NON PASARAN

Ευγένιος Ανδρικόπουλος

Προσωπικά δεν μου είναι ακατανόητη η ανατριχιαστική πολιτική σύνθεση που σήμερα εκτίθεται ενώπιον όλων των κοινωνιών, πληγώνοντας κατά μακάβριο τρόπο πρωτίστως την ακοή των Ελλήνων.. 

Επειδή χρόνια τώρα μερικοί –λίγοι – εξ ημών διακρίναμε στα σκόρπια συρίγματα  του αόρατου – αλλά βασικού υπόπτου- δημιουργού, τον όφη που ελλόχευε στα  ευρωσυντάγματα ή τις ευρωσυνθήκες. 

Και κατά την ολογραφία, από το μέρος δυνάμεθα να συνθέσουμε το όλον. 

Θα ηχούσαν ωστόσο σε όλων το νου ως καμπάνες  συναγερμού οι υποχθόνιοι αυτοί ήχοι, αν έμπαιναν στον κόπο να τα αναγνώσουν έστω και δια μιας πρόχειρης ματιάς. Γιατί θα τους κούφαινε το άγρια επιθετικό μπάσο ενός Βάγκνερ που θα εξερχόταν από την μαύρη τρύπα τους. Της εντός τους απόλυτης ανυπαρξίας του βασικού κυττάρου, της απαραίτητης προϋπόθεσης μιας δημοκρατίας. Των κοινωνιών. 

Στο ευρωσύνταγμα για παράδειγμα αναγραφόταν τετρακόσιες εικοσιτέσσερις φορές η λέξη «αγορές» και ουδεμία η λέξη κοινωνία. Απούσης της κοινωνίας και παρούσης της αγοράς όμως, συνθλίβεται η δημοκρατία υπό την μπότα της τελευταίας. Έστω αυτή η ακρωτηριασμένη δημοκρατία που βιώναμε επί σειρά καπιταλιστικών ετών και όσο το αντίπαλο δέος της Σοβιετικής Ένωσης ήταν «υπαρκτό».. 

Εκπεσούσης αυτής και εξ’ αιτίας του ότι η φύση σιχαίνεται τα κενά, συμπληρώθηκαν τις τελευταίες δύο δεκαετίες αυτά από τις αγορές, που:

 Εκφράζονταν πολιτικά είτε από την «εκσυγχρονιστικά» καμουφλαρισμένη δεξιά, είτε από την γνήσια αντιδραστική και συντηρητική της «ανακατάληψης» των πόλεων από τους …εξαθλιωμένους εχθρούς. Τους λαθρομετανάστες. 

Η λαθραία και στυγνή εκμετάλλευση του λαού ωστόσο εισήχθηκε από το ιερατείο των Βρυξελλών δια μέσου της κερκόπορτας μιας των εξουσιών. Της νομοθετικής. Και είναι αυτή που πλέον εξαφάνισε τον παραδοσιακό τρόπο διαχωρισμού των πολιτικών παρατάξεων σε αριστερά και δεξιά, ορίζοντας νέες περιοχές στην πολιτική και οικονομική γεωμετρία. 

 Οι έποικοι και οι άποικοι. 

Οι αφέντες και οι δούλοι. 

Το πέντε έναντι του ενενήντα πέντε επί τοις εκατό. 

Μια αντιπαράθεση εξόφθαλμα άνιση που δια βοής θα μπορούσε η δεύτερη να κατακρημνίσει την πρώτη αν η τελευταία δεν είχε λάβει τα μέτρα της.

 Υπό την τρόμο της εν δυνάμει εξεγερμένης ανέχειας και με την συνδρομή διεφθαρμένων μυστών της επιστήμης και ενος τμήματος από το λούμπεν προλεταριάτο, κατέχει την απαραίτητη τεχνολογία αλλά και την κατασταλτική ισχύ, την οποία κραδαίνει ως δαμόκλειο σπάθη επί της κεφαλής των λαών για να τους καθυποτάξει.. 

Αυτή η δηλητηριώδης ουρά των αγοραίων «αγορών» είναι οι φασίστες που ανδρώνονται μέρα την ημέρα ανά την υφήλιο. 

Δια αυτής της δηλητηριώδους ουράς ανατράπηκαν άρδην παραδοσιακές πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές αξίες, για να είμαστε σε θέση να ορίσουμε μετά βεβαιότητας σήμερα πως ό,τι βιώνουμε καλείται πόλεμος και ο πόλεμος αυτός είναι ταξικός. 

Μόνο που η αφομοίωση του συγκεκριμένου ορισμού από τους λαούς, δεν γίνεται αυτομάτως δια της αρωγής ενός ηλεκτρικού διακόπτη. Απαιτείται χρόνος τον οποίο η ηγεσία των φασιστών, οι αγορές, αξιοποιούν προς όφελός τους, επιτιθέμενες προκαταβολικά κατά πάντων όσων αμφισβητούν την κυριαρχία τους. 

Στην βάση αυτής της σαθρής λογικής εξισώνεται η αντίσταση του λαού στην Χαλκιδική κατά της πολυεθνικής Ελντοράντο με την δολοφονία του Φύσσα από τα κοινωνικά απόβλητα ή με την δράση του παρακράτους στην δολοφονία των εργαζομένων επί της Μαρφίν. 

Σε αυτή την άγονη στέπα σπέρνουν μάταια τα επιχειρήματά τους όσοι αναμένουν να καρπίσουν αυτού του τύπου οι συμψηφισμοί. 

Δυο λέξεις μόνον αρκούν:

Non pasaran…