Τρίτη 25 Μαρτίου 2014

ΤΣΟΓΛΑΝ - ΜΠΟΫ..


 Ευγένιος Ανδρικόπουλος
Η αλήθεια είναι πως εξεπλάγην και εγώ αλλά το θεώρησα παραπολιτική εκτροπή και έτσι απέφυγα να το σχολιάσω.. Στον Αλέξη Τσίπρα αναφέρομαι που χασκογελούσε στην τσαλακωμένη από τα χαστούκια του φασιστόμουτρου Κασιδιάρη, εικόνα της Κανέλλη. Και ως εδώ θα είμαι ανεκτικός στην οργή της Λιάνας έναντι του Τσίπρα. Έν δικαίω ευρέθη αρχικώς αλλά εν δικαίω δεν κατέληξε. Επειδή ασυγκράτητη καθώς είναι, την γνωρίζω περισσότερο από τον καθένα εκ των συνομιλητών της, εξετράπη χαρακτηρίζοντας τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης τοσγλάν μπόϋ. Βαρύτατος πεζοδρομιακός χαρακτηρισμός ο οποίος δεν αρμόζει ούτε στην παιδεία της ούτε στην αριστερά που εκπροσωπεί΄, όσο και αν είχε θυμώσει με την πράγματι αχαρακτήριστη συμπεριφορά του Τσίπρα που αν μη τι άλλο έδειξε την πολιτική ανωριμότητά του. Κάτι που της επισήμανε ο κατά κανόνα μειλίχιος Κατρούγκαλος εστιάζοντας κυρίως στο γεγονός πως η ηθική της αριστεράς ποτέ δεν επέτρεψε παρόμοιες εκτροπές και ως εκ τούτου μεμφόταν την Κανέλλη ως πρόσωπο και όχι φορέα μιας ιδεολογίας, που στην πολιτική του εκπροσώπηση, έχει εννενήντα χρόνια ιστορίας εθνικών κοινωνικών και πολιτικών θυσιών. Σημείο κομβικό που ο καθείς εκ των παρισταμένων αποφάσισε να το εκμεταλλευτεί κατά το δοκούν.. Θα σταθώ όμως αποκλειστικά σε δύο εξ' αυτών. Εκείνο τον εν ονόματι Παπαδόπουλο γιάπη της Δημάρ, που στην θέα του έχεις την αίσθηση ότι μόλις είχε εξέλθει νικητής και τροπαιούχος από μια μάχη τοκογλυφικών παραγώγων στην Wall Street. Βρήκε την ευκαιρία δικαιώνοντας την Κανέλλη να ψηφοθηρίσει κατά του Σύριζα υπό την φρούδα ελπίδα πως ο λαός θα αγόραζε μετοχές της ΔΗΜΑΡ για να διασωθεί εκλογικά.. Κι αυτά επειδή ο Τσίπρας υπέπεσε σε έστω ασυγχώρητο λάθος πολιτικής ηθικής. Τόσο μυαλό κουβαλά. Και βεβαίως στον ανεκδιήγητο Μιχελάκη ο οποίος συγχέει την πολιτική ηθική της αριστεράς με την κανονιστική συμπεριφορά της άρχουσας τάξης και τον πολιτικό της καθωσπρεπισμό.. Επικαλέστηκε δε το δεν θέλω "ουουου" του Γεωργίου Ράλλη υιού εξέχοντος κατοχικού δωσιλόγου για να το αποδείξει, επιβεβαιώνοντας το διαχρονικό μοτίβο της δεξιάς που θέλει  ότι είναι νόμιμο να είναι και ηθικό. Και πότε; Όταν αυτός ο υιός είχε αποπειραθεί να εξωραΐσει με την συγγραφή ενός βιβλίου τη μόστρα του γονιού του, εξισώνοντας το "δεν θέλω ου του πολιτικού καθωσπρεπισμού, με το ειδεχθές έγκλημα της εσχάτης προδοσίας!! Όχι αγαπητέ πολιτικάντη του αισχίστου είδους.. Η ηθική δεν είναι μία αλλά πολλές.. Και είναι τόσες πολλές όσες και οι οικονομικές διαστρωματώσεις που έχει επιφέρει στις κοινωνίες η σιχαμερή ηγεσία της παράταξής σου. Η ηθική του συγκυβερνήτη σας που συνέταξε συνταγματικά την αναδρομική αυτοαπαλλαγή του συστήματος, αλλά και του αρχηγού σου που λεηλατεί νομίμως τον λαό σε όφελος της αριστοκρατίας, δεν έχει καμιά σχέση με την ηθική του παραπλανημένου από την καθεστωτική προπαγάνδα δεξιού πολίτη.. Γιατί η ηθική του τελευταίου  όταν δεν έχει από το σύστημα ως το μεδούλι του διαφθαρεί, στην πράξη δεν διαφέρει ούτε κατά κεραία εκείνης του αριστερού συμπατριώτη του. Αλλά αυτή είναι η λαϊκή ηθική. Η δική σου, του κατά τον Βουλγαράκη νομίμου άρα και ηθικού, παραπέμπει στην καθεστωτική. Αυτή που νομοθετεί το λαϊκά ανήθικο..Τόσο ανήθικο όση και η επιχείριση αποπροσανατολισμού που επιχείρησες προκειμένου ν' αναμίξεις τα νεφρά με τ' αρχίδια και να τα παρουσιάσεις ως ένα και το αυτό. Κάτι που σημαίνει πως είτε αγνοείς τις συντεταγμένες του άστρου της λαϊκής ηθικής, ή ακόμη χειρότερα τις γνωρίζεις και δολίως στρεψοδικείς..

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Ευγένιε,
νοιώθω την ανάγκη να σε συγχαρώ.

Συμφωνώ απολύτως με το πνεύμα του σχολίου σου. Έτσι είναι, παρότι, όπως ξέρεις, διαφωνώ με την μονοσήμαντη συνάρτηση της ηθικής με την κάθε κοινωνική τάξη.
Η ηθική είναι ένα σύνθετο πολιτισμικό, κοινωνικό και οικονομικό φαινόμενο ταυτόχρονα, με περιθώριο για ιδιοσυγκρασιακές ακόμη ιδιαιτερότητες στην κατασκευή του, αλλά στο ζήτημα που θέτεις έχεις απόλυτο δίκιο.

Εγώ, δέχομαι ως έννοια την αναφερόμενη ηθική της αριστεράς και όχι μια πράγματι κοινή ηθική των αριστερών και στην περίπτωσή μας ο Τσίπρας δεν έδειξε να την υπερασπίζεται υφολογικώς, ενώ η Λιάνα έχει μπλέξει για άλλη μια φορά τον πολιτικό λόγο με τα εσώψυχά της.

Να είσαι καλά για την πρωτοβουλία της ανάρτησης

//Δημήτρης

Κλύδωνας είπε...

Δημήτρη καλημερα,

Αρχικά εξεπλάγην αλλά στην συνέχεια θύμωσα με όλους. Την Λιάνα και τον Τσίπρα που όπως ευφυώς επισημαίνεις η πρώτη ως κυκλοθυμική και ο δεύτερος ως ο επικρατέστερος "διάδοχος" της διαχείρισης υπέπεσαν στην παγίδα της πολιτικής επικοινωνίας .. Τα νεύρα μου όμως ύψωσαν τους πόρους μου ως πευκοβελόνες από τον Παπαδόπουλο κι εκείνο τον ανεκδιήγητο Μιχελάκη που ο καθείς για δικούς του λόγους επιχείρησε την πολιτική εκμετάλλευση του ατοπήματος και των δύο με φθηνή επιχειρηματολογία..

Ευγένιος