ΣΗΜΑ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ

Μια συγκέντρωση που είχαμε με θέμα το εν κινδύνω ταμείο μας το οποίο τη συνευθύνη της παρελθούσας διοίκησής του κούρεψε ο κατ’ εξοχήν εκπρόσωπος της ολιγαρχίας εν Ελλάδι, ο Προβόπουλος, με κράτησε μακριά από τον ιστότοπο.. Συχνά πυκνά επαναλάμβανα κουραστικά πως το τελευταίο οχυρό των δημοσιογράφων έναντι στις κατά συρροή επιθέσεις της εργολαβίας των Μίντια, ήταν τα ταμεία τους.. Υπό την ασφάλειά τους οι μη προβεβλημμένοι και χρυσοκάνθαροι συνάδελφοι κρατούσαν ακόμη και εν μέσω κρίσης αν όχι το όλον, μέρος έστω της κοινωνικής και επαγγελματικής αξιοπρέπειάς τους.. Αυτό με μια λέξη για τον λαό σημαίνει «ενημέρωση» αλλά χωρίς εισαγωγικά. Και χρήσιμος ή δημιουργικός λαός είναι ο ενημερωμένος λαός. Δυστυχώς όμως ακόμη και οι συνάδελφοι δεν έχουν εισέτι αντιληφθεί πως η λύση είναι πολιτική και πως ο συνδικαλισμός του παρασκηνίου αποτελεί οριστικά παρελθόν. Δεν μπορεί να εμπιστεύεται υποσχέσεις πολλώ δεν μάλλον να συμπράττεις με πρόσωπα τα οποία είναι κάτι περισσότερο από προφανές ότι έχουν στην συνείδηση του κόσμου οριστικά καταδικαστεί.. Με λόγια απλά δεν έχεις τίποτα να αναμένεις από τους όρκους επιόρκων (έναντι του λαού και όχι της τάξης τους) όπως είναι ο Σαμαράς η ο Βενιζέλος της συγκυβερνητικής υποτέλειας στα διεθνή ιερατεία της τοκογλυφίας, πως τάχα δεν θα αγγίξουν την περιουσία των ταμείων σου, όταν δίπλα σου το έθνος υπόκειται ταπεινωτικά σε μια γενοκτονία εν ονόματι των οικονομικών δουκάτων τους. Απλώς δεν έχει έρθει η σειρά σου. Τι κάνεις; Συντάσσεσαι με τον λαό και παλεύεις για την ανατροπή τους εκπληρώνοντας τις υποχρεώσεις σου έναντι του ακροτελεύτιου συνταγματικού άρθρου. Αυτό κάνεις.. Αυτό και τίποτα πέραν αυτού.. Κατανοητό;

Ευγ. Ανδρικ.