Η εκδίκηση είναι ένα φαγητό που τρώγεται πάντα κρύο.. 

 Ειδικά σε αυτές τις περιπτώσεις γίνομαι πάρα πολύ κακός.. Με αφορμή την υπόθεση Εντουαρντ Σνόουντεν, του Αμερικανού πράκτορα που αποκάλυψε την εν ονόματι prism αφορούσα στο διαδίκτυο υπόθεση παρακολούθησης εκατομμυρίων χρηστών δια μέσου των γνωστών servers , θυμήθηκα τις επιθέσεις που έχω δεχτεί για την πεισματική άρνησή μου να γραφτώ πλην της coogle εξ υποχρέωσης σε όποια άλλη εταιρία κοινωνικής δικτύωσης. (επί τη ευκαιρία να ενημερώσω τον Θόδωρο τον Κατσανέβα αλλά και άλλους πολλούς γνωστούς και μη εξαιρετέους πως μου περιποιούν τιμή να με θέλουν μεταξύ των φίλων τους, αλλά δεδομένων των συνθηκών τους φίλους μου θέλω να τους βλέπω δια ζώσης..) Και τι δεν μου έχουν γράψει.. Πως εγώ ο οπισθοδρομικός έχω διαγράψει το facebook και το twiter.. Ότι βλέπω παντού πράκτορες και προβοκάτορες.. Ότι η κοινωνία θα με διαγράψει αφού είμαι ηλεκτρονικά αναλφάβητος. Ότι εμφανίζω φοβική συμπεριφορά έναντι του διαδικτύου. Ότι έχω κάτσει στην γωνία ως πεισμωμένος υπερήλικας (ούτε το ένα στοιχείο διαθέτω ούτε το άλλο) και ζω στον δικό μου πλανήτη… Να μην συνεχίσω γιατί θυμώνω.. Τώρα που κινδυνεύουν τρεις υπερδυνάμεις να εμπλακούν σε διπλωματικό πόλεμο εξ αιτίας αυτής ακριβώς της διαδικτυακής παρακολούθησης τι έχει να πει ο εσμός των ηλιθίων του σύγχρονου πρωτογονισμού των αυτιστικών που με έλουζε με την άγνοια ή τον υπεροπτικό εφησυχασμό του; Άκρα του τάφου σιωπή.. Γιατί η εκδίκηση είναι ένα φαγητό που τρώγεται πάντα κρύο.. 

Κλύδωνας