Αντιστάσεως μη ούσης έριξαν τις μάσκες προκλητικά
Μοιράζει λεφτά αφειδώς στο κεφάλαιο στερώντας πόρους ζωής από τον λαό..
«Υπομονή και νηφαλιότητα» συνέστησε στον ελληνικό λαό ο υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας, για να υπομείνει το μαρτύριο της λιτότητας, η οποία, ούτως ή άλλως, αποτελεί μοναδική λύση και μονόδρομο...
Μιλώντας χτες στο καθιερωμένο συνέδριο του οικονομικού περιοδικού «Economist», επανέλαβε και πάλι τη γνωστή εκβιαστική άποψη περί μονοδρόμων, υποστηρίζοντας ότι «όταν οι αγορές είναι κλειστές και δεν μπορείς να δανειστείς, όταν δεν υπάρχει άλλη χώρα εκτός Ευρωζώνης να σε δανείσει, τότε διαπραγματεύεσαι τους όρους της διάσωσής σου με τον καλύτερο τρόπο που μπορείς».
Από τη στιγμή που η μόνη λύση κατά τη συγκυβέρνηση, είναι η διαπραγμάτευση με τα ιμπεριαλιστικά κέντρα των όρων σφαγής του ελληνικού λαού, η διαδικασία αυτή θα πρέπει να συνεχιστεί μέχρι τέλους.
Για το συγκεκριμένο θέμα, ο υπουργός Οικονομικών υποστήριξε, ότι «...μέχρι τώρα έχουν υλοποιηθεί τα 2/3 της απαιτούμενης δημοσιονομικής προσαρμογής για την περίοδο 2010-2016 και τα 3/4 της απαιτούμενης προσαρμογής στην ανταγωνιστικότητα. Η εναπομείνασα προσαρμογή είναι δύσκολη αλλά όχι ανέφικτη. Υπάρχει φως δηλαδή στην άκρη του τούνελ, απαιτείται υπομονή και νηφαλιότητα». Πρόσθεσε επίσης, ότι «...ο μείζον στόχος σήμερα είναι να αποκτήσουμε πρωτογενές πλεόνασμα στον προϋπολογισμό από φέτος, ώστε να ζητήσουμε την εφαρμογή της ρήτρας για δραστική μείωση του δημόσιου χρέους».
Στην προκειμένη περίπτωση επιχείρησε να παραπλανήσει τον ελληνικό λαό, σε ό,τι αφορά τη «δύσκολη εναπομείνασα προσαρμογή» που απαιτείται. Γιατί από τη θέση που βρίσκεται, είναι σε θέση να γνωρίζει καλύτερα από όλους, ότι η επίτευξη υψηλών δημοσιονομικών πλεονασμάτων, για πολλά πολλά χρόνια, απαιτεί την περαιτέρω σκλήρυνση των πολιτικών λιτότητας, η οποία θα οδηγήσει σε νέα δεινά τους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα.
Οσο για «φως στην άκρη του τούνελ», παραποιεί σκόπιμα την πραγματικότητα, καθώς επιδίωξή τους είναι, η κατάσταση φτώχειας και εξαθλίωσης που βιώνει σήμερα ο λαός, να αποτελέσει μία, μόνιμη και όχι προσωρινή, κατάσταση, προκειμένου να μπορέσει η οικονομική ολιγαρχία να αποσπάσει ακόμα μεγαλύτερο κομμάτι του παραγόμενου πλούτου.
Το επιβεβαίωσε, άλλωστε, και ο ίδιος, όταν επιχείρησε να τεκμηριώσει τη θέση ότι είναι σήμερα εφικτός ο συνδυασμός μίας κατάστασης λιτότητας για τα λαϊκά στρώματα, παράλληλα με την άσκηση ...αναπτυξιακών πολιτικών. Κατά τον υπουργό Οικονομικών, αυτό είναι δυνατό, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, τόσο από την ελληνική πλευρά, όσο και από την Ευρωζώνη.
Ως μια τέτοια προϋπόθεση θεωρεί την αξιοποίηση των 44 δισ. ευρώ που θα λάβει η Ελλάδα από τα ευρωπαϊκά ταμεία τα επόμενα χρόνια (σε αυτά συμπεριέλαβε τα κεφάλαια του νέου ΕΣΠΑ, τα αναξιοποίητα κεφάλαια της περιόδου 2007 - 2013 και τα κεφάλαια για τον αγροτικό τομέα).
Ενδιαφέρον όμως έχει η απάντηση στο ερώτημα που ο ίδιος έθεσε για το «πώς σκοπεύουμε να αξιοποιήσουμε τα λεφτά αυτά». «Σκοπεύουμε να τα αξιοποιήσουμε -ανέφερε στη συνέχεια- με βάση το νέο αναπτυξιακό πρότυπο και το νέο πρότυπο απασχόλησης».
Χορήγηση, δηλαδή, χωρίς φειδώ κρατικών κεφαλαίων στους μονοπωλιακούς ομίλους (αναπτυξιακό πρότυπο), στη βάση των διαλυμένων εργασιακών σχέσεων (πρότυπο απασχόλησης).
Μονόδρομος η λιτότητα λέει το εν ονόματι Στουρνάρας επινοηθέν από τους τοκογλύφους δουλικό τους
Μοιράζει λεφτά αφειδώς στο κεφάλαιο στερώντας πόρους ζωής από τον λαό..
«Υπομονή και νηφαλιότητα» συνέστησε στον ελληνικό λαό ο υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας, για να υπομείνει το μαρτύριο της λιτότητας, η οποία, ούτως ή άλλως, αποτελεί μοναδική λύση και μονόδρομο...Μιλώντας χτες στο καθιερωμένο συνέδριο του οικονομικού περιοδικού «Economist», επανέλαβε και πάλι τη γνωστή εκβιαστική άποψη περί μονοδρόμων, υποστηρίζοντας ότι «όταν οι αγορές είναι κλειστές και δεν μπορείς να δανειστείς, όταν δεν υπάρχει άλλη χώρα εκτός Ευρωζώνης να σε δανείσει, τότε διαπραγματεύεσαι τους όρους της διάσωσής σου με τον καλύτερο τρόπο που μπορείς».
Από τη στιγμή που η μόνη λύση κατά τη συγκυβέρνηση, είναι η διαπραγμάτευση με τα ιμπεριαλιστικά κέντρα των όρων σφαγής του ελληνικού λαού, η διαδικασία αυτή θα πρέπει να συνεχιστεί μέχρι τέλους.
Για το συγκεκριμένο θέμα, ο υπουργός Οικονομικών υποστήριξε, ότι «...μέχρι τώρα έχουν υλοποιηθεί τα 2/3 της απαιτούμενης δημοσιονομικής προσαρμογής για την περίοδο 2010-2016 και τα 3/4 της απαιτούμενης προσαρμογής στην ανταγωνιστικότητα. Η εναπομείνασα προσαρμογή είναι δύσκολη αλλά όχι ανέφικτη. Υπάρχει φως δηλαδή στην άκρη του τούνελ, απαιτείται υπομονή και νηφαλιότητα». Πρόσθεσε επίσης, ότι «...ο μείζον στόχος σήμερα είναι να αποκτήσουμε πρωτογενές πλεόνασμα στον προϋπολογισμό από φέτος, ώστε να ζητήσουμε την εφαρμογή της ρήτρας για δραστική μείωση του δημόσιου χρέους».
Στην προκειμένη περίπτωση επιχείρησε να παραπλανήσει τον ελληνικό λαό, σε ό,τι αφορά τη «δύσκολη εναπομείνασα προσαρμογή» που απαιτείται. Γιατί από τη θέση που βρίσκεται, είναι σε θέση να γνωρίζει καλύτερα από όλους, ότι η επίτευξη υψηλών δημοσιονομικών πλεονασμάτων, για πολλά πολλά χρόνια, απαιτεί την περαιτέρω σκλήρυνση των πολιτικών λιτότητας, η οποία θα οδηγήσει σε νέα δεινά τους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα.
Οσο για «φως στην άκρη του τούνελ», παραποιεί σκόπιμα την πραγματικότητα, καθώς επιδίωξή τους είναι, η κατάσταση φτώχειας και εξαθλίωσης που βιώνει σήμερα ο λαός, να αποτελέσει μία, μόνιμη και όχι προσωρινή, κατάσταση, προκειμένου να μπορέσει η οικονομική ολιγαρχία να αποσπάσει ακόμα μεγαλύτερο κομμάτι του παραγόμενου πλούτου.
Το επιβεβαίωσε, άλλωστε, και ο ίδιος, όταν επιχείρησε να τεκμηριώσει τη θέση ότι είναι σήμερα εφικτός ο συνδυασμός μίας κατάστασης λιτότητας για τα λαϊκά στρώματα, παράλληλα με την άσκηση ...αναπτυξιακών πολιτικών. Κατά τον υπουργό Οικονομικών, αυτό είναι δυνατό, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, τόσο από την ελληνική πλευρά, όσο και από την Ευρωζώνη.
Ως μια τέτοια προϋπόθεση θεωρεί την αξιοποίηση των 44 δισ. ευρώ που θα λάβει η Ελλάδα από τα ευρωπαϊκά ταμεία τα επόμενα χρόνια (σε αυτά συμπεριέλαβε τα κεφάλαια του νέου ΕΣΠΑ, τα αναξιοποίητα κεφάλαια της περιόδου 2007 - 2013 και τα κεφάλαια για τον αγροτικό τομέα).
Ενδιαφέρον όμως έχει η απάντηση στο ερώτημα που ο ίδιος έθεσε για το «πώς σκοπεύουμε να αξιοποιήσουμε τα λεφτά αυτά». «Σκοπεύουμε να τα αξιοποιήσουμε -ανέφερε στη συνέχεια- με βάση το νέο αναπτυξιακό πρότυπο και το νέο πρότυπο απασχόλησης».
Χορήγηση, δηλαδή, χωρίς φειδώ κρατικών κεφαλαίων στους μονοπωλιακούς ομίλους (αναπτυξιακό πρότυπο), στη βάση των διαλυμένων εργασιακών σχέσεων (πρότυπο απασχόλησης).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου