Ευγένιος Ανδρικόπουλος
΄Εχουν ως τα τώρα χρησιμοποιηθεί όλα τα επικοινωνιακά όπλα για τη
διάσωση του τοκογλυφικού καθεστώτος. Από ένα παγκοσμίως και πανελληνίως άγνωστο μικρόφωνο
στο Άνω Κακοσάλεσι, ως την συστημική ναυαρχίδα της τηλοψίας. Το Mega. Έχουν επίσης επιστρατευτεί όλα τα φυσικά πρόσωπα
τόσο από την παρασιτική όσο και από την παραγωγική οικονομία. Από τον προεδρίσκο ενός σωματείου σφραγίδα ως τον πρόεδρο του ιατρικού συλλόγου Αθηνών και από τον δεξιό (όχι θα έρθει ο Κουτσούμπας να του αρπάξει τα τσιγάρα..) παντοπώλη της γειτονιάς μου, ως τους -ως μη οφείλοντες- λειτουργούς της πολιτικής οικονομίας και πάσης ετ(αί)ρας συστημικής επιστήμης.
Για να μείνουν πολιτικά αλώβητοι από αυτό το σχεδόν καθολικό δίκτυο σωτηρίας -των τύπου Σαμαρά Βενιζέλου Μαρινάκη Μίχαλου ορθοδόξων καθεστωτικών συμπεριλαμβανομένης και της δηλητηριώδους ουράς τους- οι διάκονοι δύο τριών «παρακατιανών» επιστημών.
Μια εξ αυτών ήταν ως προ των ημερών της Αμφίπολης και η Αρχαιολογία, αλλά η κυρία Περιστέρη από κοινού με τον «ιστορικό» (πολιτικού επιπέδου Άδωνι) κύριο Καργάκο είχαν γνώμη διαφορετική. (να με συγχωρεί η ..χάρις του κυρίου Καργάκου που προτίμησα το γνήσιο αντι του νόθου, δηλαδή Παυσανία-θουκιδίδη ενώ απέφυγα όσο μπορουσα τον ψευδοηρόδοτο και από τους σύγχρονους κατέφυγα τόσο στον Παπαρηγόπουλο όσο και στον Κορδάτο ειδικά στον τελευταίο )
Κι άρχισαν να μας κουτσουλούν αφ’ υψηλού με διάφορες μπούρδες μεγαλοϊδεατισμού. Πως τάχα ο εντός της υπό τον λόφο Καστά«μεζονέτας» (θεέ μου τι μπασκλάς γεωπολιτικό όνομα σκεπάζει τον περίλαμπρο νεκρό) ένοικος, δεν μπορεί παρά να είναι ο Μεγαλέξανδρος και αν δεν είναι αυτός μπορεί και να είναι ο Hermannus Contractus ο πρώτος πάπας της ιστορίας του Βατικανού.
Όχι, στην επικοινωνιακή κολοκυθιά του ποιος μπορεί να είναι, δεν έχουν παίξει ακόμη τα ονόματα των λαϊκών μας βάρδων Στέλιου Καζατζίδη και Στράτου Διονυσίου, αν και άξιζαν της συγκεκριμένης «ταφικής» τιμής.
΄Ωσπου πρόσφατα και ενώ η παράσταση σύλησης της μνήμης του νεκρού βρισκόταν στην αποκορύφωσή της, η αρχαιολόγος κ. Περιστέρη επέτρεψε στο γνωστό πολιτικό απόπλυμα της διαπλοκής με το άσπρο τσουλούφι, να τραβάει σέλφι φωτογραφίες με τις Καρυάτιδες φόντο, μόνο και μόνο επειδή αυτές αδυνατούσαν να μιλήσουν.
Κι όμως.. Αν η κυρία Περιστέρη δεν είχε καταστεί το πολιτικό ταχυδρομείο των μηνυμάτων του Σαμαροβενιζελικού καθεστώτος, δεν θα είχε δώσει δικαίωμα σε κανένα να καγχάζει ένα πράγματι σπουδαίο από κάθε άποψη (ιστορική και αισθητική) μνημείο και απλώς άπαντες θα ανέμεναν καρτερικά τα ευρήματα της αρχαιολογικής σκαπάνης για να πάρουν θέση.
Αλλά η κυρία Περιστέρη δεν περιβάλλεται της σεμνότητας ενός Μανώλη Ανδρόνικου που μας έδωσε τη Βεργίνα. Απόδειξη πως δεν βρήκε ούτε μια λέξη να πει για τον προκάτοχο αυτής, τον κ. Λαζαρίδη αν η μνήμη μου δεν με απατά, που πρώτος αυτός προσδιόρισε τη θέση του συγκεκριμένου λαμπρού μνημείου από το 1997.
Γοητεύθηκε από τους προβολείς που την έλουσαν προσωρινά και υποτάχθηκε στην λογική ενός ακόμη πολιτικού αντιπερισπασμού για να αποσπασθεί η προσοχή της ψυχής του λαού από την κηδεία του. Κι ήταν κάτι εξ ίσου προσβλητικό με το να κουτσουλούσε η κ. Περιστέρη στη σορό του λαού. Γι αυτό και είναι ασυγχώρητη..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου