ΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ

 Ανωνύμου του Έλληνος

Αρέσει, ή όχι η Ουκρανία είναι όχι απλώς ζωτικός χώρος της Ρωσίας (όπως κι αν λέγεται, ό,τι πολίτευμα έχει το μέγα, άλλοτε πανίσχυρο κράτος της Ανατολικής Ευρώπης) αλλά αρχαιόθεν μέρος της επικράτειάς της, ο σιτοβολώνας της. 

Αντί η Μόσχα να διαρρέει τηλεφωνικές συνομιλίες του Αμερικάνικου Ιμπεριαλισμού και του Δ’ Γερμανικού Ράιχ για να... αποδείξει τα προφανή και πασίγνωστα, από ποιους σχεδιάστηκε το τελευταίο πραξικόπημα στην Ουκρανία, τα γεωπολιτικά της και τα άμεσα κοινωνικά της συμφέροντα επιτάσσουν δυναμικές, αποτελεσματικές ενέργειες. 


Όσο αργεί, τόσο αυτές θα επιβληθούν από τα ίδια τα πράγματα. Κι αν το κάνει με την λογική, την απελπισία του πληγωμένου στο δόκανο θηρίου, τότε γαία πυρί μειχθήτω! Ούτε αυτό είναι άσχημο για την παγκόσμια Επανάσταση, θα το έλεγα και ποθητό! Αργά ή γρήγορα τα συμφέροντα της Ρωσίας επιβάλουν να μπουκάρει στην Ουκρανία, να μην αφήσει τίποτα όρθιο, από δομές, που επέβαλαν οι πράκτορες της διάλυσης της Ε.Σ.Σ.Δ.!

Αν αυτό το μπορεί, βέβαια, και είναι προφανές ότι βρίσκεται σήμερα στην μέγιστη αδυναμία της σύγχρονης πορείας της. Πώς να προχωρήσει μια διαλυμένη χώρα στην επανασύσταση της Σοβιετικής Ένωσης, όπως κι αν λέγεται, με όποιο πολίτευμα; Στην βράση κολλάει το σίδερο! Κι αν δεν κολλάει, έρχεται η «ανάγκη, που γίνεται ιστορία και η ιστορία, που γίνεται σιωπή» κατά ρήση σύγχρονου μεγάλου λαϊκού στιχουργού. 

Και μην ακούσω παρλαπίπες για ανεξαρτησίες, δήθεν δημοκρατίες και ανθρώπινα δικαιώματα. Σήμερα στην Ουκρανία αρχίζει να παίζεται το μεγαλύτερο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο βρώμικο παιχνίδι του ιμπεριαλισμού και ίσως αν δεν προσεχθεί (δυστυχώς από ποιον; Από το ανύπαρκτο ταξικό λαϊκό κίνημα και από την ανά την υφήλιο διαλυμένη και ξεπουλημένη, εν πολλοίς ανύπαρκτη, Αριστερά;) δεν αποκλείεται να σηματοδοτήσει μελλοντικά με μια έννοια και την συνέχειά του! 

Η μαριονέτα Ουκρανία θα γίνει φυλακή, αφορμή για πιο σφικτές χειροπέδες σε όλη την Ευρώπη για λογαριασμό της παγκόσμιας Τρόικας; Ο ηλίθιος όχλος της μαζί με τους πράκτορες πολιτικούς του, είτε το συνειδητοποιούν αμφότεροι είτε όχι, εν όλω και εν μέρει, ετοιμάζουν ταφόπλακα για την Ευρώπη;

Όλα αυτά, φυσικά, αργά ή γρήγορα, ετοιμάζουν, στρώνουν τον δρόμο θα φέρουν τον καινούριο Πατερούλη, μολονότι είναι νωρίς ακόμα να προβλέψουμε το πολιτικό του χρώμα, τον βίο και την πολιτεία του. Πώς το εννοεί στην «Νοσταλγία» ο μέγας Ταρκόφσκι; 

Στα βάθη της ψυχής του μουζίκου, του Σλάβου, του Ρώσου, δυο αξίες είναι διαχρονικές και αδιαπραγμάτευτες η ίζμπα (η αρχαία εστία) και ο πατερούλης! Ούτε αυτά είναι άσχημα για την παγκόσμια Επανάσταση! Παράπλευρες απώλειες, ή ωφέλειες, αναλόγως του ταξικού πρίσματος καθενός για τις γεωπολιτικές εξελίξεις, και σίγουρα η πόρνη ιστορία, συχνά στις μεγάλες της στιγμές αυτά τα παράπλευρα «γεγονότα» κάνει βάση και μαγιά για να εξυφάνει τις αληθινές «συνωμοσίες», που κανένας εγκέφαλος, όσο καχύποπτος και διεστραμμένος να είναι, δεν μπορεί ποτέ να φανταστεί!

Δεν τους πρέπει, δεν αξίζουν ανεξαρτησίας και κράτους όχλοι και λαοί, που είναι παίγνια του ιμπεριαλισμού και του κεφάλαιου, κάθε παγκόσμιου κατακτητή, πάλι η ιστορία όχι απλώς διδάσκει, αλλά και τιμωρεί! Αργά η γρήγορα η Ρωσία, με όποια κρατική δομή και ηγέτη θα μπουκάρει στην Ουκρανία, ή θα καταστραφεί ολοσχερώς!  

Όταν ο καπιταλισμός ενώθηκε σε απέραντη συμμορία τραπεζιτών και τοκογλύφων, που καταδυναστεύουν τους λαούς, όταν συγκροτήθηκε το Δ’ Γερμανικό Ράιχ, οι αληθινοί νικητές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, που από δεκαετίες είχαν προηγμένη πολυεθνική δομή διεσπάσθησαν με δάκτυλο του ιμπεριαλισμού, αλλά και λόγω δικής τους ανοησίας στα εξ ων συνετέθησαν. Όταν ο κόσμος έγινε γειτονιά, για να του πίνει πιο εύκολα το μεγάλο κεφάλαιο και χωρίς τις πρότερες αντιστάσεις το αίμα, κάθε πρώην «σοσιαλιστική» κωλοπετινίτσα κήρυξε τάχα ανεξαρτησία, ενώ στην ουσία έγινε κουρελόχαρτο της παγκόσμιας Τρόικας. Ρωσία, Ουκρανία και οι άλλες εθνότητες της πάλαι ποτέ Ε.Σ.Σ.Δ. έχουν αναγκαία προϋπόθεση επιβίωσης μόνο την λενινιστική πολιτική των εθνοτήτων. Τόσο κυνικά, τόσο απλά.

Μπορεί αυτό να φέρει ακόμα και νέο, τρίτο παγκόσμιο πόλεμο; Έτσι κι αλλιώς εκεί πάμε με ιλιγγιώδη ταχύτητα, είπαμε ζητούμενο είναι πότε και πού θα εμφανιστεί ο τρελός, ή ο χαρισματικός (και τα δυο παίζουν, συνήθως εμφανίζονται αταίριαστο ζευγάρι) να πατηθεί η σκανδάλη του ζωτικού παραλογισμού. Υπάρχει και η... λογική ότι όσο πιο γρήγορα, τόσο καλύτερα, ότι όσο αργεί να γίνει, τόσο μεγαλύτερες θα είναι οι συνέπειες και ίσως συνδυαστούν με την οικολογική εξαχρείωση του πλανήτη. Και αυτό έχει τα καλά και τα ολέθρια, αναλόγως της βιολογικής πλέον οπτικής του «καθενός»!  

Μπορεί να ξεβρομίσει η πλάτη της γης από συσσωρευμένη σαβούρα, να ξεκινήσει νέα ζωή, με ή και χωρίς τον άνθρωπο, πράγμα αδιάφορα για την αέναη συμπαντική ροή.

 Τι ενδιαφέρει αν θα γίνει τρίτος παγκόσμιος πόλεμος ένα εκατομμύριο παιδάκια, που σκοτώνει κάθε μέρα ο ιμπεριαλισμός; Χεστήκανε, με το συμπάθιο, πάνω από τρία δισεκατομμύρια φτωχοδιάβολοι του ντουνιά, που φυτοζωούν με ένα δολάριο την μέρα, αν θα γίνει στην Ευρώπη γενικός πόλεμος, ή στην υφήλιο παγκόσμιος! Ίσα – ίσα, που αν γίνει ίσως έχουν αυταπάτες, βάσιμες ελπίδες, εύλογες ευκαιρίες και δυνατότητες να πάρουν την τύχη στα χέρια τους, να ξημερώσει η δική τους φάση, είτε να τους λυτρώσει ο θάνατος και να φυτρώσει καινούρια ζωή. Τόσο κυνικά, τόσο αληθινά!