπως και από την εξέλιξη του μαρξισμού. Η Αλέκα μίλησε χθες, μίλησε ως πικραμένος από την εξέλιξη της ιστορίας νεοσταλινικός. Χίλια δίκια θα είχε αν έκανε μια έντιμη κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ από την πλευρά του μαρξιστικού στοχασμού, αλλά δεν το έπραξε. Προτίμησε τη φτήνια του λαϊκισμού και κατά την άποψή μου ζημίωσε για άλλη μια φορά το ΚΚΕ. Δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ που τοποθετεί το ΚΚΕ στο αριστερό περιθώριο, αλλά η ίδια η ηγεσία του. Δεν είναι μαγκιά και μαρξιστική αυθεντικότητα - άραγε σε τι - η περιθωριοποίηση για ένα κομμουνιστικό κόμμα και όποιος αρνείται τον όρο ανθρωπιστική καταστροφή για την σημερινή Ελλάδα είναι βέβαιον πως, συμπλεγματικά κινούμενος, αυτοτοποθετείται στο περιθώριο. Η ορολογία της αριστεράς δεν σταμάτησε να εξελίσσεται μετά τον θάνατο του Στάλιν και ούτε οι νέες έννοες πάνω στις οποίες αναπτύσσει την αφήγησή της διεθνώς η αριστερά αποτελούν λαλιωτισμούς! Η Αλέκα ήταν σαν να έλεγε χθες σταματήστε τη γη να κατέβω. Αυτό αποκαλείται πολιτικός αναχωρητισμός, που επίσης ως έννοια δεν έχει καμία σχέση με το κομμουνιστικό κίνημα.
Όταν σε χειροκροτούν οι ταξικοί σου αντίπαλοι, τι είπαμε πως είσαι; Βλέπεις γιατί, ήμουν πάντοτε αντίθετος σε αυτή τη λογική!
//Δ. Γιαννακόπουλος
Καλημέρα Δημήτρη,
Δίχως να είμαι απολογητής κανενός (γνωρίζεις άλλωστε πως κομματικά δεν είμαι ενταγμένος) σου απαντώ επειδή απευθύνθηκες σε μένα. Θα συμφωνούσα εν μέρει μαζί σου αν παραδεχόσουν τη διαχρονική αξία ορισμένων πολιτικοοικονομικών δοξασιών και βεβαίως αν δεν αυθαιρετούσες θέτοντας εκ προοιμίου την κομμουνιστική αριστερά στο περιθώριο. (το τελευταίο εκ του εκλογικού αποτελέσματος θα συναχθεί και όχι εκ των δημοσκοπήσεων διαμόρφωσης και όχι καταγραφής της κοινής –κυριολεκτικά και μεταφορικά – γνώμης). Και βεβαίως η ζωή εξελίσσεται και εξελίσσει, χτίζοντας όμως πάντα την εξέλιξή της πάνω σε γερές πλάτες. ΠΑΡΘΕΝΟΓΕΝΕΣΗ ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ. Αυτό σημαίνει πρόσθεση και όχι αφαίρεση κάτι που δυστυχώς διαπράττει ενώπιον όλων η επονομαζόμενη αριστερά του Σύριζα. Επειδή όταν αρχίσεις τις ιδεολογικές αφαιρέσεις το «υπόλοιπο» θα βρίσκεται στο καταληκτικό σημείο της κατολίσθησής σου. Τον κοινωνικό πρωτογονισμό. Δεν είμαι εγώ που από την ακύρωση των Μνημονίων δι ενός και μόνον νόμου και μετά από συνεχείς εναέριες κυβιστήσεις κατέληξα να προσγειωθώ στην πραγματικότητα του Σταθάκη σύμφωνα με την οποία, το πρόγραμμα του Σύριζα εφαρμόζεται και εντός των μνημονίων!» Επίσης δεν είμαι εγώ που από τον έλεγχο του χρέους εκ μέρους μιας πολυμελούς και ανεξάρτητης επιτροπής συστρατεύθηκα πίσω από την απαλλακτική για τους τραπεζιτικούς τοκογλύφους θέσης της διαπραγμάτευσης. Ο Σύριζα είναι, που από ένα κόμμα έστω κάποιων αρχών μεταλλάχθηκε σε μια πολιτική βαβέλ όχι αξιών, αλλά τυχοδιωκτών για να αποτελεί σήμερα την άλλη όψη του ίδιου καθεστωτικού νομίσματος. Και σε ότι αφορά τον Στάλιν τα έργα και τις ημέρες του αφού σου θυμίσω πως είναι αυτός ο οποίος κάρφωσε την λόγχη στη καρδιά του κτήνους και είναι ο ίδιος που θυσίασε το παιδί του αποκρούοντας την ανταλλαγή ενός λοχαγού –του γιου του – με ένα Γερμανό στρατηγό, ναι θα παραδεχτώ ότι λειτούργησε δικτατορικά, αλλά δεν άκουσα ούτε έναν να περιγράφει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διαμορφώθηκε η σκληρότητά του. Άπαντες κρίνουν υπό την ασφάλεια του εκ του ασφαλούς καταθέτοντος μάρτυρα. Οι συμπατριώτες μας διαθέτουν μια σοφή παροιμία ως προς αυτό. Έξω από τον χορό πολλά τραγούδια λες…
Δημοσίευση σχολίου