Δευτέρα 12 Αυγούστου 2013

ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΑΖΗΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΘΩΣΠΡΕΠΙΣΜΟ ΑΣ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ


Ευγένιος Ανδρικόπουλος 

Συχνά πυκνά είτε δια των σχολίων εδώ, ή την εφημερίδα που εργάζομαι, αλλά είτε και δια ζώσης μου επισημαίνουν πως είμαι ιδιαίτερα επιθετικός και οξύς στην κριτική μου. Αφού συμπληρώσω με τον προσδιορισμό «πολιτική» την κριτική που ασκώ, θα συμφωνήσω με τους σχολιογράφους επειδή : 

Ουδείς μπορεί να εκτραπεί ορισμένων θεμελιωδών φυσικών κανόνων η πλειοψηφία όμως των οποίων προσδιορίζει  κατά τους θεωρητικούς του καπιταλισμού (κι ας μη το ομολογούν ευθέως) και τις κοινωνικές σχέσεις του συστήματος που δια των όπλων έχουν επιβάλλει.. Με τον σοσιαλισμό να αντιπαρατάσσει-ματαίως εξ όσων δια της πολιτικής αλλά και της κοινωνικής συμπεριφοράς των λαών αποδεικνύεται- την λογική προκειμένου να τους υπερβεί για να αποδείξει την υπεροχή του ανθρώπου.. Και εξηγούμαι. 


Ένας εκ των βασικών φυσικών κανόνων είναι ο σε όλους γνωστός «της αντίδρασης που προκαλεί η δράση».Θεμελιωτής του όπως επίσης καλά θα γνωρίζετε αφού επισκέπτεστε και διαβάζετε τον συγκεκριμένο ιστότοπο, ο Νεύτων. 

Ουδείς έτσι γεννιέται κακοποιός αν οι συνθήκες εντός των οποίων υποχρεώθηκε να διαβιεί δεν τον εξαναγκάσουν, ή αν τόσο η οικογενειακή όσο και η κοινωνική γαλούχηση στην οποία εκτέθηκε ως τα δώδεκά του χρόνια, δεν τον προετοίμασε ως τέτοιο. (αφήστε τους συστημικούς ψυχολόγους να επιμερίζουν ως και το επί μέρους προκειμένου ν’ αποδείξουν το αντίθετο, για να δικαιώσουν ως φυσική ή ελέω θεού την επικράτηση των καπιταλιστικών καθεστώτων..) 

Εδώ και δυο δεκαετίες και όχι αποκλειστικά την τελευταία τριετία βιώνουμε άπαντες την πολύμορφη βία μιας πολιτικής συμμορίας, που διαμορφώθηκε κατά τον τρόπο αυτό από την υποταγή της στην άρχουσα τάξη και που έναντί της  οι επιλογές του λαού είναι δύο. 

Η πρώτη παραπέμπει στην παθητική αποδοχή της ώσπου στο τέλος το θύμα, εκ της φυσικής του αδυναμίας να αντισταθεί, υποτάσσεται -κατά το σύνδρομο της Στοκχόλμης, ή του λάθους από τον Σαμαράκη-, ψυχή τε και σώματι στον δήμιο. 
Η δεύτερη είναι αυτή που έχει ο Συνταγματικός μας νομοθέτης προνοήσει και εντάξει ως ακροτελεύτιο άρθρο στον υπέρτατο νόμο του κράτους. Αντιγράφω τις δυο τελευταίες του παραγράφους ως έχουν: 

3) Ο καθ’ οιονδήποτε τρόπο σφετερισμός της λαϊκής κυριαρχίας και των εκ ταύτης απορρεουσών εξουσιών διώκεται άμα τη αποκαταστάσει της νομίμου εξουσίας, αφ’ ής άρχεται και η παραγραφή του εγκλήματος.. 
4)Η τήρησις του Συντάγματος επαφίεται εις τον πατριωτισμό των Ελλήνων δικαιουμένων και υποχρεουμένων εις την δια παντός μέσου αντίστασιν κατά οιουδήποτε επιχειρούντος την βιαίαν κατάλυσιν αυτού. 

Προσέξατε; Δεν δικαιούται απλώς.. Υποχρεούται να αντισταθεί παντί τρόπω.. Ποιος νομιμοποιείται να το πράξει; Όλοι όσοι έχουν πληγεί από την βίαιη οικονομική πολιτική και κοινωνική επίθεση που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση των δωσιλόγων κατά της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού. 

Ποιοι θα ταχθούν απέναντί τους για να επιβεβαιώσουν τις περί εμφυλίων τρομοκρατικές μαντείες των σύγχρονων καθεστωτικών Καλχών; Οι ένστολοι (όχι όλοι) πραιτοριανοί των πολιτικών εκπροσώπων του διεθνούς τοκογλυφικού ιερατείου, οι μισθοφόροι της εργατικής αριστοκρατίας των χρηματοπιστωτικών οίκων ανοχής και των διεθνών και ντόπιων μονοπωλίων, καθώς και οι μεγαλοτσιφλικάδες με τους μπιστικούς τους. Δηλαδή το 5% του πληθυσμού. Εμ, τότε αυτό δεν καταγράφεται ως εμφύλιος αλλά ως νόμιμη άμυνα έναντι των κατά συρροή και εξακολούθηση δραστών μιας στυγερής γενοκτονίας. 

Θα πρόκειται περί της φυσικής αντίδρασης που προκαλεί η καθεστωτική δράση ή αλλιώς για τη βία απέναντι στην βία της εξουσίας. Σέρνουν στην δηλητηριώδη ουρά τους την βία της φτώχειας και των αυτοκτονιών αυτοί, φωτιά και τσεκούρι οφείλει κατά το Σύνταγμα να σπείρει ο λαός στο διάβα τους. Γιατί όστις μεσούσης της παντοδυναμίας του καπιταλιστικού πρωτογονισμού αντιπαρατάσσει την σοσιαλιστική ηθική,  είναι καταδικασμένος σε πολιτικό ναυάγιο.

Κατόπιν αυτών θα αντιληφθήκατε θαρρώ πως η ένταση της πολιτικής μου κριτικής είναι ευθέως ανάλογη της έντασης των επιθέσεων που έχουμε άπαντες υποστεί. 

Όποιος επομένως αναζητά πολιτικό καθωσπρεπισμό με light style ευφυολογήματα από απογευματινό tee σε σαλόνια του Ψυχικού ή του Κολωνακίου, που χρήζουν παγοθραυστικού για να λιώσουν και να τα νιώσεις, ας ανοίξει την τηλεόρασή του για να κλείσει δια παντός τα μάτια του..

Δεν υπάρχουν σχόλια: