Προτάσεις κάνουμε αλλά τις απορρίπτετε μετά πολλών επαίνων!!
Εμείς δεν θέλουμε την κατάργηση των εργοστασίων.. Θέλουμε τους ιδιοκτήτες τους μισθωτούς εργαζομένους..
Εντάξει διασκεδάσαμε με την Χρυσή Αυγή αλλά ως εδώ: Γιατί βιώνουμε ιστορικές στιγμές και αν υπάρξουν Έλληνες μετά από εμάς θα μας οικτίρουν σε αυτό τον βαθμό ώστε θα χρησιμοποιούν τους τάφους μας για να αποπατούν. Το γιατί είναι γνωστό.
Σήμερα ψηφίζεται από την Ολομέλεια της Βουλής το πολυνομοσχέδιο - καρμανιόλα με το οποίο κλιμακώνεται η αντιλαϊκή επίθεση με διατάξεις που μεταξύ άλλων καταργούν τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, καθιερώνουν κατώτατο μισθό πείνας, απολύονται δημόσιοι υπάλληλοι, πετσοκόβονται κοινωνικές δαπάνες του ΕΟΠΥΥ και εξαπολύεται νέα φοροεπιδρομή στα λαϊκά στρώματα.
Ας ξεκινήσουμε έτσι από την πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ την κ. Αλέκα Παπαρήγα της οποίας ο λόγος χθες ήταν μεστός, συγκεκριμένος κι έσκασε στην αίθουσα σαν δυναμίτης. Έπρεπε να απαλλαγεί καθώς φαίνεται των ευθυνών της από τη θέση της ΓΓ του ΚΚΕ ώστε να απελευθερωθεί δημιουργικά ο λόγος της.. Σας προτείνω να τον διαβάσετε..
Συγκεκριμένα σημείωσε:
«Παρακολουθώντας τουλάχιστον το 90% των ομιλιών - όχι βέβαια μέσα απ' την αίθουσα - άκουσα πάρα πολλές φορές ιδιαίτερα τους κυβερνητικούς βουλευτές να λένε, επιτέλους κάντε και καμιά πρόταση και όχι μόνο αντιπολίτευση. Τι νόημα έχει να κάνουμε πρόταση; Καταρχήν οι δικές μας οι προτάσεις είναι βέβαιο ότι θα απορριφθούν πανηγυρικά.
Και το έχουμε δοκιμάσει, έχουμε φέρει σχέδια νόμου, έχουμε καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις κατά την αναλυτική συζήτηση νομοσχεδίων, καμία δεν έχετε υιοθετήσει και ορισμένες - θα πω παρακάτω - που έχετε, δεν λέω υιοθετήσει, τις έχετε προβάλλει κι εσείς ή ενδεχομένως πήρατε ιδέες κι από εμάς, πήρατε το κέλυφος. Ο τίτλος και το περιεχόμενο είναι ριζικά διαφορετικό. Μ' αυτή την έννοια, επιτρέψτε μου να μιλήσω κάπως γενικότερα αλλά σε πολύ συγκεκριμένα ζητήματα.
 |
Παρακολουθώντας και χτες τις ομιλίες για την περίπτωση της "λίστας Λαγκάρντ" και σήμερα, τουλάχιστον κατέληξα στο συμπέρασμα ότι όσο περνάει ο καιρός, η αντιπαράθεση που γίνεται σήμερα με επίκεντρο δύο πόλους, αυτή είναι η αλήθεια, πόλος κυβερνητικός - πόλος ΣΥΡΙΖΑ, φτάνει στο σημείο σχεδόν, αν δεν το έχει πιάσει και το 100% μιας κάλπικης αντιπαράθεσης και δεν το λέω με ηθικούς όρους. Ηθικίστικα.
Μιλάμε για μια κάλπικη αντιπαράθεση, που πριν απ' όλα εδραιώνεται στο πεδίο της οικονομίας. Τώρα, όταν μιλάμε για κοινωνικές ανάγκες και στα ζητήματα της πολιτικής, εκεί λίγο συσκοτίζεται αλλά στο πεδίο της οικονομίας είναι κάλπικη και είναι επικίνδυνη για τον εξής λόγο: Χειραγωγεί, αποπροσανατολίζει, αποβλακώνει. Βεβαίως, δεν λέμε ότι έτσι θα γίνουν τα πράγματα 100%, γιατί άλλωστε και στη Βουλή αλλά κυρίως μέσα στο λαό ευτυχώς δεν είστε μόνοι σας οι δύο πόλοι.
Πού συγκεκριμένα είναι κάλπικη η αντιπαράθεση; Μνημόνιο και τρόικα. Στο success story και στην ηθικοποίηση της πολιτικής αντιπαράθεσης. Οχι ότι δεν υπάρχουν ζητήματα ηθικής, αλλά όταν ηθικολογούμε, σκεπάζοντας ζητήματα ουσίας στην πολιτική τότε και αυτό είναι 100% κάλπικο.
Και βεβαίως καταλαβαίνουμε, επαναλαμβάνεται αυτό που ζούσαμε χρόνια τώρα με την αντιπαράθεση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, όταν είχαμε το σύστημα της δικομματικής εναλλαγής. Μόνο που τώρα είναι διπολικό το σύστημα. Που σημαίνει ότι όλη η αντιπαράθεση γίνεται για την εναλλαγή κομμάτων στη διακυβέρνηση και όχι για την αλλαγή, πολύ περισσότερο ανατροπή της πολιτικής που δεν μπορεί να γίνει χωρίς ανατροπή της τάξης που βρίσκεται στην εξουσία.
Και μ' αυτή την ευκαιρία, θέλω να πω το εξής πράγμα προς την κυβέρνηση και ιδιαίτερα προς τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, αλλά κυρίως στη ΝΔ και προσωπικά στον κ. Σαμαρά. Τα κόμματά μας, είμαστε πολιτικοί, ταξικοί αντίπαλοι και εχθροί, δεν το συζητάμε. Εμείς όμως δεν σας αντιμετωπίζουμε σαν ένα κόμμα ή σαν ένα πολιτικό αρχηγό που είναι κρυμμένος κάτω απ' τα φουστάνια της Μέρκελ ή τα παντελόνια, γιατί δεν την έχω δει και ποτέ με φουστάνι.
Δεν σας λέμε προδότες, υποτελείς, φοβισμένους κ.λπ. κ.λπ. Δεν σας λέμε όλους προσωπικά διαπλεκόμενους με τα α' ή τα β' συμφέροντα, σας αντιμετωπίζουμε σαν κόμμα που υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου ανεξαρτήτως προσωπικής ωφέλειας, μπορεί και μερικοί να έχουν και προσωπικό κόστος σ' αυτή την υπηρέτηση, δεν μας ενδιαφέρει όμως αυτό. Σας αντιμετωπίζουμε σαν ένα κόμμα που ενδιαφέρεστε να στηρίξετε την καπιταλιστική ανάπτυξη, για μια διέξοδο απ' την κρίση σε βάρος του λαού υπέρ της καπιταλιστικής κερδοφορίας.
Απαντήστε ταξικά - πολιτικά στο ΚΚΕ
Και σας ζητάμε να μας αντιμετωπίζετε έτσι, με επίθεση, με πολεμική, τη χειρότερη πολεμική αλλά σαν ένα κόμμα που βρισκόμαστε ταξικά και πολιτικά σε έναν αντίποδα. Εμείς σας κάνουμε κριτική απ' τη σκοπιά της αντίληψης που έχουμε για τον καπιταλισμό, για την καπιταλιστική διαχείριση, για το σοσιαλισμό κ.λπ. Εσείς από άλλη σκοπιά.
Π.χ. ε, βάλτε ένα τέρμα σ' αυτή την προπαγάνδα που λέει ότι το ΚΚΕ ένα πράγμα το ενδιαφέρει να κλείσουν τα εργοστάσια. Κάνετε πολύ μεγάλο λάθος. Πονάμε πολύ περισσότερο από εσάς όταν κλείνουν τα εργοστάσια. Οχι μόνο για ανθρωπιστικούς λόγους, γιατί πετιούνται οι εργάτες στην παρατεταμένη ή και μόνιμη ανεργία. Οχι γι' αυτό μόνο, και γι' αυτό, γιατί εν πάση περιπτώσει έχουμε κι εμείς το δικό μας ταξικό ουμανισμό. Αλλά εν πάση περιπτώσει, εμείς θέλουμε να καταργήσουμε τις καπιταλιστικές σχέσεις ιδιοκτησίας, αν θέλετε οι ιδιοκτήτες καπιταλιστές να γίνουν μισθωτοί, εργαζόμενοι. Αυτό θέλουμε. Δεν θέλουμε καθόλου να κλείνουν τα εργοστάσια.
