Πέμπτη 6 Φεβρουαρίου 2014

Ο ΣΑΛΙΑΓΚΑΣ ΣΤΑΘΑΚΗΣ

 Ευγένιος Ανδρικόπουλος
Γράφω όταν εξοργίζομαι και εξοργίζομαι όταν η πραγματικότητα διαστρέφεται κατά τρόπο βίαιο ή η αλήθεια επιχειρείται να αποκρυφτεί μαεστρικά.. (γιατί οι θέσεις ενός κόμματος μοιάζουν με νότες μιας ενιαίας σύνθεσης και τα φάλτσα έτσι των μουσικών τρυπούν αυτιά)    Στον αριστερό κύριο Σταθάκη του αριστερού Σύριζα αναφέρομαι ο οποίος υποθέτω μας προέκυψε ως τέτοιος από την στιγμή που η αριστερή μήτρα άρχισε να ξεπετά σαν κουνέλα στελέχη εξουσίας.. . Τι είπε πάλι μετά εκείνη τη φοβερή κυβίστηση πως το επαχθές δημόσιο χρέος δεν υπερβαίνει το πέντε επί τοις εκατό του συνόλου του, για να αποβληθούν κατά τον τρόπο αυτό στις πολιτικές χωματερές Συριζαίικα συνθήματα του τύπου, "μονομερής διαγραφή του όλου από το χρέος"; Ιδού η νέα πολιτική βολή: «Το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι δημιούργημα της δεκαετίας του 1980. Προέκυψε από την επέκταση του κράτους. Το κράτος είχε παραμείνει μεταπολεμικά μικρό, μόλις στο 20% του ΑΕΠ την περίοδο 1944 - 1974. Η ΝΔ προέβη σε μαζικές κρατικοποιήσεις την περίοδο 1974 - 1981, εν μέσω της οικονομικής κρίσης, και σε σταδιακή επέκταση της δημόσιας διοίκησης, ενώ το ΠΑΣΟΚ προσέθεσε το κοινωνικό κράτος με το εθνικό σύστημα υγείας, το συνταξιοδοτικό και την επέκταση της ανώτατης παιδείας. Η αύξηση των δημοσίων δαπανών την περίοδο 1974 - 1990 διαμόρφωσε ένα κρατικό σύστημα κοντά στα ευρωπαϊκά πρότυπα με τα γνωστά "4 δεκάρια", δηλαδή με τη δημόσια διοίκηση, την υγεία, τις συντάξεις και την παιδεία - άμυνα να απορροφούν κάθε μία περίπου το 10% του ΑΕΠ». Που τα είπε ο περίεργος τύπος που ο Σύριζα τον προαλείφει ως τον επόμενο υπουργό οικονομικών; Εκεί που βρήκε ευήκοα ώτα.. Στην Καθημερινή της Κυριακής. Τι δεν είπε ο αριστερός κύριος Σταθάκης; Πως πρώτον: παρά ταύτα η Ελλάδα εξακολουθούσε να κατέχει μια από τις έσχατες θέσεις στην κλίμακα των χωρών με το διογκωμένο δημόσιο. Ό,τι δεύτερον: μέρος του χρέους στο οποίο αναφέρεται συστήθηκε δια μέσου του μέγιστου των σκανδάλων όλων των εποχών. Των προβληματικών επιχειρήσεων, την κρατικοποίηση των οποίων ξεκίνησε ο Κωσταντίνος Καραμανλής, ο οποίος είχε ως εκ τούτου από στελέχη της παράταξής του καταγγελθεί ως .. "σοσιαλμανής!!" Ότι τρίτον: αυτό συνέβη όχι γιατί αφυπνίσθηκε εντός του ιστορικού ηγέτη της δεξιάς η λαϊκή συνείδηση, αλλά επειδή εκβιαζόταν κατά συρροή και εξακολούθηση από βιομηχάνους του τύπου Λαδόπουλου Καρέλια Τσάτσου και λοιπών αρπακτικών, στην παροχή θαλασσοδανείων (δανεικά κι αγύριστα) προκειμένου να μην κλείσουν και στείλουν εξω από την πόρτα του Μαξίμου χιλιάδες απολυμένους εργάτες, προκαλώντας του σειρά πολιτικών εγκεφαλικών. Πως τέταρτον πράγματι ο Ανδρέας Παπανδρέου προέκτεινε αυτή την πολιτική σχεδόν σε όλες τις λεγόμενες προβληματικές επιχειρήσεις, (128 τον αριθμό εγκατέλειψαν το αστρονομικό ποσό των 424 δις χρέος, αποπληθώρισέ το Σταθάκη για να πέσουν και οι τελευταίες τρίχες της κεφαλής σου και όχι αυτές που εκστομίζεις), δίχως το χρέος να διογκωθεί -μηδέ καν στο ήμισυ των σημερινων επιπέδων- όταν παρέδωσε την διακυβέρνηση το 1990 και παρά το ότι το κράτος ανέλαβε να λειτουργήσει επιχειρήσεις, που οι καρχαρίες είχαν καταστήσει οικονομικά θνησιγενείς.. (ξεκοκάλιζαν το προϊόν της ληστείας στα Ελβετικά σαλέ περιμένοντας να εξυγιανθούν με κάτι νομοθετικά άρθρα φωτοτυπίες της Αμερικανικής νομοθετικής κολυμπήθρας εξαγνισμού του συστήματος, ως εκείνο το 99 , για να περάσουν καθαρές στα χέρια τους ξανά..) Κι επειδή σε ένα κείμενο το πρώτο σε κρατά το τελευταίο σε δεσμεύει κράτησα ένα ερώτημα επωδο προς την αυτού οικονομική μεγαλειότητα τον κύριο Σταθάκη. Αφού όπως ο ίδιος ισχυρίζεται υγεία,παιδεία και άμυνα έλκουν κάθε μια ξεχωριστά από το δημόσιο χρήμα  δέκα επί τοις εκατό του προϋπολογισμού, γιατί δέχεται αυτός να εξέλθει της Συριζαίικης "αριστερής" φωλιάς ως λαγός προκειμένου να "φτιάξει" κλίμα απαλλαγής του κόματός του" από δεσμεύσεις του τύπου "έλεγχος του χρέους δια μέσου ανεξάρτητης επιτροπής;" Θυσιάζεται εν ονόματι τίνος θεού; Του κόματός του ή του κεφαλαίου; Έτσι γιατί τα παίρνω όταν κάθε καθεστωτικός σάλιαγκας έρποντας και γλείφοντας την εξουσία, ξεχνά πως αφήνει πίσω του ίχνη της πολιτικής του διαδρομής


Δεν υπάρχουν σχόλια: