Chris Eckman: Δεν είστε μόνοι..

 

 

H έννοια του δικαίου, πολιτικά και οικονομικά, έχει καταρρεύσει παντού

 

 

Συνέντευξη στην Αυγή και στον Μαντζάνα Θάνο

Το ανδρικό ήμισυ του ηγετικού διδύμου -το οποίο συμπληρώνεται από την Carla Torgerson- των Walkabouts πραγματοπoίησε μια μικρή περιοδεία στη χώρα μας. Πιο συγκεκριμένα, έπαιξε με τη συνοδεία μόνον ενός άλλου μουσικού στην ηλεκτρική κιθάρα τραγούδια τόσο του γκρουπ όσο και από την προσωπική του καριέρα στη Θεσσαλονίκη, την Καρδίτσα και σήμερα στην Αθήνα στο "Faust". 


Με αυτή την αφορμή ο ξεχωριστός Αμερικανός τραγουδοποιός και ερμηνευτής Chris Eckman, μίλησε στην "Αυγή" αποκαλύπτοντας το πόσο όχι μόνον αγαπά αλλά και γνωρίζει την Ελλάδα μα και την εξαιρετικά διαυγή (ειδικά για κάποιον από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού...) πολιτική σκέψη του για τη διεθνή οικονομική κρίση και όχι μόνο.

Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα

* Οι Walkabouts εξακολουθούν να είναι πραγματικά ενεργοί ή έχουν καταλήξει μια μπάντα που συνοδεύει περιστασιακά εσάς και την Carla Torgerson;
Φυσικά και είμαστε ενεργοί, κυκλοφορήσαμε ένα στούντιο και ένα ζωντανά ηχογραφημένο album μέσα στα δύο τελευταία χρόνια και κάναμε δύο ευρωπαϊκές περιοδείες το 2012. Προφανώς και δεν παίζουμε μαζί τόσο συχνά όσο το κάναμε στις δεκαετίες του '80 και του '90, αλλά έχουμε δεσμευτεί ότι θα κάνουμε περισσότερα μαζί στο μέλλον αν υπάρξουν νέα τραγούδια που να δείχνουν «τραγούδια των Walkabouts».

* Και τι συμβαίνει με το ντουέτο Chris & Carla και γενικότερα με εσάς τους δύο να δουλεύετε μαζί; Σίγουρα πάντως έχει περάσει αρκετός καιρός από τον τελευταίο δίσκο σας...
Τα πάντα είναι πιθανά, για εμένα πάντοτε εξαρτάται από τα ίδια τα τραγούδια. Τα τραγούδια καθορίζουν το ποιοι μουσικοί θα τα ηχογραφήσουν, συχνά ακόμα και το πώς θα γίνει αυτό.

* Πού διαμένετε, τουλάχιστον για το μεγαλύτερο διάστημα του χρόνου, αυτό τον καιρό; Σας αρέσει η Ευρώπη όσο και παλαιότερα και εξακολουθείτε να περνάτε τόσο χρόνο εκεί όσο και τότε;
Τα τελευταία έντεκα χρόνια κατοικώ μόνιμα στη Σλοβενία. Μου αρέσει ακόμα το ίδιο και είναι το μέρος που πλέον αποκαλώ «ο τόπος μου».

* Επί πάρα πολλά χρόνια οι Walkabouts είναι ένα από τα πιο δημοφιλή συγκροτήματα του ελληνικού «εναλλακτικού» κοινού. Κάποιος θα μπορούσε ακόμα και να πει ότι είστε μια από τις πλέον αγαπημένες αμερικανικές μπάντες στην Ελλάδα. Γιατί πιστεύετε ότι συμβαίνει αυτό, ποια εξήγηση του δίνετε προσωπικά;
Αυτό πάντα ήταν μυστήριο για εμένα, έχω μερικές θεωρίες αλλά όλες δείχνουν ανολοκλήρωτες. Τα μυστήρια δεν μπορούν να εξηγηθούν πλήρως! (γέλια) Μιλώντας σοβαρά όμως, νομίζω ότι ο κυριότερος λόγος είναι ότι οι Έλληνες εκτιμούν πολύ την ειλικρινή έκφραση και οι Walkabouts είναι ένα αρκετά ειλικρινές και τίμιο γκρουπ. Αφηγούμαστε ανθρώπινες ιστορίες και τραγουδάμε σαν αληθινοί άνθρωποι και όχι ως κάποια ρομπότ με τέλειες «οπερετικές» φωνές.

* Ποια είναι η θέση σας για την οικονομική κρίση, που ξεκίνησε με τη χρεωκοπία της τράπεζας Lehman Brothers το 2008 στις ΗΠΑ και σύντομα εξελίχθηκε σε φαινόμενο διαθνούς κλίμακας; Πιστεύετε ότι η χώρα σας ή έστω συγκεκριμένες πολιτικές/πολιτικοί της έχουν ιδιαίτερο μερίδιο ευθύνης για όλο αυτό το επώδυνο χάος;
Δεν πιστεύω ότι υπεύθυνοι είναι μόνον οι πολιτικοί ούτε μία και μόνη χώρα, όποια και αν είναι αυτή. Η απληστία και η καταστροφή των αξιών που επιφέρει ο καταναλωτισμός είναι διεθνή φαινόμενα. Υπάρχει πάρα πολλή ευθύνη, αρκετή για να κατανεμηθεί σε πάρα πολλούς και πολλά.

* Αναμφίβολα γνωρίζετε ότι η Ελλάδα είναι πιθανότατα το πλέον αδύναμο θύμα αυτής της κρίσης. Πώς αισθάνεστε λοιπόν για τα βάσανα που ο λαός της περνάει για περισσότερα από τρία χρόνια και τον αγώνα απλώς για την επιβίωση τους που οι Ελληνες πρέπει να συνεχίσουν να δίνουν για πιθανόν ακόμα περισσότερα;
Είναι μια τραγική κατάσταση. Οι οικονομικά ισχυροί, οι δυνατοί του πλούτου, πάτησαν το κουμπί της ύφεσης, αλλά ο βαθύτερος και χειρότερος αντίκτυπος είναι στα πλέον ευάλωτα τμήματα του κόσμου. Διεθνώς οι ελίτ έγιναν ακόμα πιο πλούσιες κατά τη διάρκεια της κρίσης και εμείς οι υπόλοιποι κυριολεκτικά απογυμνωθήκαμε και τώρα στέκουμε ολόγυμνοι. Η Ελλάδα σίγουρα σήκωσε το μεγαλύτερο φορτίο αυτής της περιόδου, αλλά δεν είστε μόνοι. Οι έννοιες του οικονομικά και πολιτικά δίκαιου έχουν καταρρεύσει παντού, όλοι μας θα υφιστάμεθα τις συνέπειες αυτών των χρόνων για το υπόλοιπο της ζωής μας.

* Σας ενδιαφέρει το πολιτικό στοιχείο στη μουσική ή είστε απλά ένας τραγουδοποιός που αφηγείται -φανταστικές ή μη- ιστορίες, δικές του ή άλλων ανθρώπων;
Πιστεύω ότι όλες οι ιστορίες που τις νιώθεις βαθιά έχουν ένα πολιτικό στοιχείο. Τελικά είναι μάλλον αδύνατο να διαχωρίσεις το προσωπικό και το πολιτικό στοιχείο, αυτοί οι δύο δρόμοι πάντα καταλήγουν να διασταυρώνονται.

* Πώς προέκυψε αυτή η περιοδεία στην Ελλάδα; Και γιατί την κάνατε σχεδόν σόλο και όχι με κάποιο συνοδευτικό σχήμα;
Μου πρότειναν να την κάνω έτσι και εκτίμησα την πρόταση. Σπάνια έχω παίξει με αυτό τον τρόπο στην Ελλάδα και έτσι ήταν μια ευκαιρία να δείξω και μιαν άλλη πλευρά της μουσικής μου.

* Σας αρέσει αλήθεια να παίζετε σε τόσο μικρούς χώρους όσο εκείνοι αυτής της περιοδείας; Τι βρίσκετε πιο ενδιαφέρον σε αυτούς; Η οικειότητα με το ακροατήριο, που αναγκαία προκύπτει, είναι σημαντική για εσάς;
Λατρεύω τις συναυλίες στις οποίες αυτοί που βρίσκονται στη σκηνή και το ακροατήριο στην ουσία κάνουν μια συζήτηση. Όχι κυριολεκτικά φυσικά, δεν μιλούν οι μεν με τους δε, αλλά με την έννοια ότι η μουσική και η ενέργειά της πηγαινοέρχονται συνεχώς μεταξύ τους... Όταν αυτη η διαδικασία πραγματικά λειτουργεί, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι μαγικό!

* Και τι ετοιμάζετε για το μέλλον;
Στις αρχές Ιουνίου θα κυκλοφορήσει το album «Troubles» των Dirtmusic, του γκρουπ που έχουμε σχηματίσει με τον Hugo Race. Το ηχογραφήσαμε στο Μπαμακό του Μάλι πέρσι τον Σεπτέμβριο και θα κυκλοφορήσει από ένα νέο label που ίδρυσα σε συνεργασία με την ευρωπαϊκή εταιρεία μας, την Glitterhouse. Το label αυτό ονομάζεται Glitterbeat και θα φιλοξενεί κυρίως αφρικανική μουσική.
Άλλη μια πολύ ενδιαφέρουσα κατεύθυνση, λοιπόν, από έναν μουσικό που όσο μεγαλώνει δείχνει να αποκτά όλο και περισσότερο αντί να χάνει αυτό το χαρακτηριστικό...