Οι αναγνώστες του ιστότοπού μας το γνωρίζουν πως δεν μπαίνουμε σε διαδικασία αντιπαράθεσης ει μη μόνο αν το περιεχόμενο αυτής είναι άμεσα πολιτικό..Επειδή πολιτικά εμμέσως είναι τα πάντα ακόμη και ο αέρας που αναπνέουμε δεδομένου πως δια της εισπνοής εκπνοής συναλλασσόμαστε οικονομικά με την φύση. Και όπως είναι γνωστό το εποικοδόμημα της οικονομίας είναι η πολιτική. Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως ερεθίστηκε το θυμικό μας διαβάζοντας πως ένας εν ονόματι Ορφανός πανελληνίως και παγκοσμίως άγνωστος χλιμίτζουρας που αυτοαποκαλείται ηθοποιός, επετέθη κατά των ηλικιωμένων συναδέλφων του χαρακτηρίζοντάς τους ραμολιμέντα που παραμένουν στην σκηνή.. Του απάντησε μια από τις διάγουσες μόνιμη εφηβεία, η Δέσποινα Στυλιανοπούλου, επαρκώς θέλω να πιστεύω, αλλά θα προσθέσω κι εγώ ένα λιτό σχόλιο. Πολλοί από τους νέους ηθοποιούς ως αυτός και άλλοι, δεν αποτελούν παρά την βιομηχανική παραγωγή ενός υπο-πολιτιστικού προϊόντος με ημερομηνία λήξης και ως εκ τούτου δεν αντιλαμβάνονται πως η διαχρονική αξία κάποιου που επί της σκηνής ποιεί ήθος, έγκειται στο ότι παραμένει ολοζώντανος μέσα στο χρόνο την ίδια στιγμή που τα σύγχρονα θεατρικά τσίρκουλα είναι θνησιγενή.. Πέραν αυτού ουδέν..
Ευγένιος Ανδρικόπουλος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου