Άλλη μεγάλη ανοησία οι επαναλαμβανόμενες πανταχόθεν μπαρούφες περί της ανεξάρτητης δικαιοσύνης. Φυσικά, στην υπόθεση των εγχώριων Νεοναζί αξίζουν πολλά συγχαρητήρια
στους δικαστικούς λειτουργούς για τον μέχρι τώρα χειρισμό του θέματος
από μέρους τους διεκπεραιώνοντας σε νυχθημερόν εργασία τόσο μεγάλο και
σπουδαίο ανακριτικό όγκο. Προφανώς και η κοινωνία τους οφείλει
ευχαριστίες και σεβασμό για την προσφορά τους στα πλαίσια του ταξικού
συστήματος. Εδώ είναι το κουμπί της Αλέξαινας, η ουσία του ζητήματος. Στον καπιταλισμό, όπως και σε κάθε άλλη κοινωνική δομή, η δικαιοσύνη είναι ταξικό μέγεθος.
Αλλιώς δικάζει ένας που είναι νηστικός τρεις μέρες, αλλιώς ο άλλος, που
τρέφεται αναγκαστικά μια φορά την μέρα με ρύζι ή πατάτες και εντελώς
διαφορετικά κάποιος, που τρώει όποτε γουστάρει συναγρίδες ή χαβιάρι!
Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, που ο καπιταλισμός είναι πια του κόσμου
μονάρχης, δίχως ταξικό γεωπολιτικό αντίπαλο, τώρα, που αυτή ακριβώς η
έλλειψη τον αναγκάζουν να τρώει τις σάρκες του...
Σ’ όλη την καπιταλιστική γη η δικαιοσύνη είναι για να
δικαιολογεί, να αθωώνει, να ορίζει ως, τάχα, αντικειμενικά θέσφατα
πράξεις και δη παρανομίες των δυο εταίρων της στο ταξικό παιχνίδι, της
νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας. Σικέ: Η μια νομοθετεί
συμφέροντα καπιταλιστών, η άλλη εκτελεί όπως ορίζουν τα αφεντικά και
έρχεται η δικαιοσύνη και όχι μόνο αθωώνει αμφότερες, αλλά και κουνάει το
δάχτυλο στον λαό, τον απειλεί με τιμωρία, αν δεν κάθεται φρόνιμα. Τώρα, μήπως καταλάβατε γιατί κάθε επανάσταση πρεσβεύει και εφαρμόζει άτεγκτα την ενότητα των τριών εξουσιών
υπό την δική της ταξική μπαγκέτα; Μέχρι να αρχίσουν πάλι οι παραβιάσεις
και άλλες παρενέργειες και να τεθεί από την ίδια την κοινωνική εξέλιξη
το αίτημα διάκρισης των εξουσιών, να υλοποιηθεί από μια καινούρια
επανάσταση, να συμβούν νέες παρατυπίες και σε αυτήν την κοινωνική δομή
και να δρομολογηθούν νέες εξεγέρσεις. Κύκλους σπειροειδείς κάνουν η ζωή, η κοινωνία, το σύμπαν!
Ανώνυμος Έλλην
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου