ΤΟ ΤΡΕΝΟ ΜΕΤΑΓΩΓΗΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΩΝ ΣΤΑ ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΓΚΕΤΟ ΤΟΥ "ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ"

 Ευγένιος Ανδρικόπουλος

Πρωτοβουλία για λευκές νύχτες που όμως θα ξημερώσουν μαύρες ημέρες για τους εργαζόμενους, πήραν από κοινού: ο μειλίχιος δηλητηριώδης όφις και δήμαρχος της Αθήνας με τον Εμπορικό Σύλλογο της πρωτεύουσας.. 

Επί της εύλογης απορίας σε σχέση με τους ποιους αντιπροσωπεύει το ΔΣ ενός συλλόγου του οποίου η πλειοψηφία των μελών στην βάση του «γόνιμου» ανταγωνισμού εξολοθρεύτηκε, οικοδομείται και μια δεύτερη: 

Σε ποιο καταναλωτικό κοινό απευθύνονται, δεδομένου πως όποιο ανασαίνει ακόμη, αν δεν στεγάζεται στις σουΐτες των χαρτόκουτων παραπλεύρως του  Δημαρχείου, καταψύχεται στα κατακόρυφα σπήλαιά του.. Μόνον τυφλοί και μόνον τα καθεστωτικά αποπλύματα όπως αυτό του υποτελούς  ζόφου, ο δήμαρχος, δεν τους βλέπουν.. 


Μα τα ανδρείκελα δεν περιορίζονται αποκλειστικά σε αυτό.  Προσπαθούν εκ παραλλήλου και πάση θυσία να αποτρέψουν και τους υπολοίπους στην θέασή τους, γιατί προφανώς προσβάλλεται η αισθητική τους. 

 Τελούν δηλαδή υπό την παραίσθηση πως αν στήσουν ένα σκηνικό με τα καταστήματα ανοικτά όλη τη νύχτα της 28^ης Δεκέμβρη η ελκυστική λάμψη ενός βόρειου Σέλας θα φωτίσει τον νου και τις τσέπες των Ελλήνων για να εισβάλουν κατά κύματα στα μαγαζιά, στα οποία θα τους υποδεχτούν τα πρόσωπα των εξοντωμένων εμποροϋπαλλήλων, πίσω από τα θηριώδη χαμόγελα των ατομικών συμβάσεων. 

Στην πραγματικότητα δεν πρόκειται περί παραίσθησης αλλά περί συνειδητής επιλογής. Ο Ελληνικός λαός εδώ και μια τριετία βιώνει και επισήμως την απώλεια της κυριαρχίας του σε όλα τα επίπεδα. Πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά και εθνικά. 

Όσοι Έλληνες ως εκ τούτου έχουν κριθεί υγιείς και ανθεκτικοί επιβιβάστηκαν εκόντες άκοντες στο τρένο μεταγωγής τους επί των σύγχρονων Νταχάου της «ανταγωνιστικότητας», όπου εκεί τους αναμένουν οι κτηνώδεις ανθρωποφύλακες της άρχουσας τάξης που θα τους ρουφήξουν ως τα και τελευταία juel της ενέργειάς τους.. Για να τους ρίξουν μετά στους σκουπιδοφάγους του πολιτισμικού μας νεροχύτη.

Πρόκειται για την μία και μόνη πολιτική γραμμή επί της οποίας κινούνται όλοι οι καθεστωτικοί συρμοί. Μόνη εναπομείνασα ελπίδα, είναι ο εκτροχιασμός των τρένων. Και τούτο με έναν και μόνο τρόπο μπορεί πλέον να συμβεί . 

Είναι αυτός που μας άφησαν παρακαταθήκη οι πρόγονοί μας από το 1821 και το 1940 και που περιγράφεται με σαφήνεια στο ακροτελεύτιο Συνταγματικό άρθρο.