Η καπιταλιστική ανάπτυξη και η καπιταλιστική κρίση κλείνουν τα εργοστάσια. Οι ανταγωνισμοί ανάμεσα στις καπιταλιστικές επιχειρήσεις. Αυτό το λέω γιατί θέλουμε να πούμε ορισμένα πράγματα και δεν χρειάζεται οι απαντήσεις να είναι σε ένα επίπεδο κάλπικο. Πολεμήστε μας όσο θέλετε, αλίμονο, αν δεν μας πολεμάγατε, θα ψαχνόμασταν. Γι' αυτό λέμε για κάλπικη αντιπαράθεση κι απ' την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν υπάρχουν μέσοι δρόμοι, μεσοβέζικες λύσεις
Η καπιταλιστική ανάπτυξη έχει συνέχεια την κρίση όπως η καπιταλιστική ειρήνη έχει συνέχεια τον καπιταλιστικό πόλεμο. Και για να ξεκαθαρίσουμε. Ποια συζήτηση έγινε εδώ; Αλλος λέει - η κυβέρνηση - να έρθουν οι επενδύσεις, να προσελκύσουμε επενδύσεις και βεβαίως γι' αυτό παίρνονται και τα μέτρα εναντίον του λαού, γιατί ένας παράγοντας για τις επενδύσεις είναι τα αντεργατικά μέτρα, ένας παράγοντας, δεν αρκεί αυτός, αλλά είναι ένας παράγοντας. Αλλος λέει το σχέδιο Μάρσαλ, το New Deal κ.λπ. κ.λπ.
Κοιτάξτε να δείτε, εδώ τώρα είμαστε στην εποχή του Φρ. Ρούζβελτ, εκεί βρισκόμαστε. Και βάζω το εξής ερώτημα, γιατί είναι πάρα πολύ σοβαρό αυτό το θέμα, το θέτει το ΚΚΕ επανειλημμένα. Το New Deal είναι που έσωσε την αμερικάνικη οικονομία και έφερε τη μεταπολεμική βελτίωση της ζωής του αμερικάνικου λαού; Γιατί έγινε. Με ταξικό πρόσημο βεβαίως, αλλά έγινε. Τότε γιατί έγινε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος; Αν αρκούσε να χτυπήσουμε τη φοροδιαφυγή, εκείνο, το άλλο, την κακοδιαχείριση, τη διαπλοκή, γιατί χρειάστηκε να γίνει ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος;
Αμ, ούτε το New Deal έφτανε. Το ίδιο έγινε και με τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Κι ούτε ο πόλεμος είναι η πρώτη επιλογή, είναι η τελευταία επιλογή όταν δεν μπορούν να αναχαιτίσουν την καπιταλιστική κρίση. Κανένας δεν είναι φιλοπόλεμος ως πρώτο βήμα. Επομένως, τα πράγματα είναι πάρα πολύ σοβαρά, δεν μπορεί να υπάρχει εναλλακτική πολιτική πρόταση δίχως να είναι ριζική και δεύτερον δεν μπορεί να υπάρχει εναλλακτική πρόταση ούτε μεσοβέζικη, δεν υπάρχουν μέσοι δρόμοι, χωρίς να ξεκαθαρίζεις τι θα κάνεις στην περίπτωση που αυτή η ευρωπαϊκή και παγκόσμια κρίση δεν μπορεί να λυθεί έξω απ' τον πόλεμο. Οι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι ήταν συνέχεια της κρίσης. Και καθόμαστε τώρα και συζητάμε τι έγινε το 1929, τι έγινε το 1931, πώς έλυσε η μία αστική κυβέρνηση... μα, τώρα παίζουμε;
Δύο παγκόσμιοι πόλεμοι ήταν η διέξοδος απ' την κρίση. Και μια σειρά τοπικοί πόλεμοι σχετίζονται μ' αυτό ή εν πάση περιπτώσει μπορεί να είναι και προετοιμασία και μιλάμε όχι για έναν τοπικό πόλεμο ακόμα, γενικός είναι ο πόλεμος που γίνεται όχι παγκόσμια αλλά που γίνεται ανάμεσα στις ηγετικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Ποια θέση θα κρατήσει η Ελλάδα;
Η όποια ελληνική κυβέρνηση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου