Χρυσαυγιτισμός με πολιτικά
Κατά το προσφιλές της σπορ η πρώην εξυμνήτρια του Χίτλερ φυλλάδα των εγχώριων Ναζί επιασε δίχως να βουτήξει σε μπεταντόλ το στόμα της τους πατριώτες Έλληνες της κατοχής του ΕΑΜ ΕΛΑΣ και ιδία το ΚΚΕ και τον Πλουμπίδη..Όχι πως μας κόφτει γιατί δεν είναι δική μας δουλιά η υπεράσπιση ενός κόμματος ιστορικού κι ενός επίσης ιστορικού στελέχους του.. Δική μας δουλιά όμως είναι όπου εντοπίζουμε ανακρίβειες ή ασύστολα ψεύδη να αποκαλύπτουμε τα σκοτεινά εκμαγεία που τα σμίλεψαν για να τα πλασάρουν ως ιστορικές αλήθειες.
Ειδικά δε η καθημεριννή φυλλάδα όταν ασχολείται με την ιστορία σου προκαλεί την αντιστροφή της λειτουργίας του πεπτικού σου συστήματος όποιας πολιτικής τοποθέτησης και αν είσαι.. Όταν έτσι αναφέρεται σε πολιτικά ή εθνικά εγκλήματα της αριστεράς γενικώς και του ΚΚΕ ειδικώς καλλίτερα να γεμίζει όπως ο Ρώμας την μπανιέρα της με μπεταντίν και να βουτά μέσα πριν η πλημμυρισμένη με αίμα πατριωτών γραφίδα της αποτυπώσει τις απόψεις της επί του χάρτου ή πιάσει καποιο αθώο πληκτρολόγιο και ξεράσει τον δημοσιογραφικό εμμετό της επ' αυτού.
Γιατί δεν πάει πολύς καιρός που εξυμνούσε τους εγκληματίες της Χρυσής Αυγής υπό τους εξής τίτλους.«Η ευκαιρία της Χρυσής Αυγής για τη δημοκρατία», όπου μάθαμε πως «όσοι πιστεύουμε στην δημοκρατία οφείλουμε ένα μεγάλο "ευχαριστώ" στην Χρυσή Αυγή (...)» («Καθημερινή», 16/9/2012). Ή τον άλλο αμέσως μετά την επίθεση κατά των μελών του ΚΚΕ στο Πέραμα : «σε τελευταία ανάλυση ο εθνικισμός δεν είναι ντροπή»..
Και μην πάω παραπίσω όπου στις 29 Απρίλη 1941, μόλις δυο μέρες αφότου οι ιδεολογικοί και πολιτικοί πρόγονοι της Χρυσής Αυγής, τα γερμανικά «Βάφεν Ες Ες», είχαν μπει στην Αθήνα, η «Καθημερινή» έγραφε:
«Ο αθηναϊκός λαός αντιμετωπίζει τα γεγονότα με σταθεράν πεποίθησιν ότι όλα βαίνουν προς το καλύτερον, ότι λήξαντος του πολέμου, διά την Ελλάδα τουλάχιστον, ανοίγεται η περίοδος της ειρήνης και της εντός των πλαισίων της ειρήνης αυτής παραγωγικής δραστηριότητος. Η θέλησις των Ελλήνων, όπως εντός του ειρηνικού πλαισίου, το οποίο εξασφαλίζει εις αυτούς ο τερματισμός του πολέμου, αναπτύξουν όλας των τας ικανότητας και όλας των τας πρωτοβουλίας, θα δώση ασφαλώς αφορμήν διά να εκδηλωθούν όλαι εκείναι αι κεκρυμμέναι αρεταί της φυλής μας, αι οποίαι είτε εξ αδιαφορίας, είτε εξ αισθημάτων ηλαττωμένης αλληλεγγύης δεν είχον ανέλθει εις την επιφάνειαν τους τελευταίους καιρούς. Αι γερμανικαί αρχαί εμφορούμεναι από τας φιλικωτέρας των διαθέσεων απέναντι του ελληνικού πληθυσμού, τας αρετάς και τα προτερήματα του οποίου δεν ήργησαν να γνωρίσουν, θα τον συντρέξουν - περί τούτου δεν υπάρχει αμφιβολία - εις πάσαν θετικήν και οικοδομητικήν του προσπάθειαν».
Αυτά έγραφε τότε. Σε μια περίοδο, δηλαδή, που ο «χρυσαυγιτισμός» δεν είχε ανάγκη, όπως σήμερα, να κυκλοφορεί... με πολιτικά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου